Dieren en kanker: blijf ook kijken naar het leven

Je zit bij de dierenarts. Er wordt van alles verteld, maar dan valt dat ene woord: kanker. Even lijkt de wereld stil te staan. Je hoort nog wat de dierenarts zegt, stelt misschien een paar vragen en probeert te begrijpen wat dit voor jullie betekent. In je hoofd draaien de gedachten ondertussen overuren. Hoe ernstig is het? Wat zijn de mogelijkheden? En wat als…?

Thuis kijk je naar je viervoeter en zie je vooral je dier. Jouw eigenwijze hond die zijn wandeling niet wil overslaan. Je kat die precies weet wanneer het etenstijd is. Of je paard dat je begroet en wacht op zijn worteltje. Jouw dier heeft geen idee van alle scenario’s die de dierenarts jou zonet verteld heeft. Je dier leeft verder, gewoon – op zijn eigen manier.

Je wilt het leven in stand houden
Na zo’n heftige diagnose willen we het liefst meteen iets dóén. We zoeken informatie, lezen ervaringen van anderen en vragen ons af of we ergens iets hebben gemist. Had ik het maar eerder gezien, of had ik het maar anders gedaan… Dat is uiteraard heel begrijpelijk. Je houdt van je dier en wilt het zo goed mogelijk helpen en het leven in stand houden.

Je dier leeft vooral in het nu
Maar terwijl jij probeert grip te krijgen op de toekomst, leeft je dier vooral in het nu. Dat betekent natuurlijk niet dat het geen pijn heeft, geen ongemak ervaart of niet merkt dat er iets verandert. Het betekent wel dat er naast de ziekte vaak nog veel meer is. Een snuffelende hond, een kat die zich langs je benen vlijt, een paard dat neus aan neus met je staat. Gewone, kleine momentjes die ineens heel bijzonder zijn.

Een telepathisch gesprek met je dier
Blijf daarom kijken naar het dier dat voor je staat. Niet alleen naar de diagnose, maar ook naar zijn gedrag, behoeften en plezier. En neem veranderingen in gedrag of lichamelijk welzijn uiteraard serieus. Een telepathisch gesprek met je dier kan net die kleine dingen benoemen waarvan jij eigenlijk al weet dat hij ze fijn vindt. Het kan jou geruststellen in deze heftige periode.

Als jij gespannen bent, merkt je dier dat soms ook
De uitspraak van de dierenarts kan veel met je doen. Je wilt de juiste beslissing nemen, geen kansen missen en je dier niet tekortdoen. Misschien merk je dat je anders naar hem kijkt. Je controleert dat bultje nog eens, let op iedere beweging en schrikt sneller wanneer hij een keer minder enthousiast eet.

Je dier merkt wellicht dat er iets veranderd is. Niet omdat het begrijpt waarover jij piekert, maar wel dát je piekert. Het kan komen door je stem, je bewegingen of ander gedrag.

Mens en dier beïnvloeden elkaar voortdurend. Wanneer jij wat meer ontspant, kan dat een positieve invloed hebben op je dier. Verkrop daarentegen je emoties niet: je mag verdrietig of bang zijn, of het soms gewoon even niet weten. Je dier hoeft dan niet tegen een masker aan te kijken, maar ziet jou helemaal zoals je bent.

Hond Max heeft een kwaadaardige tumor
Stel je Max voor, een hond van tien jaar. Zijn verzorger Benthe ontdekt een verdikking. Na onderzoek blijkt het om een kwaadaardige tumor te gaan. Ze schrikt enorm, slaapt slecht en zoekt op Google naar wat te doen. Tijdens de wandelingen met Max evalueert ze wat ze allemaal heeft gevonden op internet. Ze kijkt nu met andere ogen naar haar hond en is waakzaam hoe hij loopt, eet en wat zijn gedrag is.

Max wordt geopereerd. Na de operatie volgt Benthe alle adviezen op. Langzaam probeert ze ook iets anders te doen: Max weer gewoon Max te laten zijn.

Op een ochtend ligt hij heerlijk in een zonnestraal. Even later staat hij op en drukt zijn neus in het gras. Max is druk bezig met een geur en dit is véél interessanter dan alles waar Benthe zich de afgelopen dagen druk over heeft gemaakt. Ze glimlacht en ze ontspant.

Max is een fictief voorbeeld. Zijn verhaal is geen bewijs dat kanker door rust, voeding of aanvullende behandelingen geneest. Het laat wel zien hoe een diagnose niet alles hoeft te bepalen en hoeveel aandacht er óók mag zijn voor het leven dat zich ondertussen afspeelt.

Wat er al is, mag blijven
Bij ziekte zoeken we soms naar schuld. Had ik eerder iets moeten zien? Heb ik iets verkeerd gedaan? Had ik mijn dier beter kunnen beschermen? Dat heeft geen zin. Wat je wél kunt doen, is vandaag opnieuw kijken naar wat jouw dier naast de reguliere zorg nodig heeft. Holistische zorg, acupunctuur, osteopathie en voedingsadviezen zorgen voor fysieke ondersteuning.

De band die jullie hebben opgebouwd, verdwijnt niet doordat er een diagnose op tafel ligt. Je hand op zijn vacht, zijn vertrouwde blik of dat kleine moment waarop hij uit zichzelf contact zoekt: ook dat hoort bij jullie levensverhaal. Want naast alle zorgen is er ook nog het leven.

Dierencommunicatie en healing
Heeft jouw dier een diagnose gekregen en wil je op een andere manier stilstaan bij jullie zielsverbinding? Heb je vragen over de mate van pijn of waar je dier nu echt behoefte aan heeft? Tijdens een sessie dierencommunicatie en healing kijken we samen naar jouw vragen en naar wat jou kan helpen om je dier met aandacht en vertrouwen te begeleiden.