Als ik dit schrijf, is het nieuwe jaar een paar uur jong. Hoewel ik me moe voel na een korte nacht slapen, voel ik ook een zekere mate van opwinding. Lekker de narigheid van het afgelopen jaar achter me laten en vooruit kijken naar 365 dagen vol nieuwe kansen en mogelijkheden!
De afgelopen weken heb ik regelmatig teruggedacht aan gebeurtenissen die mijn jaar behoorlijk kleurden. Dingen waar ik boos van werd of waar ik verdriet om had. Dat maakte dat ik me down voelde, onbegrepen en onheus bejegend. Zoals mijn ziekmelding. Hoezo ziek? Ik voelde me helemaal niet ziek, ik kon alleen mijn handen niet meer zonder pijn gebruiken. Dat maakte dat ik noodgedwongen op zoek moest naar een andere baan. Het duurde even voordat ik daar door een positieve bril naar kon kijken; het betekende immers ook dat ik nieuwe mogelijkheden mocht gaan ontdekken.
Het had alles te maken met rouw
Dat positieve gevoel duurde niet lang toen bleek dat een nieuwe baan vinden helemaal niet zo eenvoudig was. Te duur, te oud… zomaar wat oordelen die mijn grootste belemmerende overtuiging voedden, namelijk dat ik niet goed genoeg ben. Als reactie hierop ging ik nog beter mijn best doen om te bewijzen dat ik dat wél ben. Al doende ontdekte ik dat het niet alleen een kwestie was van de nieuwe situatie accepteren, het was groter dan dat. Het had alles te maken met rouw. Rouw om het verlies van een deel van mijn gezondheid, met alle gevolgen van dien. Ik voel me dankbaar dat ik de juiste begeleiding hierbij kreeg waardoor ik meer vrede kon voelen met de nieuwe situatie.
Ik reageerde reactief
Gelukkig lijkt het goed uit te pakken en werk ik alweer ruim een half jaar bij een leuk bedrijf, met nog leukere collega’s en doe ik werk waar ik mijn passie in kwijt kan. Terugkijkend realiseer ik me dat ik vooral reactief reageerde op alles wat er gebeurde. Het gevoel dat mij onrecht werd aangedaan overheerste, ik had totaal geen grip op de situatie. Welke kant ging dit op? Ik voelde me met name heel erg machteloos en herinner me hoe vervelend dit voelde. Ik besef inmiddels heel goed dat ik er van houd de regie te hebben en nu voelde het alsof de regie bij een ander lag.
Naar binnen keren
Nu ik bijna twee jaar ‘ziek’ ben, en niet meer de druk voel van moeten solliciteren, kan ik met andere ogen kijken naar de gebeurtenissen. Als ik heel eerlijk ben paste de baan die ik had al langer niet meer. Echter, de angst voor het onbekende weerhield me om een ander pad in te slaan. In dit rustiger vaarwater lukt het me om naar binnen te keren. Wat gebeurde er nou eigenlijk, wat maakte dat ik me boos en verdrietig voelde? Zou het de bedoeling geweest zijn van de ander om mij boos of verdrietig te maken? Nee, natuurlijk niet, weet ik nu. De ander volgde alleen de regels die horen bij een ziekmelding. Diegene had totaal geen weet wat dit alles in mij teweeg bracht, namelijk dat ik getriggerd werd op mijn grootste belemmerende overtuiging.
In mijn eigen binnenwereld liggen de antwoorden weet ik nu. Met die antwoorden kan ik aan de slag en daarmee pak ik ook de regie terug.
Eigen pijn of projectie
De afgelopen maanden heb ik me dit steeds meer eigen mogen maken. Als er wrijving ontstaat wanneer je samen bent met je collega’s, je partner, je kinderen, of als er gedoe is in je familie, is bovenstaande toepasbaar. Wanneer je merkt dat je wordt geraakt, keer dan naar binnen. Dit vergt uiteraard oefening en het zal niet altijd direct lukken. Als je hiermee oefent, zul je merken dat dit steeds makkelijker in het moment lukt. Als je je binnenwereld verkent, kun je ontdekken of je nare gevoel veroorzaakt wordt door je eigen pijn of dat de ander zijn of haar pijn op jou projecteert. Op deze manier kun je leren voelen waar jij mee aan de slag mag en kun je leren de projecties van een ander los te laten.
Serieus aan de slag
Ik voel de waarde van dit alles in mezelf en zie die ook in mijn directe omgeving. Dit is het stuk dat ik de komende tijd wil gaan uitwerken. Wordt dit de basis van mijn bedrijf? Kan ik dit combineren met een andere passie, namelijk human design? Hoe kan dat eruit zien? Hoewel ik niet aan goede voornemens doe, besluit ik deze keer wél serieus aan de slag te gaan met het Schrijfjaar voor ondernemers, de training waar ik een start mee maakte, maar al gauw ongelezen in mijn mailbox belandde. Het belooft een interessant jaar te worden!
