Een kennis van mij klaagt steen en been omdat ze helemaal niets heeft om aan te trekken. In de hoek van de woonkamer staan een paar vuilniszakken met kleding. “En dat dan?” vraag ik. “Nou dat gaat weg, want het past helemaal niet meer bij de mode van nu.” Ik kijk in een zak en zie dat dat nog wel meevalt. Maar het is haar keuze.
Een onverzadigbare honger
Met het grootste gemak bestellen we tegenwoordig onze kleding online en sturen het met datzelfde gemak terug als het ons niet bevalt. Soms is het zelfs gedragen en wordt het toch teruggestuurd. Een onverzadigbare honger naar telkens iets nieuws. Niet tevreden zijn met wat we hebben. Want je wilt in ieder geval de eerste zijn als er iets nieuws komt.
Maar waar ik echt van schrok
Een deel van de kleding komt bij de Kringloop terecht. Dan hebben andere mensen er nog plezier van. Een groot deel wordt opgekocht door handelaren. Die verkopen het weer door aan derde wereldlanden. Maar waar ik echt van schrok was het feit dat heel veel kleding gedumpt wordt in de woestijn van Chili. Bergen kleding, soms nog nieuw met het kaartje eraan. “Wij zijn de afvalberg van Europa” zei de regering daar. De meeste kleding komt namelijk uit Nederland, Duitsland en Frankrijk.
Het duurt jaren voor de chemische stoffen vergaan zijn
Plaatselijke inwoners gaan dagelijks in de kledingberg op zoek naar bruikbare dingen die ze dan weer verkopen op de markt. Soms halen ze er kralen en glitters af en maken er sieraden van. Maar het meeste blijft liggen en wordt zelfs niet verbrand. En zo verpesten wij het milieu met onze koopdrift. Het duurt jaren voordat de chemische stoffen vergaan zijn, als ze dat al doen. En het deert ons niet. Lekker ver van ons bed.
Dat is nu juist het probleem
Als ik mijn kennis wijs op het feit dat haar kleding misschien gedumpt wordt in de woestijn van Chili, kijkt ze me aan en zegt: “Dat is toch niet mijn probleem? Die handelaren moeten zorgen voor de recycling.” Dat is nu juist wat er niet gebeurt. Ze willen er op een snelle manier vanaf dus verschepen ze het naar de andere kant van de wereld. En zodoende is het ook hun probleem niet meer.
Ik wil het kunnen voelen
Ik kijk eens in mijn eigen kledingkast en zie dat het niet allemaal duurzaam geproduceerd is. Dat geef ik eerlijk toe. Maar het duurt over het algemeen erg lang voordat ik iets vervang. En ik bestel niets online omdat ik de stof wil voelen, zien, passen zodat ik het niet hoef terug te sturen. Mijn kennis vindt dat vreemd. Het is toch makkelijk om niet de deur uit te hoeven gaan? Nee, maar je moet er wel voor thuisblijven. En wat dacht je van al die veel te grote verpakkingen waar de helft van de doos gevuld is met lucht? Ik kan haar niet overtuigen, zij gaat voor gemak.
Deze planeet heeft al teveel te lijden gehad van onze koopdrift
Er moet heel veel veranderen om de mensen zover te krijgen dat ze echt wat gaan doen. Er moeten strengere regels komen. Het niet overlaten aan de ander. Deze planeet heeft al teveel te lijden gehad van onze koopdrift. Soms denk ik aan mijn kleinkinderen. Hoe gaat hun toekomst eruitzien als wij zo doorgaan? Mijn kennis zou zeggen: Wie dan leeft, wie dan zorgt. Maar zo simpel is het niet. Wij hebben de verantwoordelijkheid voor hun toekomst en daar kunnen we heel veel aan doen.
Ik neem een besluit: Mijn volgende nieuwe item is duurzaam geproduceerd.
4 reacties
Wat goed. Leef zelf al een aantal jaren met het weinig tot niets nieuw kopen en kleding dragen tot het niet meer kan. Door een gaatje dat een hgat is geworden. Zoals het er nu na drie jaar bij staat is dat ik voorlopig nog goed uit de voeten kan en ook dit jaar weer weinig nieuws nodig heb. Wat ik nu weleens doe is als ik op vakantie ben daar ter plaatse een kleding stuk aanschaffen in plaats van een toeristisch souvenir. Zo heb ik toch een herinnering aan mijn vakantie. Tsja als je dat in Chili doet koop je wellicht dan wel iets wat al eerder in Nederland is geweest.
Ja die kans zit er wel in. Het zou fijn zijn als men niet zo snel en achteloos iets koopt maar er meer over nadenkt.
Goed en dapper dat je hierover schrijft. Ik zag laatst het programma Prijsknaller wat over kleding ging. Zo schrijnend en vervuilend. Ook dat de kwaliteit van onze kleding de laatste 10 jaar zo slecht is geworden dat de mensen in Afrika er niets mee kunnen en het dus gedumpt wordt op het strand. Ook hoeveel meer kleding we gemiddeld de laatste jaren zijn gaan kopen. Zelf koop ik af en toe wat liefst bij de kringloop. Je kunt enorm op kleding besparen. Zo belangrijk dat hier meer bewustwording over komt.
Kleding moet zo goedkoop mogelijk gemaakt worden. Allemaal voor het grote geld. Er wordt geen verantwoordelijkheid genomen door de producenten. Ze zien het niet als probleem of willen het niet zien.