De liefde tussen moeder en kind

Langzaam beweeg ik nog moeizamer dan normaal over het fijne mulle zand, gelukkig heb ik stevige stappers aan. Het brandende zand is erg heet zo midden op de dag en voor mij erg lastig qua evenwicht. Op wilskracht en doorzettingsvermogen zet ik geconcentreerd iedere stap. Opeens voel ik zijn krachtige hand die mijn arm stevig ondersteunt. Ik kijk opzij en zijn ietwat ondeugende lichtblauwe ogen vinden die van mij. Zijn stralende glimlach verwarmt iedere vezel in mijn lijf. Zo lopen we samen naar de uitnodigende golven van de zee, hoe bijzonder… Opeens besef ik hoe gelukkig ik nu ben.

De zee is verrassend koud voor deze tijd van het jaar; eind juni had ik de temperatuur echt anders verwacht. Benieuwd of hij ook door wil gaan of toch alleen zijn moeder wilde helpen.

Als kind al genietend op het strand
Mijn gedachten dwalen naar de tijd dat hij nog een kleine dreumes was, dat heerlijke stevige ventje. Brons gebruind, lichtblauwe ogen en die leuke krullenbol. Met autootjes, schep, emmer en vormpjes genietend in het natte zand. Amper tijd voor een boterham, zodat hij niets hoefde te missen van de golven die het door hem zelfgemaakte kasteel met water vervulde.

Alleen met alles sjouwen
Wat hield ik van die vrije dagen, alles vroeg inpakken en naar zee om van een lange zonnige dag te genieten. Vaak met vriendinnen, ook met kinderen en mijn familie. Mijn partner, zijn vader, had er niet veel mee. De zee van Nederland is nou eenmaal niet zo aantrekkelijk als die op Curaçao. Echter, hij had zelf voldoende hobby’s en vond het wel prima dat ik met mijn kind deze uitstapjes zelfstandig maakte. Mijn familie vond het altijd sneu en zag mij regelmatig alleen met alles sjouwen. De buggy, speeltjes, badlakens en de nodige proviand. Heen was het één groot feest, helaas was het terug veel zwaarder. De brandende zon en het zilte zeewater maakten je dan loom. Ook zag ik dat het opruimen bij de stellen gemoedelijk en samen verliep, waarbij ik dan pas besefte dat ik er last van had om het allemaal alleen te doen.

Toch koesterde ik deze dagen en genoot ik altijd intens. Later in mijn leven waren het meer de vakanties en in de weekenden kwam het er niet meer van. Het vele werken kostte al genoeg energie en naarmate hij opgroeide was gamen voor hem veel leuker.

Ik gaf het stokje over
Tijdens mijn langdurige revalidatie, de eerste tijd in het ziekenhuis en vervolgens in het zorghotel, was ik een half jaar niet thuis. Omwille van zijn toekomst gooide ik de handdoek in de ring. Moe gestreden van de zorg van kleins af aan met weinig waardering van zijn en vaders kant, zijn papa was namelijk voor hem de meest ideale man. Met veel verdriet gaf ik het stokje over, ik hoopte dat zijn vader voor hem wilde zorgen zodat hij ook zijn pubertijd goed zou doorkomen. Het voelde verschrikkelijk, loslaten om sterker in verbinding te komen kon ik nog niet overzien. Ik miste hem, maakte mij enorm veel zorgen en voelde mij zo schuldig en dus een slechte moeder.

Alles zelf doen
Ook voor hem was het wennen en de opvoeding voor een jongen van 18 was niet te vergelijken met de periode hier voorafgaand. Hij moest dan ook echt alles zelf doen bij zijn vader; ‘papa runde geen hotel’, dus boodschappen, koken, opruimen en wassen draaien, alsof hij op kamers was gaan wonen. In die tijd zag ik hem vermageren en vertelde hem dat mijn deur altijd openstond alleen niet meer om te wonen, dat was te zwaar. Achteraf is dit een leerzame les voor ons beide geweest. En nog blijven we leren, hij zag in wat zijn moeder zo ongeveer zijn hele leven deed: na werk koken, huishouden, het zorgen voor… En ik zag in dat ik op hem kon vertrouwen, dat hij zelf verantwoordelijk en zelfstandig moest worden.

In het hier en nu
En nu is hij hier en ik voel zoveel meer verbinding. Hij is 24 jaar, een stevige spontane jongeman, best een beetje een stoere, soms wel heel erg relaxed, dan wil ik wel wat sturing geven. Hij staat gelukkig ook open voor mijn kleurcoaching en heeft met colournostics al veel inzicht gekregen. Hij is puur zichzelf, recht voor zijn raap en communicatief erg sterk. Bij hem is nee ook echt nee en als hij geen zin heeft in iets, dan is hij ook niet meer over te halen. Hij ontwikkelt zich goed, kookt zelfstandig en sport dagelijks. Hij heeft een verantwoordelijke vaste baan, een fijn driekamerappartement, een auto en rijdt sinds kort ook motor. Hij werkt voor zijn hobby’s en geniet zoveel mogelijk van zijn vrije dagen.

De liefde tussen moeder en kind
Samen met zijn vriendin geniet hij hier van een tiendaagse vakantie in Andalusië. In mama’s appartement verblijven ze als eerste huurders in Lauro Golf Bamboo, en zouden best langer willen blijven. Ruim zes jaar verder ervaren we hoe fijn het is om bij elkaar te zijn en waarderen we ook onze vrijheid. Met een gezonde dosis humor, zon, zee en de liefde tussen moeder en kind. Wat hou ik van hem met heel mijn moederhart. Dat zeg ik hem ook en ik zie in zijn ogen dat het geheel wederzijds is.

Genietend duiken we met de golven en voel ik mij zo verbonden. We zijn erover uit dat het koude zeewater vanzelf warmer aanvoelt en dat zijn lief straks ook maar een duik moet wagen.

Zon, zee en strand
Wil jij deze zomer ook genieten van zon, zee en strand vanuit een gezellig appartement met alles wat je nodig hebt van thuis? Met z’n tweeën is het ruim genoeg en beleef je hier een ideale vakantie. Boek nu hier je zomervakantie: www.laurogolfapartment.com.

9 thoughts on “De liefde tussen moeder en kind”
  1. Mooi geschreven mo … ik de emo moest een traantje wegpinken en niet van verdriet maar door het gevoel van moeder en zoon 💗 liefs xx

    1. Dank je lieve schat, jij weet hoe die jongens volledig in je hart zitten. Mijn pijnstukken moesten nog een beetje helen. Met schrijven lukt het goed xxx

  2. Een brok in mijn keel, lieve Monique. Intens geschreven, zoals jouw leven altijd is.
    Moeder en kind, onlosmakelijk van elkaar maar toch moet het lijntje steeds losser of zelfs doorgeknipt worden.
    Ik ervaar het zelf momenteel ook. Heel lastig, maar vaak voor beiden beter voor de ontwikkeling.
    Liefs, Mary

    1. Lieverd, dank je, het schrijven is een heerlijk proces en gaat steeds beter. Fijn dat t resoneert , wij moeders rond dezelfde tijd, ik had pas nog de foto boeken in mn handen. Ja het is groeien en vertrouwen vanuit liefde. Xxx

  3. Lieverd, lieve zus van mij … lief mens lieve vrouw lieve moeder je hebt het prachtig omschreven , intens genoten van je nieuwe verhaal en hoe mooi dat jullie band is gegroeid en dat de aankoop van je huisje in Spanje in vele opzichten geslaagd is 😉 xxx

    1. Wat mooi lieverd, regelrecht vanuit het hart.
      En wat zijn jullie beiden mooie mensen.

      Liefde is het mooiste wat je kunt delen en heeft vele facetten.

  4. Wat mooi om te lezen dat het het leven zich zo ontwikkelt heeft dat jullie samen gegroeid zijn naar nu. Hij zelfstandig en jij loslatend

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: