Mijn dochter durfde het diepe niet in. Langs de kant van het zwembad in het diepe zwemmen ging het nog net, want dan had ze het gevoel dat ze er zo uit kon. Maar oversteken? Dat hele eind naar de overkant zonder grond onder je voeten of een kant om je aan vast te kunnen houden? Ze verzette zich op alle manieren. Tot ze moest van de badjuf. Ze was halverwege, het ging hartstikke goed, en toen schoot ze in paniek.
Ik zag het gebeuren van achter het glas vanuit de ruimte waar de ouders zaten om naar hun kinderen te kijken. Mijn dochter vergat te zwemmen, greep wild om zich heen om zich ergens aan vast te kunnen klampen en trok daarmee een ander kindje bijna onder water. De badjuf dook met kleren en al in het water en zwom met beide kinders naar de kant. Er werd getroost, er werd gepraat en dochter zwom daarna naast de badjuf naar de overkant. En terug. En nog een keer. Het was hartstikke spannend, maar ze deed het. En naderhand glunderde ze. Ze had het gedaan! En niet één keer, maar wel zes keer!
Inmiddels is ze 19 en doet ze niets liever dan zwemmen – of het nu in natuurwater is of in het zwembad.
Niet durven is geen schande
Iets nieuws doen is sowieso spannend, en video’s maken met jezelf in de hoofdrol is gewoonweg eng. Jezelf terugzien en terughoren op video ís confronterend. Dat vind ik ook, nog steeds. Als iemand in mijn bijzijn mijn video’s gaat bekijken, loop ik liefst een rondje om.
Je vindt altijd van alles van jezelf. Dat je te snel praat, of te langzaam; dat je haar niet goed zit, of dat je meer lijntjes in je gezicht hebt dan je zou willen. De grap is alleen dat anderen dat niet zien. Die zien jou als geheel. Die kijken veel meer naar de energie die je uitstraalt. Daar haken ze op aan.
Niet doen is zo ongelofelijk jammer
Op dit moment hoor ik van alle socialmediaspecialisten: Posts met tekst en/of foto’s worden getoond aan je eigen volgers op Instagram en Facebook of je eigen connecties op Linkedin. Video’s worden ook getoond aan degenen met wie je nog niet gelinkt bent. Daarmee kom je dus buiten je eigen bubbel. Daarmee breid je je netwerk uit.
Van mij hoef je niet. Maar ik vind het ongelofelijk jammer, want door geen video’s te maken, ontneem je mensen van buiten je eigen kringetje de kans om jou te leren kennen. Dan ontneem je jezelf de kans om te groeien en te ontdekken dat je veel meer kunt dan je denkt. En je loopt het risico dat je later terugkijkt en denkt: had ik maar…..
We kunnen het samen doen. Stuur me een mailtje, dan plannen we een Zoom-afspraak. Je zit nergens aan vast.
