Als je verslaafd bent aan stress

‘Verslaafd aan stress,’ gaat er door mijn hoofd als ik de blauwe auto (zie foto) zie. Deze blauwe auto staat gevaarlijk dicht bij de rand van de kade geparkeerd. ‘Wat eng, dat iemand dat durft!’ denk ik. ‘Je moet maar lef hebben.’ Gaat dit gedrag over bravoure, over precisie of over roekeloosheid? Tegelijkertijd heb ik bewondering voor iemand die zijn/ haar auto zo koelbloedig durft te parkeren. Heeft deze chauffeur bewust de grens opgezocht of is het een ‘toevallige’ actie? We zullen het nooit weten, maar het houdt me wel bezig.

Het doet me denken aan een cliënt, die na jaren van persoonlijke stress eindelijk rust heeft in haar leven. Eind goed, al goed, zou je denken? Helaas ligt het een tikkeltje gecompliceerder. Ze heeft geen last meer van haar werkgever of van haar ex, maar dit keer heeft ze last van… zichzelf.

Voortgedreven door een onzichtbare kracht
Het lukt haar niet om een uurtje met een boek op de bank te zitten en te genieten van een goed boek, terwijl ze lezen heerlijk vindt. Ze heeft niet de rust in haar hoofd om lekker te tuinieren, hoewel ze het wel zou willen. “Het lijkt wel of ik voortgedreven wordt door een onzichtbare kracht,” verzucht ze, “alsof ik geen rust mág hebben. Waarom doe ik dit mijzelf aan?” Ze wordt moe van zichzelf.

Verslaafd aan stress
Ik leg haar uit dat je verslaafd kunt raken aan stress. “Net zoals je verslaafd kunt raken aan alcohol of drugs. Het begint met één glas of spuit, maar je hebt steeds meer nodig om het gevoel van euforie te ervaren. Voor stress geldt hetzelfde,” vervolg ik. “Je bouwt het ongemerkt op. Je gaat steeds iets harder lopen om alles te doen wat je moet doen, maar je neemt tussendoor geen rust. Je leeft op de toppen van je zenuwen.” Dat herkent ze maar al te goed. Ze denkt terug aan de zware jaren vol met stress, die nu gelukkig achter haar liggen.

Je brein raakt eraan gewend
“Door rust echter, voer je de stresshormonen af, maar die rust gun je jezelf niet,” ga ik verder. “Als de stress langer aanhoudt, raakt je brein gewend aan stress. Het raakt er zelfs aan verslaafd, weet niet beter (meer) dan dat stress nodig is en zoekt spanning op. Zelfs als jij denkt dat je behoefte hebt aan rust.” Ze kijkt me ongelovig aan. “Stress nodig?! Ik wil juist rust,” roept ze uit.

Blauwe auto
Even terug naar de blauwe auto: heeft deze chauffeur ook een overbelast brein? Een brein dat zo verslaafd is aan stress dat het er steeds weer om vraagt? Neemt deze chauffeur daarom het risico om door één verkeerde stuurbeweging te water te raken, met alle gevolgen van dien?

Beweging en leegte
Als rustig met een boek op de bank zitten nog een brug te ver is, maak dan eens wekelijks een wandeling in het bos of aan het strand. Lekker je hoofd leeglopen, een aanrader. Je slaat twee vliegen in één klap: je krijgt beweging en het levert je een heerlijk leeg hoofd op. Eindelijk rust.

Hoe verslaafd ben jij aan stress?
Hoe verslaafd ben jij aan stress? Lukt het je niet om de cirkel te doorbreken en eindelijk rust te krijgen? Ik help je graag. Mail me naar jolanda@jolandamocking.nl en boek een gratis kennismakingsgesprek.

Wil je alvast praktische tips voor rust en ontspanning? Download dan mijn gratis e-book en voel je vandaag al beter.

0 thoughts on “Als je verslaafd bent aan stress”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: