Ik ben een Godin, jij ook

Laatste woonde ik een boekenpresentatie bij. Door de setting in een kapel en het onderwerp, de vrouw, gleden mijn gedachtes af en toe richting mijn moeder. De vrouw die mij voor is gegaan en achter mij staat om me te steunen. Zij heeft me geleerd om op eigen benen te staan en op te komen voor wat ik belangrijk vind. Om te gaan voor mijn dromen, zodat ze werkelijkheid worden. En van niets iets te maken wat een goede maaltijd betreft.

Mijn moeder… een vrouw die van kleins af aan is opgegroeid in Suriname. In een omgeving waar het leven meer buiten dan binnen plaatsvindt. De kippen gevangen worden voor je ze opeet en met genoeg vruchtbare grond om van alles en nog wat te laten groeien zonder al te veel moeite. Naar school omdat het moet en verder heel veel vrijheid om te spelen, lachen rennen en kattekwaad uit te halen met haar broers. Ze is niet op haar mondje gevallen en ondanks haar lengte weet ze een ieder van zich af te houden.

Voor mij straalt er zoveel kracht en vrijheid uit dit verhaal. Gebaseerd op de jeugdherinneringen van mijn moeder. Een ander leven in een andere tijd, dat zeker.

Een les die vanuit een lange familielijn komt
Samen met de BB met R en de befaamde nasi van mijn moeder heb ik een, voor haar levensbepalende boodschap mee naar binnen gelepeld gekregen: “Zorg dat je op eigen benen kan staan en je niet afhankelijk bent van een ander.” Deze les van mijn moeder heb ik altijd met me meegedragen. Een les die vanuit een lange familielijn van sterke, krachtige vrouwen komt. Waarbij de gemiddelde vrouw 95 wordt of ouder en dat in goede gezondheid en alles nog op een rijtje in het koppie. De boodschap of les die ze me heeft meegegeven is niet zomaar ontstaan. Net als elke familie draagt de mijne, van moederskant, haar eigen karakteristieke stukken met zich mee. Waar ik, doordat mijn familie van overal en nergens komt, meer niet dan wel van weet. 

Het streven naar een beter leven
Duidelijk is dat de vrouwen die mij voorgingen vaak geen makkelijk leven hebben gehad. Van mijn Creoolse overgrootmoeder, de moeder van mijn opa naar de Indiase familie van deze zelfde opa. Tot de moeder van mijn moeder die uit een Haags gezin, net na de oorlog, op een boot stapte met haar man. Op weg naar een ander leven in een ander land. Beide kanten van de familie, hoe divers ook, delen in ieder geval één ding: het streven naar een beter leven. Zowel voor zichzelf als hun gezin, kinderen, man, familie. Deze drijfveer heeft ervoor gezorgd dat deze vrouwen (en nog verder terug) zichzelf bleven inzetten, aansporen en vooral bleven geloven dat het beter wordt. Dat het beter kan en zal worden.

Ik ben een Godin, jij ook
In de kapel – opgedragen aan de belangrijkste vrouw van het katholieke, christelijke geloof, omringd door enkel vrouwen – hing een fijne sfeer. Al bij binnenkomst voelde het vertrouwd en veilig. We vierden de kracht en kwetsbaarheid van de vrouw.

De auteur, Eveline van Dongen presenteerde haar boek Ik ben een godin, jij ook. Eveline neemt je mee op reis met haar verhalen. Deze reis gaat over vrouw zijn en dat dat gezien en gevierd mag worden. Met al haar aspecten die erbij horen. Van maagd, naar hoer en van dienstbaar naar kracht. Vrouwen die het leven vieren door sensueel te dansen en van hun eigen lichaam te houden. Vrouwen die spelen met vuur.

Eveline is krachtig met haar woorden en teksten en wordt begeleid door Loes Swinkels. Zij zingt en speelt gitaar. Haar muziek sluit prachtig aan bij de teksten van Eveline. Zo prachtig dat ze, om dit boek te vieren, samen een lied van de godin hebben gemaakt. Dit lied hoort bij het boek. Na het boekenpresentatie-gedeelte is er er dan ook lekker gedanst, gegeten, uitgedaagd en gevierd. Luister en kijk maar. Verbindingen zijn tot stand gebracht tussen alle mooie en krachtige vrouwen. Die allemaal op hun eigen manier hun verhaal vierden. Een prachtige avond die ik koester.

Vrouwen staan op en steken hun nek uit
De laatste jaren valt mij op dat vooral vrouwen degenen zijn die opstaan voor onrecht. Zij willen dat het beter wordt voor hun kinderen, families en zichzelf. Het besef dat het anders mag en kan is er. Vrouwen die ontdekken dat ze krachtig en kwetsbaar tegelijk zijn. Gelijkwaardig zijn aan de ander, waar voor dezelfde mogelijkheden en kansen gecreëerd worden. Of dit dan nog een feministische golf genoemd mag worden, weet ik niet. Wel weet en zie ik dat er nu wordt ontdekt dat een ieder anders, uniek en gelijkwaardig is aan de ander. Wat ergens allang bekend was, maar nu op een dieper niveau wordt gevoeld en ervaren. In deze tijd steken enkelen hun nek wat verder uit dan de ander. Hierdoor worden ze zichtbaarder, boven het maaiveld. Ze voelen dat het anders mag en kan. Hoe? Dat is nog lang niet allemaal duidelijk en helder. Wel dat het nodig is om in beweging te komen en te blijven. Zodat deze wereld echt voor iedereen beter wordt. Te beginnen met hun directe omgeving. Op basis van gelijkwaardigheid zonder afhankelijk te zijn van een ander.

Dankbaar
Dankbaar dat ze er zijn. In mijn omgeving zijn dat er heel veel. In het bijzonder wil ik toch enkele namen noemen: Monique Le Grand, Karen Hamaker, Monique Vork, Jolanda Herida, Isabelle Peper, Eveline van Dongen. Tot slot ben ik dankbaar voor de krachtige vrouwen uit mijn familie die me ondersteunen en me helemaal tot hier hebben gebracht. 

Durf jij ook in beweging te komen?
In de eerste plaats voor jezelf, zodat je vanuit zelfvertrouwen en liefde gaat leven. Zodat het beter wordt nu en in de toekomst. Zodat je er uithaalt wat er, voor jou inzit? Neem dan contact op: kailosinzichten@gmail.com.