Als je alles van tevoren toch eens wist

Laatst zat ik in het theater met een mooi gezelschap. Ik zat naast mijn lief, al onze kinderen waren er en de moeder van de kinderen van mijn lief. Zes man op een rijtje voor de laatste voorstelling van ‘Met zonder ballen’. De voorstelling ging over de intense reis en de gevoelens die komen kijken bij een transformatie. In dit geval de transformatie van de man die geboren werd als meisje.

De zaal zat vol met kinderen, ouders, grootouders die allemaal een raakvlak hebben met het onderwerp. Bijzonder ook om bij de laatste voorstelling te zijn. Ik werd vooral geraakt door de moeder. Ze wilde elke stap in de transformatie van haar zoon van tevoren weten. Hoogst ongemakkelijk met van alles en overal bovenop. Alles van vooraf uitgedacht willen zien, alsof alles meteen duidelijk is in een dergelijk proces. Mooi neergezet en uitgespeeld zo voor mijn neus.

Ik wil ook alles weten
Ik wil ook graag alles weten, zelfs als nog niet alles gevoeld en uitgekristalliseerd is. Ik vraag vooral mijn kind vaak het hemd van het lijf. Wil in de gaten houden hoe het met haar is, achter elke blik of niet gezegde reactie kan ik wat zoeken. Zij is met haar 14 jaar natuurlijk niet meer zo scheutig met informatie. Tot grote frustratie van mij. Stel dat ik iets mis dat er met haar aan de hand is. Die ene keer dat ze pas na negen maanden iets riep over pesterige jongens in de klas, wie weet mis ik nu weer iets dergelijks. Ik zit er soms bovenop. Ze duwt me weleens weg, wil ook haar eigen leven en zich losmaken van haar moeder. Niet meer alles vertellen, hoewel ze dat nooit echt deed. Net wat in de pubertijd de bedoeling is.

Mijn dochter herkende wel wat van die moeder…
Met het ‘weten’ hoe het met de mensen om mij heen is lijk ik de controle te willen hebben. Overal op voorbereid zijn doet ook iets met dat gevoel van controle willen hebben. Alsof die controle me helpt bij het leven. Alsof weten wat er gaat gebeuren de onverwachte dingen minder onverwacht maakt. Ik merk dat ik door die controle ook probeer te sturen wat er gebeurt. Door onderwerpen van tevoren al aan te snijden bepaal ik immers het verloop van wat er daarna gebeurt.

Deze alertheid achtervolgt me nu nog
Die controle heb ik niet altijd willen hebben, het is iets van de laatste jaren. Mijn scheiding en de jaren erna waarin allerlei onverwachte zaken opeens op mijn pad kwamen hielpen me niet. Mijn woonsituatie was lang onzeker en op sommige momenten was het niet veilig. Deze alertheid, die toen nodig was, achtervolgd me nu nog lijkt het wel. Die is uitgegroeid naar de controle willen houden, alles willen weten, liefst ruim van tevoren en in overleg.

Slecht slapen helpt niet
Hoogst vermoeiend is het, geen wonder dat ik slecht slaap en wakker word van het minste of geringste. Weinig slaap zorgt voor een verheviging van de neiging die controle te willen hebben. Hoe minder slaap hoe meer alert ik ‘moet’ zijn. Gekke mechanieken, maar zo werkt het brein. Mijn brein maakt overuren. Dat zorgt weer voor de aanmaak van allerlei stofjes die extra alertheid geven. Zo kom je voor je het doorhebt in een vicieuze cirkel terecht en zie dat maar eens te doorbreken.

Wat wil het me zeggen?
Die alertheid is in mijn huidige leven niet nodig. Ik heb een relatie waarin ik best zo af en toe kan en mag zorgen en het is niet nodig. Het is een volwassen man die zijn zaakjes prima voor elkaar heeft. De kans dat me iets geks overkomt, is afgenomen; ik ben veilig, heb een fijne relatie, stoei wat met mijn werk en ondernemerschap. Net het normale leven zeg maar. Tijd dus om voorzichtig en zachtjes die controle eens aan te kijken. Wat wil het me zeggen, waarvoor is het een spiegel? Waar kan ik oefenen met loslaten en dingen langs me laten gaan? Mooi dat daar nu ruimte voor is.

Wil je samen kijken naar waar jouw ruimte zit? Neem gerust contact met me op.

1 thought on “Als je alles van tevoren toch eens wist”
  1. Herkenbaar proces, leven vanuit controle, vanuit angst, vanuit je hoofd. De uitnodiging is om naar je lichaam te gaan, je vertrouwen, je veiligheid. Maar dat weer jij inmiddels ook, lijkt me. Het is en blijft wel een uitdaging, zeker als je je bent. Fijn dat je mensen hier in begeleidt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: