Ben jij meer een boshond of een zeehond?

Vorige week ging ik naar Zeeland. Het was alweer vijf jaar geleden dat ik er was geweest. Meestal ging ik naar dezelfde plek, maar nu besloot ik om naar een ander eiland te gaan, in de buurt van Middelburg. Lekker een lang weekend weg. Uitwaaien op het strand met de honden. Ik keek ernaar uit. Toch liep het allemaal wat anders.

Zeeland heeft een speciaal plekje in mijn hart. Mijn grootouders komen uit Tholen. Doordat daar geen werk was, ging mijn opa naar Den Haag gegaan om daar een nieuw leven op te bouwen. Waarschijnlijk koos hij voor Den Haag omdat het aan zee ligt.

Hun verhalen
Ik kon als kind genieten van de verhalen van mijn vader en opa over het zoeken naar mosselen en oesters, het trappen naar vis en het vangen van paling. Ik heb dit zelf nooit gedaan, maar mijn fantasie ging met ze mee en voelde de schalen van de schelpen en de glibberigheid van de vissen. 

Mijn schelpenverzameling
Ik heb ook veel herinneringen aan Zeeland. Als kind kwam ik elk jaar in Burgh Haamstede. Spelen in het bos en daarna via de duinen het strand op om mijn schelpenverzameling aan te vullen. Thuis spaarde ik het hele jaar mijn zakgeld op om in Zeeland elke dag te kunnen springen op de trampolines.

Brood en een halve koe
Brood haalden we bij de bakker in Burgh, echt een bakkerswinkel, waar zelfs nu nog de tijd heeft stilgestaan. Lekker brood kopen, snoepjes uitzoeken en uiteraard een Zeeuwse bolus eten. Als we terug naar huis gingen, nog even langs de slager waar mijn ouders een halve koe hadden besteld. De slager had deze netjes voor ons geslacht en bewerkt, zodat het zo bij ons in de diepvries kon. Hier aten we vele maanden van. Dit deel van Zeeland voelde als thuis. 

Slapen in Zeeland
Vorige week dacht ik: laat ik eens een ander deel van Zeeland bekijken, dus ik ging naar Kleverskerke. Ik huurde een fijn huis van Susan van der Beek (ook een Blogzinnig auteur), zie www.slapeninzeeland.nl. Mijn twee Border Collies gingen mee. De jongste hond vond het allemaal maar spannend; de lange reis in de auto in haar nieuwe bench, verblijven in een ander huis, weilanden met schapen…. 

Strandtrappen
Het was wel even puzzelen waar ik makkelijk het strand op kon, mijn oudste hond kon geen trap meer lopen vanwege zijn hoge leeftijd. In de buurt van Domburg dacht ik  een plek te hebben gevonden, maar helaas was daar toch ook een trap. De jongste hond vond het allemaal maar eng en wilde niet verder, dus we gingen terug naar de auto.

Een schots en scheef bos
Gelukkig heb ik nog een ouderwetse kaart van Nederland in de auto liggen en daarop zag ik dat bij Oostkapelle het Berkenbos ligt. Dus op weg daarnaartoe. De jongste hond werd helemaal blij toen ze bomen zag. Wat een geweldig bos; alle bomen staan er schots en scheef. Ik zag allerlei figuren in de bomen, dus mijn fantasie sloeg op hol.

Schelpjes speuren
Via het bos en de duinen liepen we het strand op richting de zee. Oeps, de jongste hond bleef staan en wilde absoluut niet verder. Toch kon ik haar verleiden om verder te gaan, hetzij met haar staart tussen de benen. De oudste hond vond het heerlijk op het strand. Uiteraard speurde ik meteen naar mooie schelpjes. Ik maakte nog een paar foto’s en daarna liep ik weer terug richting het bos. Daar werd de jongste hond weer helemaal blij en vrolijk. 

Nostalgie
De volgende dag reed ik toch maar naar Burgh Haamstede om daar nog even wat nostalgie op te snuiven en uiteraard bij de bakker naar binnen te lopen. Ik kwam per toeval bij het honden-losloopgebied uit en daar hadden mijn Border Collies de tijd van hun leven. En ik ook, want mijn ervaring is dat mensen in het bos eerder een praatje met je maken dan op het strand. Bovendien liet mijn jongste hond mij zien dat er in het bos meer te beleven is dan op het strand.

Toch meer een boshond dan een zeehond
Nu weet ik dat het voor mij goed is om naar het strand te gaan als ik alleen ben en als ik de tijd neem om lekker te zitten en letterlijk de wind door mijn hoofd laat gaan om zo alles los te kunnen laten. Om eerlijk te zijn ben ik toch ook meer een boshond dan een zeehond, net als mijn jongste Border Collie. Daar ben ik thuis, word ik heel blij en kan ik goed tot rust komen.

1 thought on “Ben jij meer een boshond of een zeehond?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: