Hoe kan ik shiften van ‘not-self’ naar ’true-self’?

Met een zucht klap ik mijn laptop dicht. Ik baal, want het is wéér niet gelukt om een blog te schrijven. Tegen beter weten in bleef ik typen; ik voelde vanaf het begin dat het ook deze keer tot niets zou leiden. Inmiddels weet ik dat mijn beste blogs degenen zijn die zonder moeite uit mijn toetsenbord rollen.  

Human Design: niet gedefinieerd
In Human Design-termen heb ik een ‘niet gedefinieerd hoofdcentrum’. Dat betekent dat ik de hele dag door inspiratie ontvang over van alles en nog wat. Dat is natuurlijk  fijn, maar in de praktijk leidt het echter niet altijd tot een concreet blog.

Ook mijn ‘ajnacentrum’ is niet gedefinieerd. Dat betekent dat ik letterlijk over een open mind beschik en zaken van verschillende kanten kan bekijken.

Inspiratie de hele dag door
Stel je de chaos in mijn hoofd voor: duizenden ideeën die ik nog van veel meer verschillende kanten kan belichten. Ik ben niet ontworpen om stelling te nemen en dat geeft keuzestress bij het kiezen van een blogonderwerp. Als er een onderwerp in mijn hoofd ‘valt’, word ik enthousiast. In mijn hoofd krijgt het blog dan al stap voor stap vorm. Tot er een ander, uiteraard in mijn beleving, beter onderwerp tot me komt. 

Dan begint het proces opnieuw. Dit gaat zo door tot het moment dat ik mijn laptop openklap en begin te schrijven. Door de chaos in mijn hoofd kan het twee kanten op gaan: óf het blog staat in no time op papier, óf ik worstel me door al mijn hersenspinsels heen, bijna altijd zonder echt bevredigend resultaat. Deze laatste optie komt steeds vaker voor en maakt dat mijn plezier in schrijven verdwijnt. Het creatieve proces waar ik zo van kon genieten is veranderd in een vinkje op mijn to-dolijst. Dat is niet hoe ik het voorheen ging en ook niet hoe ik het zou willen.

Vertragen is noodzakelijk
Terwijl ik dit schrijf, realiseer ik me wat er ontbreekt en dat is tijd. Ik gun mezelf niet de tijd om al die inspiratie te verwerken en te kaderen. Bizar hoe makkelijk deze cruciale stap voor mijn creatieve schrijfproces verdwijnt in de waan van de dag. Vertragen is noodzakelijk; ik weet het en tóch lukt het me niet. De laatste blogs die ik écht moeiteloos schreef waren het blog over mijn reis naar Sri Lanka en over mijn verblijf daar. De herinnering aan mijn gevoel tijdens het schrijfproces kan ik nog zó oproepen. Het was puur genieten! Ik kon daar niet anders dan vertragen en dat is blijkbaar een harde eis om moeiteloos te kunnen schrijven. In Human Design-termen leefde ik daar mijn true-self.

Het lukt tijdens het wandelen
Toen ik gisteren in alle vroegte een wandeling maakte, viel het ene na het andere verhaal in mijn hoofd. Genietend van de nog niet te hete zon op mijn hoofd, de blauwe lucht en de grazende koeien in de uiterwaarden, wandelde ik langs de Maas. Hier vond ik de rust en de ontspanning waar mijn lijf om schreeuwt en wat mijn brein nodig heeft om te creëren. Ik zou dit wel elke dag willen. Het besef dringt nu tot mij door dat het roer dan echt compleet om moet.

Angst en verlangen
Ik fantaseer verder: wat als al die plannen in mijn hoofd werkelijkheid worden? Dat ik kan doen wat ik het liefste wil in een tempo dat bij mij past in plaats van bij de maatschappij? Ik snap ineens wat er bedoeld wordt met wat ik laatst las: “We leven in een not-self wereld.” Ik voel dat ik de shift wil maken van het leven van mijn not-self naar het leven van mijn true-self. Wordt het geen tijd om alle lessen die ik heb geleerd van mijn eigen life events de afgelopen jaren te delen, gecombineerd met mijn kennis over vitaliteit en Human Design? Durf ik? Angst en verlangen concurreren met elkaar. Ik heb een nieuwe stip op de horizon nodig én een sparringpartner.

Zon, sangría en tapas
En dan valt alles op zijn plek. Onze vakantieplannen waren nog niet rond. Dat we weer naar Spanje wilden gaan was duidelijk. Na een tijdje wikken en wegen is de knoop doorgehakt. Ik ga samen met mijn lief, net als twee jaar geleden, naar het mooie Granada waar we gaan genieten van zon, sangría en tapas. Als kers op de taart neem ik deel aan de schrijfweek, waar ik bovenstaande plannen samen met mijn schrijfcoach Marije ga vormgeven. Over twee weken gaan we videobellen om te verkennen hoe we mijn schrijf- en ondernemersproject kunnen vormgeven. Uit ervaring weet ik hoe een andere omgeving, zonder de afleiding die er thuis altijd is, een positieve invloed heeft op mijn schrijfproces. Ik heb er zin in, hasta luego!

Voel je je uitgenodigd als sparringpartner? Dan vind ik het fijn als je me mailt: corine@hetvitaliteit-atelier.nl

Over de auteur:

Foto van Corine van der Plas

Corine van der Plas

Koerscoach aan zee voor overbelaste moeders, trainer bij het Leontienhuis en Stichting Kiem

Ik help vrouwen die aan het einde van hun Latijn zijn om uit de overlevingsstand te stappen en weer regie over hun leven te pakken. Door de energie van de kust én de bewustwording van jouw natuurlijke blauwdruk leer je jouw innerlijk kompas weer voelen. Dat kompas is jouw anker, hoe hard het thuis, in je hoofd of op je werk ook stormt. Zo word je weer die energieke, sprankelende vrouw die vol vertrouwen haar eigen koers vaart.

Al haar blogs

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wekelijkse nieuwsbrief

Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.