Een samengesteld gezin is topsport

Hij staat in mijn praktijk. Mijn oog valt er weer eens op. Tegen de kast aangeleund. Ik bedenk me weer dat hij er altijd is en dat ik dat toch wel eens vergeet. Van hout. Zwaar. Niet zoals de lichtgewicht kunststof waarvan ze tegenwoordig worden gemaakt. Mijn hockeystick.

Hij valt bijna uit elkaar. Zie je het? Lappen en plakband. Dof. De kleur is eraf. Van mooi is geen sprake meer. Het wordt bijeengehouden.

Het doet me denken aan een samengesteld gezin. Opgebouwd uit allemaal verschillende lapjes. Die misschien niet eens echt bij elkaar passen. Bijeengeraapt. Pleisters die geplakt moeten worden, want het kan echt stuk.

Er is geen sprake van onvoorwaardelijke liefde die in een zogenaamd kerngezin wel wat kan hebben van elkaar. Het is, in het beste geval, voorwaardelijke liefde. Of, en ook dat is al heel wat, genegenheid.

Het gebrokene
Aan het begin, de bovenkant, voel je waar de stick eerder is gebroken. Het herinnert me aan wat er voor mijn komst kapot is gegaan. Het gebrokene is zo’n onderdeel van het nieuwe gezin. Het fundament van verdriet. Over wat eraan vooraf is gegaan. Een scheiding of een overlijden.

Rafels
Zie je ook de rafelranden? Vooral daar, wat meer onderaan. Nee, het is niet harmonieus, het is geen één geheel. Het is een wat willekeurige verzameling van volwassenen en kinderen, die het met elkaar moeten rooien, deeltijds of voltijds. Omdat je weer verliefd wordt. Zoals in mijn geval, op een man met 3 kinderen. En hij op mij. En de kinderen het dus elk weekend met mij moesten doen en ik met hen. En in de kern is dat wat het is. Geen oppoetsen aan. Dat is soms zo voelbaar. En zo dierbaar. 

Niets is vanzelfsprekend
Na verloop van tijd leer je ermee omgaan. Net zoals met de stick. Hoe je de zwaarte kan hanteren, zodat je er nog mee kan spelen. Je leert buigen en voegen, zoals de kromming onderaan. Hoe het niet allemaal perfect hoeft te passen, maar dat het zo fijn is als het gewoon functioneert. En ieder een plekje heeft in het geheel. Met zijn eigen kleur. Hoe dankbaarheid kan komen voor wat er wél is.

Ja. Dit hier is ons gezin. Waar niets vanzelfsprekend is. We zijn samengesteld. Je ziet het voor wat het is, een lappendeken, rafelig, rijk aan verscheidenheid. 

Topsport
Je voelt het gewicht. Je leert houden van óf je te verhouden tot. Ik houd verschrikkelijk veel van mijn hockeystick. En van wat deze voor mij symboliseert. Het harde werken, het spelen, het plakken, het steeds opnieuw verbinden. Het leren hanteren, de technieken eigen maken. Het is soms topsport. En de factor tijd. Je ziet hierin de jaren die het nodig heeft.

Stiefleven
Mijn stick staat al jaren in mijn praktijk, hier in Rotterdam. Waar ik werk voor samengestelde gezinnen. Waar ik een liefdevolle, stevige helpende hand bied, misschien wel een duurzame stick, zodat jullie het kunnen laten werken. Houvast. Zicht en inzicht. Zodat er gespeeld kan worden, de wedstrijd van het leven, als team. Met elkaar.

Als stiefcoach en relatietherapeut ben ik gespecialiseerd in het ondersteunen en begeleiden van jou en jullie in het samengestelde gezin. Wil je meer weten, of is er wat geraakt naar aanleiding van dit blog? Voel je welkom contact op te nemen. 

8 thoughts on “Een samengesteld gezin is topsport”
    1. Wat herkenbaar wat je schrijft. Ik starte heel naïef mijn samengestelde gezin, zo van one happy family. Man oh man, wat viel dat tegen. Het was heel hard werken om alles draaiende te houden, om iedereen gelukkig te houden. Het ging ten koste van mezelf. Zeker ook omdat alleen ik eraan werkte, maar dat is een ander verhaal. De relatie heeft het niet gered. Zo mooi dat jij andere gezinnen hierbij kunt helpen, ze bijstaat om samen wel verder te kunnen gaan. In liefde, maar met een realistische bril op.

      1. Zó herkenbaar wat je schrijft Willy! Dat is over het algemeen hét verhaal van het samengesteld gezin. Mooi als we met elkaar de uitkomst hiervan kunnen veranderen. Dank voor je delen

  1. Wat een prachtige blog Saskia. Precies zoals het is in een samengesteld gezin. Niet perfect, maar dan nog kan het heel dierbaar zijn, Of niet. Je leert houden van, of je verhouden tot. Prachtig gezegd.

    1. Dank je wel, Nanda. We hebben de wereld te vertellen over deze gezinnen en hun uitdagingen, dat weet jij ook als geen ander. Dank voor je support!

  2. Wat mooi; liefdevol, inzichtgevend en invoelbaar. Waar t schuurt en de pijn is, maar ook hoe daar weer verbinding kan zijn. Waardevol!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *