Als je dochters maar aardig zijn

“Wat heb jij mooie dochters” zei ik een keer tegen een vader. Hij antwoordde: “Dank je wel, maar dat vind ik totaal niet belangrijk. Als ze maar aardig zijn!” We kletsten nog even door en later dacht ik: Pff, aardig, aardig, niks aardig! Dat is precies waar ik jongeren en studenten nu op coach: op niet per sé aardig zijn. Ik had gelijk een visioen van jongens die wat van die meisjes willen en dat de meiden dat dan maar toestaan omdat ze aardig zijn, omdat ze niet afgewezen willen worden. 

Anderen tegemoetkomen
Het deed me denken aan pleasen. Als kind wil je je veilig voelen, thuis en elders. Een van de tools die je daarvoor kan inzetten is anderen een plezier doen. Een instinctieve reactie, als antwoord op angst, onveiligheid, maar ook uit liefde; je wilt de personen die belangrijk voor je zijn tevreden houden. Het hangt af van hoe je dierbare reageert, of je pleasen daarvoor zal inzetten. Mijn moeder zei vaak: “Doe me een plezier en… breng even dit of dat…” En als ik iets deed wat haar zeer beviel, zei ze: “Je bent een engel!” Zo leer je wel anderen een plezier te doen. 

Over je eigen grenzen heen
Prima, niks mis met vriendelijk en hulpvaardig zijn, als je het ook doet omdat je het zelf wil. Het probleem van pleasen is vaak dat je zo ook over je eigen grenzen gaat of ontrouw bent aan jezelf. Het is van groot belang dat kinderen leren over grenzen wat hun eigen grens is, hoe ze die aangeven en dat ze die mogen aangeven, ook als is de omgeving daar niet altijd van gediend. 

Anderen of jijzelf?
Als jij alleen maar pleast om het veilig te houden, word je op een gegeven moment niet meer voor vol aangezien, dat werkt averechts. Mensen willen het liefst dat je er gewoon bent, met je aardige kanten en je grenzen, gewoon jezelf. Anders hebben ze niet veel houvast aan jou. Ze nemen je niet erg serieus, want ze voelen goed aan dat jij jezelf voorbij loopt. Maar goed, het gaat dus niet om hen; JIJ wordt er ook niet gelukkig van, je blijft aan de gang als jij je steeds bezighoudt met wat anderen willen. Het gaat op een gegeven moment wringen, het voelt niet goed. Het vraagt teveel van jezelf.

Natuurlijk mag je wel aardig zijn
Het is fijn als je anderen een plezier doet vanuit een gevoel van: ik heb genoeg energie, dus ik kom je tegemoet, of ik doe vriendelijk, want ik voel me happy, of ik heb ruimte en tijd om aardig voor jou te zijn en te helpen, dus doe ik dat. En het is niet fijn voor jezelf als je het doet vanuit aanpassing: mijn ouders vinden het belangrijk, dus laat ik maar aardig zijn, anders krijg ik misschien commentaar of gedoe. Daar kun je op een gegeven moment beter mee stoppen. Maar dat vraagt wel leren hoe je dat doet.  

Coaching helpt
Ik leer in mijn praktijk vaak jongeren en jong-volwassenen om meer trouw te zijn aan zichzelf in plaats van aan anderen. En ja, aardig zijn kan daar zeker een onderdeel van zijn. Maar er moet dus nog veel bij. Wat hen helpt is om eigenschappen de ruimte te geven, zoals zichzelf zijn, zelfkennis gebruiken, grenzen aangeven, aardig zijn omdat het uit henzelf komt, maar niet over zich heen laten lopen. En niet uit gewoonte, omdat het de boel dan maar harmonieus laat zijn. Ze moeten ook nee kunnen zeggen. Zeker meisjes. Ik denk dat de vader van de meiden dit zal beamen.

Heb jij moeite met nee zeggen of ken jij het pleasen goed?
Zou je wat meer van je af willen kunnen bijten? Ik kan je helpen om dit te leren. Neem contact met me op voor meer informatie of kijk op mijn website: www.bastcoaching.nl

0 thoughts on “Als je dochters maar aardig zijn”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: