Je hebt een leven en dat is van jou – Laat de liefde niet liggen

Steeds als ik om me heen kijk, zie ik zo veel liefde. Liefde die blijft liggen. Glans, puurheid, enthousiasme, verlangen en lichtheid zijn verschoven naar zwaarte, donkerte, controle en zo weinig ruimte voor dat wat er juist mag zijn. Liefde die blijft liggen… dat raakt me, want het is zo niet de bedoeling van die liefde. 

Als een wip
Ik zie het voor me als een wip, een foto van een wip in de speeltuin. Een mooie houten wip met in het midden een fraai en stevig voetstuk. De wip zelf is niet in het midden, niet in balans. Aan de ene kant, die kant in de lucht, zit een vrolijke vrouw met wapperende haren, helemaal uit model. Met rode konen en een glimlach van oor tot oor. Haar rok bolt op in de lucht waarbij ze niet de moeite neemt om hem naar beneden te duwen. Welnee, daar is ze niet mee bezig. Ze geniet van het uitzicht en de blauwe lucht. Helemaal in haar element en in haar blijheid heeft ze niet in de gaten dat ze wat scheef hangt. Waarom zou ze? Vertrouwen vangt haar op. 

Leven de lichtheid
Zie je het voor je? Lach je stiekem met haar mee omdat je haar blijheid zo kunt voelen, in je buik en aan je mondhoeken? Echt hè? Ze komt nog wel even aan de grond om de andere vrouw het uitzicht te gunnen en te laten zien. En om zich af te zetten, even aarden. Om daarna weer te genieten en boven zichzelf uit te stijgen. Opladen aan de frisse lucht, de ruimte en al het moois dat voor haar ligt. En het gevoel dat het haar is gelukt, jawel hoor! Leve de lichtheid! 

Met een gebogen hoofd luistert ze naar haar eigen innerlijke dialoog, de stem van controle, de stem van haar systeem, de stem van haar verleden, de stem van angst wellicht.

De stem van haar gewoonte
Ik vind het een prachtig plaatje, geniet met haar mee en kan het ook zelf voelen. En wat gevoeld wordt, wil geleefd worden. Echt! Zo werkt dat. Het kost me moeite bij haar weg te gaan, het beeld in mijn hoofd. Toch wil ik dat wel, omdat ik weet dat die andere vrouw, zwaar van verlangen, er ook is. Bedroefd, opgesloten en alleen zit ze vast aan de grond, maar nog veel meer in haar hoofd. Met een gebogen hoofd luistert ze naar haar eigen innerlijke dialoog, de stem van controle, de stem van haar systeem, de stem van haar verleden, de stem van angst wellicht. Maar ook, en dat is misschien wel meer waar, de stem van haar gewoonte. De stem van de ingesleten patronen, die niet meer dienen. Die ze kent, maar hoe komt ze er vandaan? 

Ze blijft in een cirkeltje denken 
Ik heb een donkerbruin vermoeden wat er gaande is en welke stem er aan het woord is. Ik kan niet in haar hoofd kijken, maar weet wel dat er zo heel veel liefde blijft liggen. Doordat ze in het cirkeltje blijft denken, haar stem van de gewoonte, blijft haar kant van de wip aan de grond. In het donker en zonder glans, omdat het eenvoudigweg te groot voelt in haar eentje en het daarom geen kans van leven krijgt. 

Dat is de light versie van jezelf 
Wat ik weet, ook uit eigen ervaring van mijn leven en de vrouwen die ik coach, is dat het anders kan. Jouw verlangen naar vorm geven aan je idee en het leven dat nog voor je ligt, is jouw liefde. Levensliefde noem ik dat. Daar groei je van, daar ga je van oplichten, dat is de light versie van jezelf. Of dat nu een hobby is, een missie, een visie, een magisch mooi bijzonder iets dat het licht mag zien… maakt niet uit. Het is jouw liefde en het verlangen dat groter te maken. En vooral niet te laten liggen. En nee, daar hoef je niet direct voor naar de Kamer van Koophandel. Daar hoef je niet direct een inkomen uit te halen. En nee, zeker hoef je niet te roepen dat je de allerbeste bent (hoewel dat stiekem wel waar is omdat jij de beste jij bent). 

De enige veiligheid die je kent
Mag je eerst gewoon onderweg zijn in die nieuwe fase? Als je 30 jaar van je leven hebt gegeven aan het zorgen voor de ander – of dat nu je werkgever is, je familie of zelfs je eigen gedachten dat je het niet zelfstandig kon – dan is dat niet in 1 dag weg. Geen tsjakka weekend. Dat is jezelf geweld aandoen en bij de eerste de beste tegenslag zit je weer onderaan die wip, die plek waar het geoorloofd is om jezelf klein te voelen. De enige veiligheid die je kent. En die houdt je aan de grond, steeds weer. En zo laat jij zelf de liefde liggen. 

Je weet heus wel wat je graag tot leven wilt brengen, het vraagt enkel om liefdevolle lef om het te benoemen.

Jouw avontuur, jouw expeditie 
Maar wat als je je verlangen omarmt als een avontuur, niet als de bestemming, maar als de weg. Jouw avontuur, jouw ontwikkeling van dat wat vorm mag krijgen en die jij gaat geven vanuit pure nieuwsgierigheid. Je weet heus wel wat je graag tot leven wilt brengen, het vraagt enkel om liefdevolle lef om het te benoemen. Want als je het woorden geeft, dan bestaat het en dan vraagt het om verantwoordelijkheid. Yep! En dat woord, verantwoordelijkheid, dat is wat vaak te zwaar klinkt en ook dan zakt de wip weer ontmoedigd naar beneden. 

Ik wens je in 2021 een traject waar je je tanden inzet 
Maar als je andere taal gebruikt – zoals laten we zeggen: jouw project en zorgen voor je verlangen, zorg dragen voor jezelf, je lightversie… –  dat is andere koek, toch? Elke dag een stapje, een dagdeel in de week voor jou en je avontuur. Samen zitten, samen vorm geven. Wel zelluf, zoals je altijd deed, maar echt niet meer alleen, en zelfs een hele tijd. Een mooie reis uitstippelen met wat je wilt ont-moeten, en misschien wel wie?

Zie je jezelf al joelend met je haren los, niets perfect, maar zo ongelooflijk plezierig, vrij en aandachtig voor jezelf? Met je rok in de lucht wapperend? 

Jouw nieuwe richting
Reken maar dat het dan lichter en lichter wordt en dat je als vanzelf aan de andere kant van de wip zit of op een hele grote schommel. Zie je jezelf al joelend met je haren los, niets perfect, maar zo ongelooflijk plezierig, vrij en aandachtig voor jezelf? Met je rok in de lucht wapperend? 

Je hebt een leven en dat is van jou. Laat die liefde niet liggen… maak het vrij. Nogmaals, je hoeft het niet alleen te doen. We gaan samen. Ik zie jou heel graag met de haren in de war en rok omhoog van plezier op de wip of op de schommel. Dat maakt het leven lichter. De wereld wacht op je en we hebben het nodig. Klik HIER voor jouw nieuwe richting, jouw wake up call.

1 thought on “Je hebt een leven en dat is van jou – Laat de liefde niet liggen”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: