Een feestje met mijn innerlijke kinderen

Onlangs heb ik een feestje gebouwd met mijn innerlijke kinderen: van 0 jaar, 3 jaar, 6 jaar, 10 jaar, 16 jaar en 19 jaar. Lekker sloepvaren, zingen, lekkere hapjes en drankjes erbij. Het was een gezellige boel, dat kan ik je wel vertellen. Dit was de laatste oefening van de tweedaagse training ‘Healing van je innerlijk kind’. Wat een mooie dagen zijn het. Intensief. Aangrijpend. Emotioneel. Verrijkend. Verdiepend. Bevrijdend.

Diep geraakt
Wat ben ik geraakt door de verhalen van de andere deelnemers. Eerst dacht ik nog ‘oh, nee, niet al die zware verhalen’ maar dat iedereen zich zo openstelt en te horen wat de anderen hebben meegemaakt, het vertrouwen onderling was zo mooi. Ook hun reactie op mijn verhaal heeft me diep geraakt. Zelf ben ik nogal geneigd het te bagatelliseren, te rationaliseren, maar deze keer niet. Ik heb ze tot het bot mogen voelen. Wel een ding, hoor, want gevoelens laten zien bij anderen, daar ben ik niet mee opgevoed. Daardoor voelt het zwak om te doen. Maar dat is het niet, het getuigt juist van kracht. Ik was niet de enige die een drempel over moest, maar door het vertrouwen onderling durfden we het aan. Zo mooi om te zien.

Vooral onbedoeld veroorzaakt
Iedere deelnemer vertelde over de belevenissen in haar jeugd, over de wonden die we onbedoeld hebben opgelopen op diverse leeftijden door diverse belangrijke personen. Ouders, broers, zussen, nichten, neven en anderen die dichtbij stonden. Denk niet dat ze de wonden hebben veroorzaakt omdat ze rot wilden doen, de meesten hebben ze onbedoeld veroorzaakt. Vanuit onkunde, onmacht, onvermogen. Dat wat je zelf niet kunt, kun je ook een ander niet leren. Jouw patronen kunnen de patronen van je kinderen worden of hele andere patronen veroorzaken.

Het patroon werkt je tegen
Het lastige van de wonden is dat we, wanneer ze worden geraakt, reageren vanuit die leeftijd, het niveau van dat kind. Het patroon dat is ontwikkeld gaat aan. Je reageert als de gewonde 5-jarige, als de 12-jarige of een andere leeftijd waarvan je een innerlijk kind bij je draagt. Dat kind reageert vanuit wat het kon op die leeftijd, bijvoorbeeld boos worden, terugtrekken, aanpassen. Dat zijn reacties die op die leeftijd bescherming boden, maar nu niet meer. Het ontstane patroon werkt nu tegen. Het zorgt ervoor dat je niet vanuit de volwassen jij kunt reageren. De jij die inmiddels al zoveel heeft geleerd en aankan.

Alles mag er zijn
Het is heel fijn om de wonden te mogen delen, dat er naar je geluisterd wordt, zonder oordeel. Dat er soms zelfs om gehuild wordt door anderen. Alles mag er zijn. Alleen dat werkt al helend. Ook de herkenning doet zo goed. De verhalen lopen soms ver uiteen, maar toch zijn er overlappingen. Het was heel bijzonder om uit de monden van de andere deelnemers de gewenste spijtbetuigingen van die belangrijke personen uit je jeugd te horen. Wat kwam dat binnen.

Uiting aan de pijn
We hebben op een heel bijzondere manier uiting gegeven aan onze pijn. Wat was dat indrukwekkend. Om te doen, om het de anderen te zien doen en om daarin te mogen participeren. Wat een tranen zijn er gevloeid. Bij deze oefening wilden we maar wat graag de ander voor laten gaan. Dat is zo grappig om te zien. Maar ja, we kwamen allemaal aan de beurt. En hoe.

Omdat ze van me hielden
En dan als laatste een feestje mogen vieren met al die innerlijke kinderen met het volle besef: ze mogen zich laten, maar de besluiten neem ik vanaf nu vanuit de volwassen Willy. Zo fijn! Een gedachte die al veel eerder bij me boven kwam vanuit een pijnstuk van vroeger, een handeling vanuit onmacht door mijn ouders is: ze hebben het niet gedaan omdat ze niet van me hielden, maar juist omdat ze van me hielden.

Innerlijk kind van de narcist
In mijn praktijk werk ik ook met het innerlijk kind stuk. Want daar, van die wonden, is waar naar mijn idee het gedrag van een narcist vandaan komt. Het opgelopen trauma met het narcistische gedrag als bescherming. Ook voor de partners van narcisten is het helen van het innerlijk kind heel belangrijk. Het is dit deel, deze wonden, waar de narcist op aanhaakt. Ik neem het mee in mijn coachtrajecten. Voor wie het intensief wil oppakken, raad ik graag de training van Sensibel aan, in Capelle aan den IJssel.

2 thoughts on “Een feestje met mijn innerlijke kinderen”
  1. Prachtig stuk, Willy, dank voor het delen. Heel herkenbaar (vanuit mijn opleiding Systemisch Werk en vanuit mijn eigen jeugd). Wat fijn, om op deze manier je verhaal de wereld in te mogen brengen en tegelijkertijd anderen er mee te inspireren…

    1. Wat leuk dat je reageert, Petra, en het herkent. En dank voor je warme woorden. Mogen delen en anderen inspireren en wellicht helen is zo fijn. Dat maakt het ook zijn fijn om te schrijven voor Blogzinnig.
      Warme groet, Willy

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: