Gek word ik van dat kind

Susan, een jonge moeder komt in mijn praktijk, ze is op van de zenuwen en heel verdrietig. Op mijn vraag wat ik voor haar kan doen brandt ze meteen los. Ze geeft aan dat ze gek wordt van Tessa, haar dochter van vier. Tessa wil niets en er is geen land mee te bezeilen volgens Susan. Ze is allergisch voor het woord moeten.

Ieder mens wil weleens een keer iets niet en heeft ergens geen zin in. Dit is extreem, het levert iedere dag veel strijd op. De sfeer in huis is hierdoor erg gespannen. Of het nu gaat over douchen, aankleden, tandenpoetsen of over op tijd naar school gaan. Het maakt niet uit. Wanneer er enigszins dwang bij komt wordt Tessa boos. Niet zomaar boos, maar extreem boos. Ze loopt rood aan en gaat stampvoeten en roept heel hard: ‘Ik wil dit niet. Laat me met rust!’ Tessa verkrampt helemaal en sluit zich totaal af. Ook haar man Patrick kan op zo’n moment niets met haar beginnen en wordt boos op Tessa. De sfeer is meteen verpest. 

Wat kunnen we hieraan doen?
Ik vraag aan Susan hoe de geboorte van Tessa is verlopen. Susan geeft aan dat de bevalling, die in het ziekenhuis plaatsvond, niet echt op gang wilde komen. De weeën zetten niet door en de ontsluiting kwam niet op gang. Ze werd aangesloten op een infuus met wee opwekkers. Dit had tot gevolg dat er een weeënstorm op gang kwam. Er was geen rust meer tussen de weeën door. Susan wist niet hoe ze het had en raakte in paniek. Patrick stond er machteloos bij. Hij kon niet de steun geven die hij graag wilde. Eindelijk mocht ze persen en Tessa werd geboren. Susan was totaal uitgeput en trilde over haar hele lijf toen Tessa op haar buik werd gelegd. Klappertandend keek ze naar haar dochter, terwijl haar man de navelstreng doorknipte. 

Weeënopwekkers
Wanneer er weeënopwekkers worden gebruikt, wordt er ingegrepen in het natuurlijke proces. Het is fijn dat er middelen bestaan die ingezet kunnen worden, maar vaak blijkt dit gevolgen te hebben. Voor de moeder is dit heel zwaar, omdat ze in dit geval geen controle meer heeft over haar lijf. Ze is de verbinding met haar lichaam kwijtgeraakt. Haar man kon haar ook niet tot steun zijn, ze had zich totaal afgesloten voor iedereen om haar heen. Voor de baby lijkt het alsof ze in een achtbaan terecht is gekomen, er is geen tijd om bij te komen. Het moet nu gebeuren en snel, de verbinding met haar moeder voelt ze niet. 

Herinneren vanaf het prille begin
Onze cellen slaan al herinneringen op vanaf het prille begin. Deze ervaringen werken door in het hier en nu, vaak is dit een onbewust proces. Deze geboorte-ervaring is voor Susan en Tessa heel stressvol geweest. Wanneer zich stressvolle situaties voordoen, reageert het lichaamsbewustzijn. De cellen in je lijf herinneren zich weer die allereerste ervaring van stress, ze moest geboren worden. Tessa komt in opstand wanneer ze iets moet en niet zelf haar tijd kan bepalen. Ze voelt zich onder druk gezet en wordt hier heel boos over. Dit doet ze niet om haar papa en mama te pesten, het is iets wat buiten het denken omgaat. Het vlamt op en is bijna niet te stoppen. Susan kan hier niet goed op reageren, ook bij haar gebeurt er iets in haar lijf, ze voelt zich machteloos en weet hier niet mee om te gaan. Ze raakt weer in paniek en weet vervolgens niet hoe ze het aan moet pakken.

De nare bevalling verwerken
Door uit te leggen hoe het systeem werkt, komt er al wat rust. We gaan aan de slag om de nare bevalling te verwerken. Ik begeleid Susan met een EMDR  sessie waarin ze kort contact maakt met de nare ervaring. Ze krijgt beelden waar ze haar focus op kan houden en er komen bijbehorende gevoelens naar boven. Ik stel haar vragen en laat het proces zich ontvouwen, terwijl Susan mijn heen en weer bewegende vingers volgt.

De verwerkingsreacties verschillen van persoon tot persoon. Ook de bevallingservaring is bij iedereen anders. De spanning in haar lijf neemt langzaam af, Susan kan goed de focus houden. De beelden worden als het ware steeds waziger en kleiner. De lading gaat eraf, het verwerkingsproces is in gang gezet. Deze methode is een zachte manier van verwerking. Je zit veilig en ontspannen op de stoel, gaat terug naar de ervaring terwijl je ook met het hier en nu verbonden blijft.

Tranen komen los
Tranen komen los en ze kan er nu op een andere manier naar kijken.  Susan kan de ervaring van stress en onmacht achter zich laten. Hierdoor kan ze nu makkelijker omgaan met de buien van Tessa. Ze blijft meer in verbinding met zichzelf en kan rustiger reageren.

We spreken af dat ze na twee weken nog een keer komt. Er lijkt een andere Susan binnen te komen. Er is veel meer rust in huis en Tessa reageert veel minder fel en sluit zich niet meer zo af. Susan geeft haar meer tijd om zichzelf voor te bereiden op school. Ze staan wat eerder op, zodat er geen gehaast is. Dit geeft iedereen in het gezin een fijn gevoel. En dat is ook wat deze ouders willen: een fijne verbinding met hun kind.

Alles begint met bewustwording, als je weet waar iets vandaan komt, kun je het veranderen.

Weer kunt genieten van je kind
Ik ben gespecialiseerd in begeleiding op het gebied van zwangerschap en geboorte. Door meer bewustzijn op deze periode kun je inzichten krijgen en nare ervaringen een plekje geven. Vooral in perioden van stress reageren we vaak vanuit onze geboorte. Ideale bevallingen bestaan niet, het is belangrijk om te weten dat je wat kunt doen aan de impact hiervan.

Ben jij benieuwd welke invloed de zwangerschap en geboorte heeft gehad op jouw kind, of op jezelf? Ik nodig je uit om contact met me op te nemen en bied je een gratis Skypegesprek aan om te kijken welke invloed dit heeft op jezelf of je kind. Via de  mail kunnen we een afspraak maken: annatouw@gmail.com

4 thoughts on “Gek word ik van dat kind”
  1. Weer mooi geschreven Anna. Wat een mooie eye opener voor de moeder. Jij hebt me laten zien wat mijn geboorte met mij heeft gedaan.

  2. Dank je wel Melinda, Het is mijn passie om mensen bewust te maken in de breedste zin van het leven.

    Fijn dat je er bent. 🍀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: