Als het leven je citroenen geeft, heb je ze op te eten, met schil en al

Soms heb je zo’n week die heel gewoon, maar toch ook heel bijzonder is. Ik had zo’n week. Ogenschijnlijk niet veel aan de hand, maar wel zon. Heel veel zon. Na maandenlang regen, stormen en gedoe hier in Zuid Spanje, is de zon eindelijk doorgebroken. Het lijkt net of iedereen dan rustiger ademhaalt en breder glimlacht. De energie verandert weer terug naar de energie die we hier zo goed kennen. Die van licht, ruimte, lente en nieuwe plannen. Het is in alles voelbaar. 

Volop lente
We gaan de groene aanslag op de muren te lijf met de hogedrukspuit, terrassen worden opgeknapt en de buitenkussens zijn weer lekker fris gewassen. De tuinman snoeit de struiken en ruimt alle losgewaaide rotzooi op, terwijl ik nieuwe plantjes verpot. Ineens krijg ik ook weer nieuwe boekingen voor mijn heerlijke strandappartement Casa Catharina en twee nieuwe coachklanten. Het lijkt wel lente!

De meest afschuwelijke tegeltjeswijsheid
En zo zit ik op een mistige ochtend met een bak koffie te genieten van het lentezonnetje dat door de wolken heen prikt, en scrol ik een beetje op mijn telefoon. Ik weet niet hoe of waarom, maar ik stuit op de meest afschuwelijke tegeltjeswijsheid die ik ken: “If life gives you lemons, make lemonade.” Alsof je van elke rot-situatie iets moois kan maken en ervan kan genieten. Bah! 

Positiviteits-goeroes
Soms wordt mij dat ook wel aangemeten hoor, dat ik dat verkondig. Omdat ik altijd maar op zoek ben naar oplossingen. Omdat ik probeer te genieten van de mooie en kleine dingen in het leven, ook als ik in de shit zit. En zeker omdat ik een NLP achtergrond heb, wordt er nog wel eens gedacht dat we een soort positiviteits-goeroes zijn die voorbij gaan aan de shit. Net als die suffe spreuk. 

De citroen met schil en al opeten
Ik zie het anders. Het is niet de bedoeling dat je voorbij gaat aan de shit. Als het leven je citroenen geeft, kan je er niet altijd limonade van maken, maar heb je ze op te eten. Met schil en al. Dwars erdoorheen. Door de bitterheid, de taaiheid. Je kan niet van elke tegenslag meteen een goede ervaring maken. Je kan niet altijd pijn omdraaien naar positiviteit. Dus heb je ook te onderkennen dat de citroenen die het leven brengen taai, bitter, zuur en smerig zijn. En dat het even tijd kost om ze te verteren. Terwijl je diep van binnen ook weet dat het ergens weer lente wordt, zoals nu.

De vier niveaus van bewustzijn
Nog steeds kijkend naar het mistige zonnetje, zie ik ineens hoe ze erdoorheen prikt. Het doet me denken aan een andere wijsheid die me altijd door de bak citroenen heen heeft geholpen. Ik doel op de wijsheid van de vier niveaus van bewustzijn.

Niveau 1: Drama – Wiens fout is dit?
Als je vanuit dit perspectief naar citroenen kijkt, reageer je op de bitterheid vanuit je emotie, zonder na te denken. Wie heeft al die citroenen gekweekt? Die wilde ik niet! Oftewel jouw angst, onzekerheid, boosheid of verdriet zijn leidend.

Niveau 2: Situatie – Hoe kan ik dit fixen?
Je bent voorbij het drama en wil zo snel mogelijk limonade maken van die citroenen. Zodat ‘alles’ weer zoet en normaal wordt. Je werkt hard, maar verteert de schillen niet en leert niets. 

Niveau 3: Keuze – Wie wil ik zijn in deze situatie?
Je krijgt een citroen. Als je daar vanuit dit niveau naar kijkt, zie je wat er gebeurt. Je bent niet meer bezig om te vechten, maar om uit te vogelen hoe je met de citroenen omgaat en wat ze van je vragen. 

Niveau 4: Kansen – Wat is hier de diepere bedoeling?
Op dit vierde niveau besef je dat er een diepere bedoeling is ontstaan of dat de situatie je iets wil laten zien. Het wil je iets duidelijk maken en je helpen om te onderkennen wat niet meer werkt, en wat je dus mag helen of veranderen.

Waar angst is, kan er geen vertrouwen zijn – en andersom
Je voelt het vast al aankomen. Niveau 1 en 2 zijn vooral gestuurd door angst. En waar angst is, is er geen vertrouwen, Die zitten in niveau 3 en 4. Ergens nodigt het leven ons telkens uit om uit de angst terug te vechten naar het vertrouwen, naar niveau 3 en 4. En soms is dat een grote klus. 

Mocht jij op dit moment opgescheept zitten met een bak citroenen? Misschien helpt het om een van deze vragen eens tot je te nemen, een moment van reflectie:

Niveau 3: Keuzes

• Wat zou liefde of vertrouwen doen in deze situatie?
• Wie wil ik in deze situatie zijn?
• Wat is mijn rol of mijn beste plek in deze situatie?
• Welk deel van mij wordt uitgenodigd om naar voren stappen?

Niveau 4: Kansen

• Wat is er nog meer dan alleen citroenen?
• Welke andere deuren kunnen opengaan?
• Wat is er wel dat ik tot nu toe nog niet gezien had?
• Welke fundamentele les wil deze situatie mij leren?

Vind steun en hulp
Hoe dan ook, als je op dit moment met een bak citroenen zit, vind hulp en steun. Je hoeft er niet alleen doorheen te bijten. De kracht van verbinding, delen en geborgenheid van je dierbaren maakt dat er weer veiligheid ontstaat om de weg naar vertrouwen terug te vinden. En ik kan er ook voor je zijn om je daarbij te steunen.