Het Weeskind en de Voedster

Vorige week schreef ik een blog over ‘Het verhaal van je leven’ van Mieke Bouma. Tijdens het lezen van dat boek had ik veel flashbacks naar mijn eigen proces bij het schrijven van mijn boek Hartmama. Ook in de beschrijving van de archetypen, de ikken ofwel innerlijke stemmen herkende ik veel. Het Weeskind en de Voedster zijn volgens mij nadrukkelijk aanwezig bij mensen die jong een ouder verloren zijn.

Veiligheid is betrekkelijk
Het archetype van het Weeskind leert al jong dat veiligheid heel betrekkelijk is. De scheiding tussen ik en de ander zorgt voor een schok en activeert overlevingsmechanismes. Bij moeilijkheden wordt het Weeskind in ons wakker en ervaart gebrek en gemis. Om dit op te lossen is het Weeskind heel erg gefocust op de ander. Kernwoorden zijn aanpassen, pleasen en het vermijden van pijnlijke situaties. Om erbij te blijven horen offert het Weeskind eigen kwaliteiten op. De positieve kanten van het Weeskind zijn onafhankelijkheid en zelfredzaamheid: ‘ik kan het zelf.’

Moeder staat voor comfort
Het archetype van de Voedster staat voor een groot empathisch vermogen. Het is het domein van de moeder waarin we verblijven als we nog een klein kind zijn. De moederfiguur zorgt voor haar gezin en haar familie. Zij leert ons het grotere geheel te dienen. Voor een Voedster is het heel moeilijk om haar eigen behoeftes echt te voelen.

Zal het me lukken mijn eigen bestemming te vinden?
Ze ging dapper op pad, het Weeskind. Moeder dood, vader ver weg dus ze moest het zelf opknappen. “Dat kun je best” sprak ze zichzelf moed in, “Je bent dapper en slim.” En ze dacht erachteraan dat haar toch niets meer kon overkomen nu het allerergste al was gebeurd. Ze deed haar hart op slot en vertrok. Tijdens de reis beleefde ze allerlei avonturen. Tijdens de lange tocht veranderden niet alleen de landschappen voortdurend, ook zijzelf veranderde. Ze groeide op en werd een jonge vrouw. Ze merkte nauwelijks dat jonge mannen aandacht aan haar begonnen te besteden, want haar hart was nog steeds en onneembare vesting.

Tientallen jaren later was ze zelf moeder. Dat was nooit haar plan geweest, ze vond het zelfs een huiveringwekkende gedachte. Moeders gaan immers jong dood? Wat heeft het voor zin om een kind te baren dat je vervolgens achter moet laten? Ze had in eerste instantie het gevoel dat ze niet goed wist hoe het moest, moeder zijn. Ze had het immers nooit kunnen afkijken? Toch was ze ook verrast door de diepe liefde die ze voelde voor haar kinderen. De ontroering bij hun eerste stapjes, de blijdschap, de trots. Ze wilde hen voor alle fouten behoeden, zorgen dat ze nooit verdriet zouden voelen. Dat lukte natuurlijk niet. Toen haar kinderen de leeftijd bereikten dat ze zelf op avontuur moesten gaan kon ze maar moeilijk afscheid nemen. Ze besefte dat voor haar het moederschap precies de goede pleister op haar wond was geweest.

Jouw verhaal
Het tweede deel van mijn boek Hartmama is een werkboek waarmee je aan de slag kunt als je eraan toe bent om de dood van één van je ouders nog eens onder ogen te komen. Het bevat schrijfoefeningen en beschrijvingen van mini-opstellingen die je zelf kunt doen. Je kunt Hartmama bestellen via www.susanvanderbeek.nl/boek. Wil je graag door mij begeleid worden bij het aangaan van je rouwproces? Kijk dan eens verder rond op mijn website naar de mogelijkheden.

0 thoughts on “Het Weeskind en de Voedster”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: