Author:

Maaike de Wilde

Van schrijfflow naar schrijfkater

Vandaag is een heerlijke, zonnige dag. Ik zit met mijn laptop onder de parasol in onze achtertuin, genietend van het vogelgefluit en al het groen om mij heen. Mijn vingers strelen het toetsenbord en trillen lichtjes. Ik ben nog niet helemaal geland na de vulkaanuitbarsting van schrijfflow die ik de afgelopen weken heb mogen ervaren. …
Read more

Mijn pink hangt nog altijd in de lucht

Mijn vingers dansen over het toetsenbord, zoals ze de laatste tijd veelvuldig hebben gedaan. De verhuizing naar Zeeland heeft mij goed gedaan, mijn ziel is tot rust gekomen. Het is de laatste weken als een hartslag: het verhaal klopt en mijn vingers tikken. Het ritme van mijn hartslag beweegt op de fluctuaties in het verhaal. …
Read more

Wij wonen in een spookhuis

Vroeger, in mijn tienerjaren, kwam ieder jaar in september de kermis naar ons dorp. Met een hele club vrienden genoten we vier dagen lang van de attracties, suikerspinnen, de opzwepende muziek en het zeldzame gejuich als iemand iets wist te winnen bij de grijpmachines. Gearmd met vriendinnen liep ik kletsend en lachend over het kermisterrein. …
Read more

Geef jij jezelf weleens een knuffel?

Het is rustig op het strand en ik laat me op de glooiing van de duinen zakken in het mulle zand. Ik ben vandaag alleen gaan wandelen en heb bewust een stuk strand opgezocht waar de toeristen niet komen. Deze plek is van de gebaande paden verwijderd en daar waar de natuur het nog voor …
Read more

Schaduwspringen

‘Kijk eens hoe ver ik kan springen, mam! Zo over deze schaduw heen!’ Onze 7-jarige dochter heeft haar tong een beetje uitgestoken, wat ik van haar ken als een teken van opperste concentratie. Het is ook een uiterst serieuze aangelegenheid, zeker op dit tijdstip van de dag. De zon gaat rustig onder, maakt zich klaar …
Read more

Mijn tweede boek is bijna af!

Het is nog vroeg als ik ontwaak uit een intense droom. Zo’n droom die je nog een tijdje bezighoudt en in je lichaam blijft zitten. Ik vermoed dat ik wakker werd van mijn versnelde hartslag. Ik leg mijn hand op mijn hart en haal een paar keer diep adem. De droom glipt al weg en …
Read more

Hoe creëer je een fantasy-wereldkaart?

In 2018 merkte ik dat ik een omvangrijk verhaal aan het schrijven was. De magische wereld stroomde uit mijn vingers en pas na enkele hoofdstukken besefte ik dat het een boek ging worden. Ik wist niet zeker of ik het zou kunnen voltooien, tot ik voelde dat ik halverwege was en ineens zag hoe het …
Read more

Het dak eraf

Mijn oogleden zijn nog zwaar als de stilte me wakker maakt. Alles in mij zegt dat het nog te vroeg is en ik me beter nog een keer kan omdraaien om verder te slapen. Hoewel onze kinderen inmiddels al een tijdje doorslapen, hebben de tropenjaren me geconditioneerd op de gedachte dat iedere extra minuut slaap …
Read more

Iedereen weet, iedereen weet, dat dit rimpelspringen heet

Hand in hand rennen ze het strand op, uitgelaten om elkaar weer te zien en allebei toe aan een tripje naar zee. We naderen het einde van de dag. Na een koude, wisselvallige week met veel wind en regen is de atmosfeer nu rustig en uitnodigend. De lucht begint te verkleuren; het lichte en heldere …
Read more

Een zee van ruimte

De laatste paar meters lopen schuin omhoog en ik verklein mijn passen. Stap voor stap struin ik door de duinen, het mulle zand onvast en wiebelig onder mijn voeten. Mijn fiets staat een paar honderd meter verderop, precies op de rand waar het bos en de duinen elkaar ontmoeten. Ik grinnik als ik omkijk en …
Read more

Baern: de draak van het zilte water

‘Het is net een hartslag mam, moet je horen…’ Onze 9-jarige Lucas legt zijn wijsvinger tegen zijn lippen en kijkt in de verte. ‘Hoor je het?’ Ik voel mijn eigen hart gloeien en hartslag intensiveren als ik naar hem kijk. Naar de manier waarop hij zich met de natuur verbindt en zoveel respect heeft voor …
Read more