Daar staat ze. Ze straalt gewoon. Je ziet haar open en blij. Een grote glimlach op haar gezicht. Haar ogen glinsteren van geluk. Dit is waar ze voor geboren is. Dat voelt ze. En zij, om haar heen, wisten dat allang. Ze voelt trots, dat zie en dat voel je. Ze ontvangt de complimenten van de mensen om haar heen: ‘Zó goed gedaan. Je was zo sterk. Jij weet hoe je dit moet aanpakken. Je bent een natuurtalent.’ Dit is fantastisch, denkt ze. Dit wil ik vaker doen. Die energie staat haar waanzinnig goed.
Een paar uur later
Zou ik niet overdreven hebben gedaan? Had ik niet eerst iets aan M moeten vragen? Was het niet beter geweest als ik… De twijfels slaan toe. De gedachten buitelen steeds meer over elkaar heen en de gevoelens van onrust, blijdschap, twijfel wisselen elkaar razendsnel af. Het is een complete sense-down. De moeheid slaat toe. De euforie zakt weg. Waar eerst nog de energie bruiste, is het nu ineens veel minder plezierig. Ze wordt stil aan de buitenkant.
Twee dagen eerder
Eigenlijk is ze chagrijnig. Dat zal ze niet toegeven. Zeker niet op dat moment. Alles wat haar gevraagd wordt, is te veel. Zelfs een vraag van de kinderen over de afspraak bij de tandarts. Haar hoofd is te vol. De gevoelens bezetten te veel. De laatste dagen had ze ingeruimd om de puntjes op de i te zetten. Om te ontspannen, zodat ze vol energie de uitvoering zou kunnen doen. Want meestal kostte het toch meer tijd om voor te bereiden. Dat had ze intussen wel geleerd: extra tijd om aan te passen. Te finetunen.
Ze probeert wat te wandelen. Misschien dat het helpt. Maar de onrust is te groot. Als het maar goed gaat. Dan heb ik dat weer gehad. Dat is nu de prioriteit. Al het andere is verdwenen van de radar. Als het klaar is, dan kan ik weer verder met de andere acties. Nu eerst alle aandacht voor deze klus.
Een paar weken eerder
‘Zou jij deze opdracht kunnen doen? Het is net iets voor jou.’ Natuurlijk zegt ze ‘ja’. Een mooie opdracht. Ze krijgt er zin in. Ja dit wil ze zo graag doen. Ze begint enthousiast ideeën te opperen en maakt al wat aantekeningen hoe het eruit moet gaan zien. De energie is hoog en het voelt gaaf om ermee bezig te zijn. Uur en tijd zijn geen probleem. Het komt goed.
Sensitieve en intuïtieve vrouwen
Zomaar een proces. Een procesbeschrijving over wat er afspeelt in de binnenwereld van veel sensitieve en intuïtieve vrouwen. Een proces dat ik zelf herken en dat vroeger ook regelmatig in mij afspeelde. Tot ik meer inzicht kreeg. Wat gebeurde er en vooral waarom…
Klem tussen angst en schaamte
Het is niet altijd zichtbaar voor anderen. Dat is de grootste misvatting. En tegelijkertijd ook je angst. Zo houd je jezelf klem tussen angst en schaamte. Waarbij ik niet zeg dat je nooit geen onzekerheid of angst kunt herkennen. Dat je zenuwen kunt zien of niet kunt weten dat iemand stress heeft. Het gaat erom dat de binnenwereld veel groter is dan je aan de buitenkant kunt vermoeden.
Omdat ze gewend zijn te leven met het ongemak en de onrust
Het gaat mij om de vrouwen die – ondanks hun prachtbanen, gezinnen en bedrijven – soms in hun eentje blijven worstelen zonder dat kenbaar te maken. Omdat ze gewend zijn te buffelen. Te leven met het ongemak en de onrust. Omdat hun wilskracht groot is gaan ze maar door… Perfectionisme, weinig energie, stress, onzekerheid en afwijzingsgevoeligheid zijn thema’s die ik terugzie bij de vrouwen die ik coach.
Jij zult de eerste stap moeten zetten
Het is zo fijn om te weten dat je niet de enige bent. Dat je kunt leren om invloed te hebben op het proces. Dat je kunt leren om de vicieuze cirkel te doorbreken.
Jij bent de enige die de eerste stap kan zetten. De stap om het uit te spreken en hulp te vragen. De weg naar meer zelfvertrouwen. Je bent welkom!
