Je ziet in een split second dat de mimiek van de ander verandert. Je antwoord hangt nog in de lucht. Terwijl je zin nog niet is aangekomen, pas je je antwoord al aan. ‘Ik kan niet vanmiddag, maar.. als, misschien dat als…’ En daar ga je.
Herkenbaar? Voor mij in ieder geval wel. En dat kennen veel (hoog)sensitieve professionals. Niet alleen privé, ook in werksetting is dit een euvel dat behoorlijk vaak voorkomt. Is dit zo bijzonder? Nee hoor. Waarom blijf je dan niet bij je ‘nee’? Omdat je tegelijkertijd dat je er woorden aan gaat geven de ander non-verbaal zie reageren. En dan stap je weer in je valkuil.
Een bewuste keuze
Onder iedere actie ligt een behoefte. Voor mij is dat vaak harmonie, dus ik pas mij toch een beetje aan. Dat is niet erg, mits het een bewuste keuze is. Want als je niet bewust bent, kun je steeds meer verschuiven van vervullen van eigen behoeften naar de behoefte van de ander.
Concrete waarneming
Ken jij de personen waarvan je op afstand al voelt dat die onvermurwbaar zijn? Je voelt het in hun blik, houding. Je weet het direct zonder dat ze een woord hebben gezegd. Ik weet niet hoe het voor jou is, maar ik had altijd een bepaalde allergie tegen starheid. Als trainer en procesbegeleider heb ik inmiddels wel geleerd om daar effectief mee om te gaan. Ik kan het nu heel snel voelen, duiden én benutten doordat ik mijn gevoel kan terugbrengen naar daadwerkelijke concrete waarneming. Mijn grensbewustzijn helpt me daar stevig naar te handelen en zacht in contact te blijven.
Allergie voor starheid en vasthoudenheid
Wat maakt dat dit een allergie is voor veel HSP’ers? Dat komt doordat we gewend zijn om ons aan te passen en/of omdat harmonie een belangrijke kernwaarde is voor ons. En het tegenovergestelde van aanpassen is starheid en vasthoudenheid. We vinden het fijn als situaties en contacten harmonieus verlopen. En je voelt ‘m waarschijnlijk al; als je iets van tegenstand, weerstand of anderzijds starheid tegenkomt, dan krijg je onbewust de neiging om mee te bewegen. Je past je aan, je bent flexibel.
‘Jij bent zo gemakkelijk’
Als jij al jong hebt geleerd om je aan te passen aan je omgeving en de mensen om je heen, draag je onbewust de verantwoordelijkheid voor de sfeer en de behoeften van anderen. Dan kan please-gedrag jouw persoonlijkheid vormen. ‘Je bent zo’n fijn, aardig mens. Iedereen kan met jou overweg.’ ‘Jij bent zo flexibel in de samenwerking.’
Persoonlijke effectiviteit begint bij jou
Natuurlijk is een compliment fijn. Zeker als je een minder groot ik-besef hebt, en daardoor een laag zelfbeeld hebt ontwikkeld, kan die bevestiging van jouw aardige, vriendelijke en flexibele persoonlijkheid ook een behoefte voor je zijn. De kunst is om bewust te worden van wat je werkelijk wilt. En dat los te kunnen zien van wat de ander wil. Want als je blijft hangen in je stille verslaving van aardig gevonden worden, zul je nooit de knop effectief kunnen omzetten naar kiezen voor jezelf. Het is dus nodig om eerlijk te zijn naar jezelf, want je blijft dit gedrag herhalen omdat het je ergens nog dient.
Balans tussen jezelf en de ander
Vind jij iemand onaardig als hij voor zichzelf opkomt? Vind jij het prettig als iemand aangeeft wat hij of zij echt fijn vindt? Kun jij collegiaal werken met iemand die eigen wensen kenbaar maakt? Meestal is het antwoord ja. Echter, voor jezelf ben je vele malen strenger. En daardoor schuif je ongemerkt wederom je pleasrol in. Maar omdat jij zo enorm sterk bent in het aanvoelen van anderen, ligt jouw beeld van starheid en assertiviteit héél dicht bij elkaar. Jouw uitdaging is om assertiviteit niet meer als star te beoordelen en om jouw grenzen te kennen en aan te geven. Dan kun jij je eigen ruimte innemen zonder de aandacht voor de ander te verliezen.
Grensbewustzijn
Het verschil kunnen duiden tussen je eigen behoeften en die van een ander is een eerste stap. En al klinkt het als een open deur; ik weet hoeveel sensitieve en intuïtieve vrouwen dit een lastig proces vinden. Maar weet dat grensbewustzijn begint met een kleinte stap. Gewoon in het moment even kiezen voor jezelf zonder onbewust aan te sluiten bij de ander. Niet bijstellen als je een wens of behoefte aandacht geeft. Een punt zetten achter je reactie. Dat is niet egoïstisch; assertiviteit kan duidelijk, warm en betrokken zijn.
“Ik ben belangrijk, jij bent belangrijk en onze relatie is belangrijk”
Wil je meer weten over je grensbewustzijn ontwikkelen en het effect op je pleasgedrag? Vraag dan nu mijn e-book aan.
