Het is eind september. De dagen worden langzaamaan korter. De zon doet nog zijn best, maar in de nacht is het al twee keer onder nul geweest. Vanmorgen lag er in de kruiwagen, waar wat water in staat, een laag ijs en ik zag rijp op het gras en de planten. De aardappels zijn al geoogst, de dahlia’s hebben het begeven en ook de cosmea ziet er niet uit. Het is nu herfst, maar.. winter is coming!

Paaltjes langs de weg
Langs de weg staan nu al overal dunne rode plastic stokken met een lichtweerkaatsend stuk, die laten zien waar de weg is wanneer er een dik pak sneeuw is gevallen. Het zijn vele kilometers waar die stokken worden geplaatst. Dat wordt gedaan met grote vrachtwagens, voorzien van een systeem om zo’n plastic stok voorzichtig in de grond te zetten, zodat ie wel staat, maar niet breekt. Wij hebben hier nu ook een paar stokken om in de sneeuw te zetten, zodat we vanuit de auto kunnen zien waar de sneeuwbanken zijn en we daar netjes omheen kunnen rijden als we achteruit uit de parkeerplaats steken.
Het Noorse systeem van wegonderhoud voor de winter
Ik ben onder de indruk van het Noorse systeem van wegonderhoud voor de winter. Het is goed georganiseerd. Er moet wel heel veel sneeuw vallen om het leven een halt toe te roepen, zoals vorig jaar in Arendal en omgeving. Toen was er in korte tijd zoveel gevallen dat zelfs vanuit ons dorp Rode-Kruis-medewerkers naar wijken reden om auto’s en deuren uit te graven van mensen die dat zelf niet meer konden.
Maar over het algemeen valt er af en toe een laag sneeuw, dat kan zo tussen 1 en 25 cm zijn, en dan wordt dat weer netjes weggeveegd door grote tractoren met sneeuwschuivers. Soms rijden ze in colonnes op de hoofdwegen:
– de voorste doet het middenstuk
– die erachter doet weer een stuk ernaast waar de eerste een sneeuwwal heeft gemaakt
– en de derde schuift de laatste sneeuwhoop aan de kant
Toch blijft er altijd een laag liggen waarop gereden wordt en moet er soms gestrooid worden. Waar wij wonen, op ons grindweggetje, zijn slechts vijf huizen permanent bewoond. En de boer in het laatste huis heeft de machine om het weggetje vrij te houden. Wij krijgen keurig een rekening van hem in de lente.
Ze strooien met steentjes
De Noren rijden door, zelfs bij -31 graden! Alleen als het erg glad is, willen ze weleens thuisblijven. Strooien doen ze met steentjes, en dat is erg prettig als je een berg moet afdalen met acht haarspeldbochten. Zelfs als we dan de bocht met 10 kilometer per uur nemen, glijdt de achterkant van de auto een stukje door. Spannend!
De langzaamste bijna doodervaring
Het liefst blijf ik dan in dit dal, om alleen maar 13 kilometer naar het dorp te hoeven rijden. Maar ik moest vorig jaar rond de kerst toch echt naar het vliegveld om mijn zoon en zijn vriendin op te halen. Waar ik normaal 3 uur over doe, heb ik toen 5 uur over gedaan, als groentje en controlfreak op de weg. Echt superlangzaam! Mijn man vond het verschrikkelijk dat het zo lang duurde. Hij zei: “Dit is de langzaamste bijna doodervaring die ik ooit heb gehad!” Nu rijdt hij vaker zelf en ik raak daar ook meer aan gewend gelukkig.
Waar je op moet letten als je in Noorwegen wilt rijden in de winter
- Zelfs in oktober kan er al sneeuw vallen, daar moet je op voorbereid zijn. Winterbanden of banden met spikes zijn verplicht.
- De afstanden zijn soms lang en niet overal zijn kroa’s (herbergen), eetcafés of benzinestations langs de wegen. Zorg dus voor water, eten, en een warme drank voor als je een lang stuk moet rijden.
- Zorg dat er een warme deken of warme kleding in de auto is voor als je pech krijgt.
- Zorg dat je voldoende benzine of elektriciteit hebt.
- Waxinelichtjes, lucifers, een schep, een zak met gravel en een zaklamp is mij ook aangeraden door een ervaren vrachtwagenchauffeur.
- Een powerbank voor je mobiel lijkt me ook erg handig.
- Aan te raden maximumsnelheid op sneeuw en ijs is vaak 60 km/u, ik rijd vaak nog langzamer.
- Noren rijden meestal veel harder; ze hebben misschien die spijkerbanden, en ze hebben veel meer ervaring.
- Het is gebruikelijk, misschien ook wel verplicht, om als langzame auto even je knipperlicht aan te zetten en een beetje naar de kant te gaan, of een inham in, om de snellere auto’s langs te laten. Daar is ook op tweebaanswegen vaak genoeg gelegenheid toe, omdat het helemaal niet druk is op de weg.
- Ik heb ze nog nooit geplaatst, maar sneeuwkettingen meenemen is een goed idee. Er zijn speciale kjettingplass, plekken om ze om de wielen te leggen, vóór de steile stukken.
Vakantiebestemming in de winter
Wil jij de winter in Noorwegen wel eens ervaren? Ik kan het je aanraden! Zou je ook een poos bij ons willen verblijven om te genieten van de mooie omgeving? Dat kan. Ik host een retreat van een week, maar je kunt ook het huisje boeken als vakantiebestemming of doortrek-hut. Ik kan je dan tips geven voor de omgeving hier, zoals het prachtige Dalen met een heel oud 5-sterren hotel, musea en staafkerkjes. We zitten niet ver van de hoogvlakte Harddangervidda, een natuurgebied. Ook in de zomer is daar nog sneeuw en ijs in de buurt. Of heb je gewoon vragen? Mail me op info@bastcoaching.nl. Ik beantwoord ze graag.






