Het 3D schilderij verandert in een oranje rode vuurzee

De zomervakantie is gestart en lange zonnige dagen zijn hier in Oostvoorne een warm welkom. Lekker afkoelen aan zee of in het zwembad en de dag afronden met een BBQ of een drankje op een gezellig terras zijn favoriete uitstapjes. Een geplande vakantie naar het buitenland blijft natuurlijk ook zalig en juist nu dat weer kan staan Spanje, Frankrijk en volgens mij Italië in de top drie voor deze zomer.

Spaanse gasten boeken ook Bamboo
Bof ik even, want ook de Spaanse inwoners genieten graag aan zee en reizen het liefst naar het zuiden. In het altijd zonnige Andalusië is het fijn vertoeven, ze reserveren volop voor drie dagen of langer mijn appartement Bamboo op Lauro Golf in Málaga.

Ook nu zijn mijn Spaanse gasten hartelijk ontvangen door Adriana. Zij (een Spaanse) verzorgt afwisselend met mijn naamgenoot Monique (een Nederlandse) als host het sleutelbeheer. Twee gastvrije dames die ervoor zorgen dat alles op en top in orde is en blijft in het eerste drukke seizoen zoals deze. Beiden houden mij op de hoogte van de incheck en via de WhatsApp onderhoud ik het contact met de gasten voorafgaand, tijdens en na de vakantie.

Een telefoontje uit Spanje
Tot aan dat ene telefoontje van haar op vrijdagmiddag 15 juli. In haar rappe Spaans hoor ik haar angstige intonatie, de angst voor wat haar te wachten staat, ik voel meteen haar paniek. Ik maan haar tot langzamer te spreken of in het Engels, de stress is hoog en ze vertraagt heel even.

Er is een mega grote bosbrand die woekert tussen Mijas, Alhaurin de la Torre, Alhaurin el Grande… het is de plek waar zij wonen en waar gisteravond laat nog een nieuwe gast bij mij in Bamboo is gearriveerd. De wind is gedraaid en zij mag van de lokale autoriteiten niet meer naar de Lauro Golf, dit is het complex waar onze appartementen staan.

Haar man en kind, mijn andere buurvrouw met haar twee katten zijn al geëvacueerd. In rep en roer en ze mochten niets meenemen, begrijp ik. Het is echt ernstig en terwijl ik ophang, schiet ik vol. Haar angst dringt tot mij door en het besef dat ik niets kan doen om te helpen maakt het nog erger.

Mijn gedachten gaan naar vriendin en collega-blogger Ingrid; ik app haar direct en vraag of ze in Nederland is of in Spanje. Ook bel ik Monique, zij reageert hoog in de adem en belooft mij later terug te bellen. Haar prioriteit is eerst alles wat van stof is naar binnen halen. Ze heeft op haar geliefde B&B Finca del Gecko de leukste en fijnste relaxplekken en moet dat met spoed nu veilig stellen, het regent bij haar grote vuurvonken en -vlokken die alles zo in vlammen op kunnen laten gaan.

Het nieuws komt hard aan, zo onwerkelijk
Ondertussen lees ik de nieuwsoverzichten op facebook bij alle kennissen, de Nederlanders die daar wonen posten diverse beelden en updates. Het is mega, een grote ramp in het mooie en uitgestrekte gebied. De foto’s en video’s zijn afschuwelijk om te zien, het 3D schilderij verandert in een oranje rode vuurzee en eindigt in een grauw grijszwart verkoold gebergte.

Het vredige en altijd rustige gebied is tijdelijk een decor voor een oorlogsfilm, het blijft onwerkelijk. De brandweerlieden werken met gevaar voor eigen leven af en aan, helikopters cirkelen rond naar zee, de beschikbare zwembaden en hup zo blussen ze met het water de felle haarden.

Mijn hart huilt en ik kan niets anders doen dan stand-by zijn en mijn gasten informeren hoe nu verder. Zij nemen niet op en reageren niet op onze apps en telefoontjes.

Nog steeds geen teken van leven
Op die bewuste vrijdag laat in de avond laat Adriana mij weten dat ze via een sluiproute terug is in haar appartement. Tot dan nog steeds geen teken van leven van mijn gasten. Even heb ik stille hoop dat ze ’s morgens vroeg vertrokken zijn naar de kust om lang en lekker te genieten van de zee en een overheerlijke Spaanse lunch in een van de chiringuitos.

Het blijft tot laat spannend en ondanks dat de wind gedraaid is en Lauro golf redelijk veilig lijkt, staat de wind nu volop richting Alhaurin el Grande. Zo zal de nacht voor Monique, en de anderen die aan die zijde wonen, zeer onrustig zijn.

Steun en betrokkenheid van alle kanten
Zowel Adriana, Monique als Ingrid (die op dat moment in haar appartement in Mijas Pueblo verblijft, maar ook moet evacueren zoals je op spanjeliefhebbers.nl kunt lezen) houden mij ook op de hoogte via WhatsApp en de onmacht blijft pure overgave.

De steun en betrokkenheid van mijn vrienden hier in Nederland zijn hartverwarmend, iedereen leeft mee en dat scheelt. De een brand een kaars voor kracht en samen met de zielsgenotengroep sturen ze licht en liefde door. We verzamelen kracht om het leed te verzachten, voor mens, dier en natuur.

Eindelijk er komt een bericht van mijn gasten, ze maken het goed en zijn in het appartement. Door de goede hulp en routebeschrijving van mijn buurman zijn ze nu veilig aangekomen. Verheugd door dit positieve nieuws kan ik redelijk slapen en zijn de eerste nieuwsberichten van de andere dag bepalend voor de rest van dit weekend.

Het blijft een spannende en onzekere situatie en pas zondag 17 juli volgt het ultieme bericht dat de brand gestabiliseerd is. Ik ben gerust en in de stilte bedank ik iedereen die positieve vibes verzonden heeft. Mijn gedachten gaan naar iedereen die daar dichtbij is geweest, onder hevige spanning heeft gehandeld en heeft doorstaan, blij dat ze allen nog gezond zijn.

Na een levensbedreigende ervaring
Gezond zijn en blijven is een groot geschenk, vaak na een levensbedreigende ervaring besef je dat het leven zo maar anders kan zijn. Levensvragen kunnen je dan doen beseffen dat je toe bent aan een verandering, van werk, van relatie, van levensstijl.

Wil je wel graag veranderen, maar weet je niet waar te beginnen? Start eens met een doorbraaksessie, de kleuren die jij kiest geven je het inzicht zodat ook jij jouw kompas kan bijsturen. Meer info? Stuur een mail naar kompasinkleur@gmail.com.

2 thoughts on “Het 3D schilderij verandert in een oranje rode vuurzee”
  1. Jeetje wat een spanning zul je hebben gevoeld. En dan de onmacht omdat je van hieruit alleen een luisterend oor kunt bieden en een hart onder de riem kan steken voor degenen die hier middenin zaten. Gelukkig hebben ze het onder controle gekregen. Hulde voor de brandweerlieden.

  2. Mooi onder woorden gebracht Monique wat was het ook schrikken hé ik voelde je angst en spanning voor de mensen die jou zo dierbaar zijn
    Gelukkig is het uiteindelijk nog goed afgelopen voor iedereen waar je de zorgen van deelde!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: