De mama vlucht

Misschien geven jouw gedachten bij het lezen van de titel van dit blog direct een betekenis aan de woorden. En het is ook maar net hoe je het bekijkt. Want gisteravond, hoog in de lucht ergens boven Frankrijk, hoefde ik alleen maar naar mijn medepassagiers te kijken om te weten dat de titel volledig recht doet aan deze vlucht. Driekwart van de mensen aan boord leek uit mama’s te bestaan. 

In tweetallen en in grotere groepen was de vibe bij het boarden duidelijk waarneembaar. Gesprekken in het gangpad over strandbezoekjes, niets hoeven, alles mogen, lekker slapen en vooral quality time tussen vriendinnen onderling. Tijd voor elkaar hebben en die invullen naar behoefte. Ver weg van de gejaagdheid die voor velen herkenbaar is in het dagelijks leven. Deze vlucht van Transavia was gevuld met mama’s en we waren allemaal onderweg naar het eiland der magie: Ibiza. 

Onze vriendschap eren
Ook ik ben mama, van twee prachtige kinderen. En zo ook mijn beste vriendin, met wie ik middels deze reis ons 20-jarig vriendinnenjubileum vier. We kennen elkaar van de studie psychologie, raakten bevriend, waren niet één maar twee keer tegelijkertijd zwanger en hebben alle mama-perikelen met elkaar gedeeld. En alles dat het leven op ons pad heeft gebracht. We wilden onze vriendschap op een speciale manier eren en zijn nu gepakt en bezakt onderweg naar Spanje. 

Onze kinderen
De vriendinnen in de stoelen voor ons deelden de kiekjes van hun kroost en vertelden vol liefde over de laatste ontwikkelingen. Mijn vriendin toonde trots een filmpje van haar swingende dochter en golfsurfende zoon en we lachten om hoe groot ze worden. Ik toonde mijn dochter die als een ware amazone op de rug van een Shetland-pony rondjes reed door de bak en vertelde hoe mijn zoon al ‘free runnend’ door het leven gaat. 

Het voelde vreemd om van ze weg te vliegen. En tegelijkertijd is het een cadeautje. Een cadeau dat we onszelf hebben gegeven en met iedere gevlogen mijl meer mogen aannemen. 

Ibiza
We wisten allebei direct wat onze bestemming moest zijn. Het belooft prachtig te worden tijdens ons vierdaagse verblijf en we mijmerden over luieren op het strand, struinen over de hippie markten en heerlijk eten. Wat een ideale cocktail voor een bonusreis nu de zomer in Nederland langzaam overgaat in de herfst. 

Hoe zal het de andere mama’s vergaan?
Inmiddels lig ik ontspannen op een bedje aan het strand in Portinatx. De zee is kalm en uitnodigend. En ik vraag mij af hoe het de andere mama’s vergaat. Of ze net als ik berichtjes hebben gestuurd, hebben gefacetimed en hun man en kinderen missen. En tegelijkertijd zichzelf de ruimte kunnen geven om met hun aandacht helemaal hier te mogen zijn. Op dit prachtige eiland in de Middellandse Zee, waar de zon geen ruimte geeft aan donderwolken van gejaagde gedachten. Waar het licht extra glans heeft en de kleuren net wat feller lijken. De magie van de ontspanning. Voelbaar, bijna tastbaar. En eerder regel dan uitzondering. 

Een jongetje en meisje rennen voorbij en duiken schaterend de zee in. Mijn hart reageert gelijk en vertaalt zich in het verlangen om ook met mijn gezin de wonderen van Ibiza te verkennen. 

Neem de Ibiza-vibe mee in je hart
In de tussentijd richt ik mij tot alle mama’s hier op Ibiza die misschien net als ik het grote moeten zijn ontvlucht: geniet, ontspan, laad op, ontvang. En neem de Ibiza-vibe mee in jullie harten op de vlucht terug naar Nederland.

1 thought on “De mama vlucht”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *