In ons gastenverblijf in Noorwegen ontvangen we via Airbnb mensen uit allerlei landen. Ik vind het erg leuk om ze welkom te heten en om praatjes met ze te maken. Maar laatst kregen we een reservering van een gezin uit een land waar ik zeer gemengde gevoelens bij had: uit Israël.
Mijn rol als gastvrouw
Mmm dacht ik, wat moeten die mensen, een beetje vakantie vieren terwijl Israël in Gaza allemaal slachtoffers maakt en mensen vermoord en gemarteld worden? Ik was echt boos! Tegelijk ben ik me bewust van mijn rol als gastvrouw; ik moet daar wat mee doen. Niet met de reservering, maar met mijn eigen gevoelens.
Ik kies liefde
Het is niet aan mij om over deze situatie te oordelen. Ik weet niets van hen af, of zij überhaupt een rol, en welke dan, spelen in de oorlog. Maar de boosheid bleef een poos hangen. Het duurde even voor ik verder kon kijken, kon uitzoomen. Ik sta over het algemeen liefdevol open voor andere mensen, dus ook nu besloot ik te kiezen voor liefde.
Oorlog en slachtofferschap
Toen ik uitgezoomd had, dacht ik eraan hoe oorlog en slachtofferschap in mijn geschiedenis zit. Hoe leden van mijn familie in de Tweede Wereldoorlog in een kamp hebben gezeten of op andere manieren de oorlog hebben meegemaakt. En de vreedzame houding die mijn ouders eigenlijk toch altijd hebben gehad naar Duitsers en Japanners. De meeste individuen zijn er niet verantwoordelijk voor te houden voor wat regeringsleiders beslissen.
Een rotgevoel
Ik voelde bij mijzelf het verdriet voor de afschuwelijke situatie van nu in Israël en Gaza. Ik voelde me ook machteloos en aangezien dat een rotgevoel is, ging mijn geest aan de haal met mogelijke oplossingen. Toen de dag kwam dat ik het huisje klaar zou maken voor deze gasten voelde ik wrok en ik betrapte mezelf op kinderlijke gedachten zoals: ik ga niet zo mijn best doen voor deze gasten als voor de anderen. Ik geef ze de lelijke dekbedhoes ofzo. Maar toen bedacht ik: nee, deze mensen hebben net zoals anderen, en misschien wel júist liefde nodig. Je moet extra je best doen om het ze aangenaam te maken. Voor jouzelf. Nogmaals, ik wil niet oordelen.
Ze willen emigreren
Toen het gezin aankwam, bleken het vriendelijke mensen te zijn die aan het snuffelen zijn in diverse landen om te kijken waar ze willen gaan wonen, om ergens naartoe te emigreren. Ik heb het niet met ze gehad over het waarom van deze keuze. Dat is niet aan mij.
Ik help je graag
Ik wil het mensen fijn maken en hen laten ervaren dat het leven lichter kan zijn. Dat doe je vaak door je gevoelens aan te kijken en dan bewust te kiezen voor het fijne, het lichte. Voelt het leven voor jou zwaar en zou je hier wel iets aan willen doen? Mail of bel me dan, voor een gratis afspraak. Ik help je graag.
4 reacties
Mooi dat je je gevoel hebt kunnen ombuigen Barbara. En fijn dat je dit zo open deelt.
Ja, dank je, Jellie. Ik zit in een fijne positie dat ik dit zo aan kan kijken, dat ik daar de tijd voor heb, tijdens het schoonmaken en voorbereiden van het huisje. het valt me steeds weer op hoe gevoelig ik ben voor energieën van gasten, hoe dat haakt aan mijn innerlijke haakjes. Waar zit jij momenteel?
Mooi Barbara dat je dit deelt, benieuwd hoe het verder is gegaan met deze mensen en of ze voor het mooie Noorwegen gaan kiezen. Ook hier in Portugal komen heel veel mensen uit Israël wonen.
Ah, merk je dat. Dit waren de eersten die ik uit Israël zag hier. En ik weet dat ze ook Nederland overwogen als mogelijk land om naartoe te verhuizen. Woon je daar? Hartelijke groet, Barbara