Je leert het al vroeg: wees beleefd, pas je aan, stel anderen op hun gemak. Je raakt er zo aan gewend dat je het bijna niet doorhebt; hoe vaak je ja zegt terwijl je eigenlijk nee voelt. Hoe je glimlacht terwijl je innerlijk schreeuwt. Hoe je jezelf afvlakt om maar niet ‘te veel’ te zijn. Jezelf kleiner maakt.
Pleasing is een sluipmoordenaar. Het doodt je energie, je eigenheid en je richting. Het lijkt vriendelijk – en dat is het soms ook – maar als het een patroon wordt, een behoefte om aardig gevonden te worden, kan dat tot situaties leiden waar je je eigen waarden opoffert voor de goedkeuring van anderen. Om de ander te plezieren. Het kan ertoe leiden dat je niet meer open en eerlijk bent naar anderen.
Maar waarom doe je het dan?
Omdat je bang bent. Bang om afgewezen te worden. Bang om egoïstisch gevonden te worden. Bang dat je niet geliefd bent als je niet aan verwachtingen voldoet. Dat je er dan niet bij hoort. Dus blijf je geven. Buigen. Aanpassen. Totdat je niet meer weet wie je nu echt zelf bent. Je gaat mee in de energie van de ander.
Fuck pleasing
Dus wordt het tijd om op te staan. Tijd om te zeggen: fuck pleasing. Niet uit egoïsme. Maar uit integriteit en loyaliteit aan jezelf. Want je leeft niet voor het applaus van anderen. Je leeft om betekenis te geven aan het leven. En betekenis ontstaat als je keuzes maakt die kloppen met jouw waarden – ook als anderen het daar moeilijk mee hebben. Misschien zelfs wel júíst als anderen er moeite mee hebben.
Hoe ziet dat eruit in het dagelijkse leven?
-> Je vriendin belt weer voor advies terwijl je zelf uitgeput bent van je werkdag en languit op de bank ligt. De pleaser zegt: “Natuurlijk, vertel!” Wanneer je écht leeft vanuit jouw waarden zeg je: “Ik hoor dat je me nodig hebt, maar ik heb vanavond voor mijzelf te zorgen. Morgen ben ik er voor je.”
-> Op je werk vraagt je manager of je even een extra taak oppakt. Je agenda staat al vol. De pleaser zegt: “Ja, komt goed!” Wanneer je écht leeft vanuit jouw waarden zeg je: “Mijn planning zit vol – ik wil kwaliteit leveren, dus ik moet deze taak weigeren of verplaatsen. Wanneer heb je het uiterlijk nodig?”
-> Je familie verwacht dat je met kerst alle dagen aanwezig bent. Je weet dat je overprikkeld raakt van drie dagen sociaal doen. De pleaser zegt: “Oké, ik kom gewoon.” Wanneer je écht leeft vanuit jouw waarden zeg je: “Ik kom eerste kerstdag graag, maar de andere dagen neem ik tijd voor mezelf.”
-> Je partner raakt geïrriteerd als je een eigen mening hebt. De pleaser zegt: “Je hebt gelijk, laat maar.” Wanneer je écht leeft vanuit jouw waarden zeg je: “Ik zie het anders, en dat mag. We hoeven het niet altijd eens te zijn.”
Leven vanuit je waarden betekent
- Dat je grenzen stelt, ook als dat soms ongemakkelijk is. En soms een beetje eng.
- Dat je ‘nee’ zegt. Nee! is namelijk een volledige zin waarbij je jezelf niet hoeft te verantwoorden tot je erbij neervalt.
- Dat je trouw blijft aan wat voor jóu klopt – ook als dat indruist tegen wat anderen verwachten. Dat je gaat staan voor hoe het bij jou werkt.
- Dat je durft te falen, omdat je niet langer perfect hoeft te zijn voor iemand anders.
Wil je vrijheid voelen? Stop dan met pleasen
Echte vrijheid zit namelijk niet in doen wat je wilt. Het zit in durven zijn wie je bent. En dat vraagt moed. Want mensen zullen commentaar hebben. Ze zullen je egoïstisch vinden, moeilijk, veranderd. Laat ze maar. Hun ongemak is niet jouw verantwoordelijkheid.
Jij bent verantwoordelijk voor jouw leven.
Jouw waarden.
Jouw koers.
Dus de volgende keer dat je voelt dat je jezelf aan het wegcijferen bent, stel jezelf dan één vraag: Doe ik dit omdat het klopt voor mij of omdat ik bang ben iemand teleur te stellen? Is het dat laatste, de angst om teleur te stellen? Adem in, adem uit – en kies anders.
Jij bent altijd de moeite waard om jezelf te zijn.
Fuck pleasing. Leef radicaal trouw aan jezelf. Wil je weten welke waarden voor jou belangrijk zijn doe dan de waardentest.
