Het jaar van het Paard: waarom dat mij recht in het hart raakt

De stoom van mijn theetje slaat tegen mijn bril terwijl ik me dieper in de kappersstoel laat zakken. De lucht ontsnapt langzaam uit het zachte leer. “Ik zet je even onder de kap, want het is te koud om zo naar buiten te gaan” zegt ze. “Heb je iets te lezen?” Ja hoor, een verse Happinez.

1966, het jaar van het Paard
Ik blader en mijn oog blijft hangen bij een artikel over Chinees Nieuwjaar. Het gaat over het jaar van het Paard. Terwijl mijn ogen over de woorden schieten, voel ik dat dit verhaal veel dichterbij komt dan zomaar een algemeen jaaroverzicht. Naast de algemene betekenis staat er namelijk ook iets over een specifiek jaar; er zijn zelfs een paar geboortejaren niet zomaar paard, maar vuurpaard!

“Nee joh” hoor ik mezelf ineens hardop zeggen in de salon. Mijn kapster kijkt op. Ik voel mijn wangen warm worden, want 1966… dat is mijn geboortejaar. Ik lees de zin nog een keer, alsof ik hem verkeerd gezien heb: 1966 – Paard. Het blad ligt nog steeds op mijn schoot, de kap zoemt zacht boven mijn hoofd, en toch is het alsof ik vanbinnen rechtop ga zitten. Dit gaat niet meer over een algemeen jaar. Dit gaat over mij! “Dat past wel bij jou” zegt ze lachend. En ik weet: ze heeft gelijk.

Paard, vuur en rood – symbolische kleurbetekenis in actie
Ik lees woorden als vuur, energie, snelheid, onafhankelijkheid, pioniersdrift. Over een karakter dat vooroploopt, dat gemaakt is om haar eigen gang te gaan. Over iemand die het liefst zelf de teugels in handen heeft en die bij een goed avontuur voor in de bus zit. Terwijl ik lees wordt het steeds helderder dat het Paard niet alleen een astrologisch symbool is, maar een temperament. Een manier van leven. Een innerlijke motor die altijd draait. Ergens tussen die regels door verschijnt een kleur, en laat mijn vak zich zien. Want wat ik lees over het paard – vuur, vaart, lef, pioniersdrift – is niets anders dan symbolische kleurbetekenis in actie. Het element vuur hoort bij rood. En precies daar wordt kleurpsychologie zichtbaar als vak.

Kleur is gedrag
Het paard staat voor beweging, impuls, vrijheid, drang om vooruit te gaan. Vuur geeft warmte, kracht en richting. Rood laat zich zien in leiderschap, initiatief, zichtbaarheid en soms ook in overmoed. Wanneer die drie samenkomen – paard, vuur en rood – zie je geen toeval, je ziet een patroon. Een taal die over culturen heen hetzelfde vertelt.

Dit is waarom kleurpsychologie thuishoort in serieuze ontwikkeling. Als jij jouw kleur leert lezen, herken je jezelf in je snelheid, je twijfel, je enthousiasme, je impuls. Je ziet waar je gas geeft uit kracht en waar uit onrust. En precies daar begint zelfkennis. 

Ik ben rood – kleur als gedrag
Als ik het in mijn eigen woorden moet zeggen, zoals ik ooit kleur als persoon beschreef in mijn boek Kleuren van Geluk, dan klinkt rood zo:

Ik ben rood en de pittigste van het hele stel. Bij mij krijg je het leven met pit, hot en spicy, recht voor zijn raap. Zo doe ik dat graag en met liefde, heel veel liefde. Want ook dat zit in mijn bloed, net zoals passie, vuur en vlam en warmte, heel veel warmte. Ik ben een doener, mijn lijfspreuk is eerst doen dan denken, wijs geworden door schade en schande. Mijn korte lontje ligt altijd te loeren om de hoek en is nog nooit gedoofd en zo hoort dat bij zo’n energieke, vitale kleur. Ik ben altijd aanwezig en meestal een graag geziene gast, omdat ik altijd iets te zeggen heb en met gemak verhalen uit mijn mouw schud, het liefst stoer of met bravoure, want een drama queen pur sang is voor een beetje overdrijven echt niet bang.

Ik ga graag pionieren en bij een goed avontuur zit ik voor in de bus, het liefst als chauffeur, want stilzitten maakt me niet gelukkig. Neem me mee naar Rome of Parijs en we beleven het leven intens, op de top van ons kunnen en bestaan. Zo doe ik het graag. Ik ben rood, hartverwarmend en verzot op alles waar hart en ziel in zit.

Vuur met richting: wat kleurpsychologie mij leerde
Wanneer ik het paard lees, zie ik dezelfde beweging. Dezelfde onrust die eigenlijk levenslust is. Dezelfde behoefte om niet klein te spelen. En toch kijkt het jaar van het Paard me ook een beetje aan. Omdat ik weet hoe hard ik kan gaan. Omdat mijn lijf me vorig jaar letterlijk tot stilstand bracht in het ziekenhuis in Bali. Voor het eerst voelde ik dat mijn vuur richting mocht krijgen in plaats van alleen snelheid. Misschien is dat wat dit jaar van mij vraagt: rijden met bewustzijn, vertrouwen op mijn tempo en tegelijk luisteren naar mijn lichaam. Niet minder vuur, wel helderder vuur. Sommige jaren nodigen uit tot bezinning. Andere jaren zetten je in galop. Dit voelt als zo’n jaar.

Welke kleur stuurt jouw gedrag dit jaar?
Misschien gaat dit niet alleen over 1966 of over Chinese astrologie, maar over de vraag die onder alles ligt: welke kleur staat al klaar om gedragen te worden in betekenis, in gedrag, in lef? Als jij voelt dat jouw vuur ook richting vraagt, kom dan dichterbij. In de rode BH club Academie neem ik je mee in de taal van kleur en in de verhalen die daaronder liggen, als gereedschap voor wie serieus werk wil maken van zijn of haar eigen vuur.