De maand januari heeft als thema ‘leefstijl’ op de afdeling waar ik werk. Als leefstijlcoach mocht ik er een bijdrage aan leveren. Zo maakte ik een korte presentatie voor mijn collega’s over mindfulness. De meesten zijn blij met de reminder. Maar ik geloof dat ik die reminder zelf als hardste nodig heb.
Jaren heb ik het zo gedaan
Als ik naar mezelf kijk, ben ik mijn hele leven al gewend het grootste deel van de dag bezig te zijn. Een drukke baan en drie kinderen thuis die hun zorg en aandacht nodig hadden maakten dat ik van vroeg in de ochtend tot een uur of acht ’s avonds non-stop bezig was. Om vervolgens op de bank neer te ploffen en te concluderen dat de energie echt op was. Dan maar op tijd naar bed, morgen zou ik het anders doen. Jaren heb ik dit zo gedaan.
Het lukt me niet de vicieuze cirkel te doorbreken
De kinderen zijn inmiddels uitgevlogen, ik woon samen met mijn lief in een heerlijk huis met een prachtige tuin in een oase van rust. Je zou zeggen dat het met die energie een heel stuk beter gesteld is. Niets is minder waar. Al tijden slaap ik slecht en zit ik een vicieuze cirkel. Het lukt me niet deze te doorbreken. Overgangsklachten maken dat ik slecht slaap. Ik sta moe op en sleep me naar mijn werk. Mijn werk in de zorg kost me meer energie dan het oplevert. Als ik thuiskom heb ik de puf niet om de dingen te doen waar ik wél energie van krijg. En dus plof ik op de bank, kijk tv en doe mijn best om niet in slaap te vallen. Overigens mislukt dat helaas vaak. Ik word er alles behalve blij van. Ik wil het echt anders!
Hoe gaat het eigenlijk met me?
Een paar dagen geleden, toen ik wakker lag (om kwart voor vier!), besloot ik te doen wat ik zelden doe: inchecken bij mezelf. Hoe gaat het eigenlijk met me? Hoe voel ik me op dit moment? Ik deed een bodyscan en ging in gedachten mijn lijf langs. Wat opviel was een bonkende hoofdpijn. Verder vertelde mijn lijf me niets bijzonders, behalve dat ik me intens moe voelde en niet kon slapen. Ik besloot om een kopje thee te gaan drinken beneden, in de hoop dat ik daarna nog wat kon slapen. Dat lukte helaas niet, mijn hoofdpijn was alleen maar erger geworden. Die nacht besloot ik, met een knoop in mijn maag, om me ziek te melden.
Waarom vind ik het zo moeilijk om goed voor mezelf te zorgen?
Dit is een vraag waar ik later aandacht aan ga schenken. Eerst heb ik mijn slaapgebrek op te lossen. Omdat dit mogelijk deels hormonaal is, sta ik op een wachtlijst voor hormoontherapie. Ik sta inmiddels bovenaan, dus hoop gauw naar Drenthe te kunnen afreizen.
Waar is winst te behalen?
Ik schreef eerder een blog met tips om beter te slapen. Ik pak de tips er nog eens bij. De meeste winst valt te behalen op twee onderdelen: ritme en schermen. Net als een aantal jaren geleden plof ik ’s avonds op de bank en kijk tv. Dat is niet helpend. Ik neem me voor om, in ieder geval door de week, na 21.30 uur geen tv meer te kijken en geen laptop aan te hebben. In plaats daarvan ga ik een boek lezen of muziek luisteren. Het mediteren heb ik ook weer opgepakt, maar doe ik niet consequent. Ik neem me voor om elke avond om half elf een meditatie te doen.
Een nieuw avondritueel is geboren
Een nieuw avondritueel is geboren, in ieder geval tot die cirkel doorbroken is. Ik weet nu al dat ik hier ondersteuning bij nodig heb. Ik vraag mijn lief mij hierbij te helpen. Tenslotte is het voor ons beiden fijn als mijn energie weer in overvloed gaat stromen.
