Aan een grote tafel op het kampeerveld zit ik klaar voor de laatste schrijfworkshop die ik in deze zomerweken van VakantieAnders van dit seizoen geef. Zeven vrouwen schuiven aan. Samen besluiten we om de tafels te verplaatsen naar een plekje in de zon, vijf meter verderop.
We zijn de derde dag samen. We hebben op zaterdagavond kennisgemaakt en inmiddels al heel wat beleefd met elkaar. Samen met andere mensen van deze zomerweek – die nu aan andere workshops deelnemen, zoals soul collages maken of een yoga workshop in een van de grote workshoptenten. En er zijn mensen die even lekker niks doen of een boek lezen. Straks staat een massageworkshop op het programma en vanavond een cacaoceremonie. Genoeg te doen vandaag en gelukkig hoeven we niet zelf voor ons eten te zorgen, dat doet de kok met het keukenteam.
Na een kwartier al veel mooie verhaaltjes
Als we allemaal lekker in het zonnetje zitten, met pen en papier voor ons op tafel, leg ik plaatjes neer. Ik nodig elke deelnemer uit om een afbeelding die aanspreekt uit te kiezen. En om daarna vier minuten te schrijven met de beginzin: ‘Ik heb deze afbeelding gekozen omdat…’.
Er volgt nog een beginzin met een zelf te kiezen kleur, en na een kwartier heeft iedereen al twee korte verhaaltjes geschreven. Deze eerste voorleesronde levert al veel moois op; over een eenzame koffer op het strand, van een vakantiegast of vluchteling? En over een blank puur meisje, versierd met hoofdband en kralen ketting. Kun je de puurheid van iemand zien? was de vraag in dit verhaal. Een ander vertelt over haar lievelingskleur roze die ze in haar huis heeft gehaald, haar behoefte aan zachtheid werd daarmee ingevuld.
Wat een mooi begin, we zijn nog maar een half uurtje bezig.
Complimenten ontvangen
Een complimentenronde volgt. Hoe ga je om met een compliment en kun je het ontvangen met alleen ‘dank je wel’? Het is hartverwarmend en heel bijzonder om in korte tijd zeven complimenten te ontvangen van mensen die je nog maar een paar dagen kent. Als iedereen al haar complimenten op een rijtje heeft gezet, kiest ze er eentje uit die het meest opvalt. Omdat het een telkens terugkerend compliment is, of omdat het totaal nieuw is. Daarover schrijven we tien regels. Bij het voorlezen zijn het allemaal inkijkjes in onszelf die we blootgeven. Ik schrijf over ‘stout zijn’, een totaal nieuw compliment dat ik nog nooit heb gekregen. Het was verrassend en ook leuk om te horen, want ik zou graag iets minder braaf willen zijn. Een stil verlangen?
Openhartige en kwetsbare pantoums
Hierna gaan we met een pantoum aan de slag, dat is een Tibetaans gedicht, een verhaal dat absoluut niet hoeft te rijmen. Je schrijft een pantoum aan de hand van twintig vragen. Vragen waarmee je een ui afpelt, je gaat je eigen onderwerp steeds verder onderzoeken. Omdat ik de vragen voorlees, schrijf ik niet mee. Ik heb al mijn aandacht nodig om af te stemmen op de schrijfsters en de vragen zo best mogelijk getimed te stellen.
Ik nodig iedereen uit om een onderwerp te kiezen wat hen bezighoudt, iets van zichzelf. Het onderwerp is meteen de titel van het gedicht. Er wordt aandachtig en intens, in stilte geschreven. Vertrouwen, moeder zijn, eenzaamheid, zelfliefde, nieuwe relatie, zichtbaarheid en geluk. Een voor een delen alle schrijfsters deze verhalen, het is indrukwekkend en ontroerend. Zo openhartig en kwetsbaar.
Cadeautjes
We zijn heel blij dat we samen hebben geschreven. Het heeft iedereen iets gebracht: plezier, inzicht en bovenal verbinding met elkaar. Allemaal cadeautjes op deze maandagmiddag. Later in de week vertelt Suzanne dat ze deze workshop, deze nieuwe manier van schrijven heel prettig vindt. Woorden geven aan gevoelens en deze aan het papier toevertrouwen. Het geeft haar ruimte en rust in haar hoofd. Een van de andere vrouwen zegt dat ze een nieuwe kijk op haar thema heeft gekregen. Hoe fijn is dat!
Wil je meer weten over alle workshops in onze zomerweken of andere events? Kijk eens op VakantieAnders.nl.
