Vertragen, gewoon omdat het kan

Langzaam ontwaak ik met de zachtheid van de opkomende zon in de frisse slaapkamer. Mijn nog wat zware oogleden sluit ik bewust wat langer om de geluiden van de natuur te horen. Het vrolijke gesjilp, de zangtonen van allerlei soorten vogels stemmen het wijsje op elkaar af, het roekoe-geluid zorgt voor een vast ritme. De statige, groene dennenboom voor het ruime terras verspreidt zijn aroma, waardoor er bij mij spontaan kerstgedachtes als kleine wolkjes in mijn hoofd voorbij komen. De ietwat zoete geur met kruidige nuances prikkelt mijn neusvleugels en vult mijn longen met nieuwe energie. Het is lente in Andalusië.

Stil zijn in de natuur
Intens genietend van dit vroege tijdstip leg ik mijn handen op mijn hart en verplaats ik mijn aandacht naar mijn ademhaling. De zuivere lucht die ik inadem breng ik met focus naar mijn onderbuik. Zo ontstaat er ruimte. Bij iedere uitademing blaas ik symbolisch alle oude ballast uit mijn systeem.

Er rollen tranen van afscheid op het schrijfblok
Tijd heeft hier nu geen functie, compleet overgegeven aan dit ultieme moment besef ik wat stil zijn in de natuur voor mij kan betekenen. Terug naar alleen maar zijn, leven in het moment, even niet plannen, moeten, doen, zorgen of welke actie dan ook. Terwijl ik zo geniet, komen er gedachtes over van alles en nog wat voorbij. Vooral de laatste maanden waarin er veel spanning was; het heeft nu zijn weerslag op mijn lijf. Mijn gezicht, buik, armen en benen lijken ronder, opgeblazen en ook rondom mijn ogen zijn er kringen van vermoeidheid. Ohhh God, wat ben ik moe. Er rollen tranen van afscheid op het schrijfblok. Enerzijds ben ik zo blij om hier eindelijk te zijn, anderzijds is het zo onwennig. Een dubbel gevoel waarbij ik het verdriet direct wil wegstoppen om sterk te zijn. Oude patronen: sterk zijn, schouders eronder en vooral doorgaan. 

Gezondheid is niet te koop
Nee, nu is het anders. Ik laat de tranen vloeien, beseffend dat deze ontlading nodig is na eerdere inspanningen. Jarenlang aan staan op mijn reserves, gas geven, met de overtuiging ‘hard werken wordt beloond’. Nu weet ik dat deze onwennige situatie er ook mag zijn; bewust kiezen voor een tussenfase waar rust en ruimte zo helend zijn. Dat even niks doen ook goed is. Vertragen, gewoon omdat het kan.

Het leven op aarde heeft een deadline en voordat je het beseft, ben je een stuk ouder en kijk je terug op je leven tot nu toe. Ben jij tevreden, ben je gelukkig, doe je vooral die dingen waar je blij van wordt en energie van krijgt? Of kom je thuis, versleten van je werk en droom je over een andere invulling? 

Pas als je gezondheid is veranderd, of vermindert, sta je vaker stil bij het leven dat je leeft. Dat het zo kostbaar is en dat je gezondheid niet kan kopen. Zodoende kies je vaak pas erna voor bewuster leven. Jouw gezondheid is een breed begrip: Hoe zorg je goed voor jezelf, qua voeding, rust en beweging? Is je leven in balans en voel je je fit? Dat gevoel dat je heel de wereld aankan, dat noem ik pure rijkdom in je lijf. Dat begint met goed voor jezelf zorgen, met aandacht. 

Met kleur een andere richting
Inmiddels heb ik veel geleerd, leef ik bewuster door te kiezen voor meer bio-producten, voldoende water te drinken, minder koffie en vooral meer aandacht in het moment. Door mij te verdiepen in kleurcoaching, ervaar ik hoe kleur een belangrijke coachtool kan zijn voor veranderingen in vaste patronen. Daarnaast heb ik met de colour comfort methode ook zelf meer inzicht gekregen in het leven dat ik leidde en ben ik door helpende kleuren te dragen veranderd qua keuze in mijn persoonlijke ontwikkeling. Door zelf te veranderen, verandert de omgeving mee. 

De keerzijde van het vele werken
Zodoende heb ik pas na mijn ongeval ingezien dat hard werken erg leuk is, maar ook zo verslavend. Keer op keer het ego voedend met alles waar je waarde aan hecht. Nog meer presteren, meer geld, een mooie auto, een leuk huis en zo voorbijgaand aan je pure zelf. Natuurlijk was ik zelf in die periode absoluut niet bewust van de keerzijde van het vele werken. 

Weer voelen dat je leeft!
Gelukkig kan ik nu schrijven vanaf mijn terras in het zonnige Málaga. Hier doen de zon, de nodige rust en het buitenleven ieder mens zo veel goeds, dat ik hoop dat vakantie en reizen voor iedereen weer mogelijk wordt. Zodat ook jij een keer lekker kan genieten van de natuur hier in Andalusië. Heerlijk om eens te vertragen, wakker te worden met het gezang van de vogels en weer te voelen dat je leeft!

Wil je dit zelf ervaren? Boek hier een weekje Lauro Golf apartment.

8 thoughts on “Vertragen, gewoon omdat het kan”
  1. Wat een intense en toch fijne vertraging. Zo verdiend, zo waardevol en helemaal voor jou. De weg openend voor iets wat zich kleurrijk gaat ontvouwen. Mooi!

  2. Adem in adem uit. Eindelijk de kans om helemaal tot rust te komen lieve Monique. De groene den doet je ademhaling goed. Pas op de plaats en ruimte creëren. Voor nieuwe dingen.

  3. Goed gedaan Mo. Wat een reis heb je gemaakt. Doorzetten, hard werken, schouders eronder, zelfs na je ongeluk gewoon door blijven gaan. Hoe mooi is het dat je nu kiest voor jou, dat je jezelf kan zijn en dat je jezelf ont-moet. 💖

  4. DANK je ,tjee lieve Margaret, ik had echt een stop ook online etc. Heb de reset knop gevonden en werk nu vanuit innerlijke rust aan mijn nieuwe leven. Hoop elkaar binnenkort weer eens te zien . xx

  5. wauw, ja echt he ?!! Ik ben het nu allemaal aan het overdenken en nog verwerken, laatste loodjes waren zwaar maar nu een nieuwe start , vooral voelen hoe het is om goed voor mijzelf te zorgen. xx

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: