Gooi ik nou mijn principes overboord?

Ik heb mijzelf nooit echt principieel gevonden; principes zijn er om te toetsen, vind ik. Aan waarden hecht ik echter wel. Een waarde waar ik aan ben gehecht is dat je mensen niet overvraagt, je laat ze in hun waarde, hoezeer de omstandigheden ook challengen. Ik noem dat beschaving. 

Zonder internetverbinding
Tijdens onze laatste vakantie in Spanje kwam ik mezelf behoorlijk tegen. Opa en oma waren in aantocht, begeleid door onze zoons, om zich bij ons te voegen voor een familievakantie. Manlief en ik zaten al een paar dagen zonder internet. Niet fijn, maar goed te doen in een regio die we inmiddels goed kennen, waar we veel vrienden hebben en we de bijzondere plekjes weten te vinden (ook voor af en toe de nodige internetverbinding).

Ondertussen zat ik wel elke dag met de internetprovider aan de lijn; een typisch geval van ‘het kastje naar de muur’. Dat kwam mede door mijn gebrekkige Spaans en un poco Engels aan de andere kant. 

Mijn beschaving ging overboord 
Op de vierde dag zonder internet brak het moment aan dat mijn beschaving overboord ging. In vloeiend Spaans schold ik de huid vol van wat ik denk dat de callcenter medewerker was; elke dag een andere, dus deze was zich van geen kwaad bewust. De vloek- en scheldwoorden vloeiden moeiteloos uit mijn mond en van mijn basishouding ‘don’t blame the messenger’ was niets meer over. 

In retrospectief denk ik wat gebeurde hier nu? Zijn het waarden die ik opzij zette of een principe dat ik overboord gooide? Is eigenbelang dan toch het allerbelangrijkste? 

Het verschil tussen waarden en principes
Misschien zitten waarden wel diep in je lijf, en principes zetten je aan tot handelen, bedacht ik. Maar waarom ga ik dan toch af en toe anders handelen in strijd met principes of mijn waarden? Ik deed wat achtergrond- onderzoek naar de betekenis ervan en vond het volgende:

• Waarden zijn wat je belangrijk vindt; principes zijn de afspraken die je met jezelf maakt om die waarden zichtbaar te maken. Waarden geven richting, principes geven vorm aan gedrag. 
• Waarden zitten vaak dieper dan principes. Ze raken identiteit en gevoel. Principes zijn rationeler: ze helpen je om ook onder druk te handelen zoals je eigenlijk wilt zijn. 
• Wanneer spanning, stress of eigenbelang toenemen, sneuvelen meestal eerst de principes. De waarde blijft vaak bestaan, maar het gedrag dat erbij hoort, houdt tijdelijk geen stand. 
• Juist het ongemak achteraf laat zien dat de waarde nog leeft. Wie geen waarde heeft geschonden, ervaart geen wrijving. Schuldgevoel is soms een signaal van trouw aan iets dat groter is dan het moment. 

Toen ik dit las, dacht ik: misschien gooide ik die dag niet mijn waarde van beschaving overboord, maar wel het principe waarmee ik die waarde normaal gesproken vormgeef. Het verschil lijkt klein, maar voelt achteraf behoorlijk groot.

De waarde loyaliteit
Of is een principe? Ik ben niet zeker. In ieder geval is loyaliteit belangrijk voor mij; daarom was ik zeven jaar lid van Blogzinnig. Voor nu zet ik mijn loyaliteit even om in handelen en ga ik Blogzinnig verlaten, in ieder geval voor de rest van dit jaar. Daarmee blijft loyaliteit wel mijn waarde. En al die tijd lid blijven van Blogzinnig was een gedragskeuze, of principe,  wat daaruit voortkwam. Ik breek nu dus met dat principe. 

Ik sluit niet uit dat ik ergens in de toekomst een keer terugkom, maar voor nu merk ik dat ik steeds vaker prioriteit geef aan andere zaken dan aan bloggen. En dat terwijl schrijven echt mijn passie is; ik voel een nieuw blog opkomen. 

Succes lieve bloggers. Ik blijf jullie lezen! Dank Marije, voor je scherpe blik op mijn blogs; die ga ik missen!