2019 was vooral het jaar van Hartmama

Het is oudejaarsdag, de dag waarop mijn lief en ik elkaar 27 jaar geleden het ja-woord gaven. In kleine kring, met een aantal vrienden en onze meest dichtbije familie. Nooit kunnen bedenken dat we Oud en Nieuw 27 jaar later rustig thuis zouden vieren, om onze honden zo min mogelijk stress te bezorgen van het vuurwerk. “Jullie moeten wel samen iets leuks gaan doen hoor!” zei onze zoon die een aantal dagen in Zeeland was. “Dan pas ik wel op de honden.” Dus brunchen we heerlijk op het strand bij Vrouwenpolder en maken nog een strandwandeling. Fijn om zo 2019 af te sluiten.

Positieve herinnering
Thuis scheur ik het blaadje van de World Calendar of Happiness. De spreuk voor 31 december is van Mies Bouwman: “Een groot schrijfster zal ik nooit worden. Daarvoor ben ik te gelukkig.” Ik moet erom grinniken, want waarom zou het niet allebei kunnen? De opdracht die erbij hoort is mooi: schrijf vandaag over elk van de twaalf voorbije maanden één positieve herinnering op.

Huwelijksnacht in de mist
’s Avonds installeer ik me lekker in de keuken met mijn notebook, mijn agenda en de honden om me heen. Hier zijn de vuurwerkgeluiden nauwelijks hoorbaar, bovendien heb ik Relaxing Music for Dogs aan om de geluiden die er zijn te camoufleren. Het is heerlijke schrijfmuziek! Helaas mag de houtkachel niet aan vanwege dichte mist en code geel. Precies zo was het 27 jaar geleden, een deel van onze gasten kon niet vertrekken omdat het zicht maar een paar meter was. Een muur van mist, veel te gevaarlijk om op de weg te zijn. We improviseerden allemaal bedden en maakten grapjes over de meest romantische huwelijksnacht die je je maar kunt voorstellen met een huis vol mensen.

Alle maanden komen voorbij
Wat bijzonder is het om al schrijvend mijn jaar de revue te laten passeren. De maanden tot mei zijn gevuld met mijlpalen rondom mijn boek Hartmama. Het kiezen van een vormgever, het samenstellen van een dreamteam, het beeldverhaal dat compleet is, de eerste ontwerpen van de cover, de proefdruk die mee gaat in mijn koffer naar Andalusië.

De honden
Ook de honden hebben een prominente plek: ik volg met Hera een klasje bij een hondenschool en de juf vindt haar net zo leuk als ik. “Ik heb nog nooit een hondje zó constant zien kwispelen als zij!” Ik organiseer een coachweekend waaraan drie vrouwen met hun hond meedoen. Het levert -behalve veel plezier met de honden op het strand- de deelnemers mooie inzichten op.

Boekpresentatie Hartmama
Dan komt de maand mei met de boekpresentatie van Hartmama bij boekhandel ’t Spui. Dat is met stip de meest bijzondere en gelukkig makende gebeurtenis van het afgelopen jaar. De mensen die komen, de expositie van de tekeningen, mijn vriendin die een prachtig lied zingt, het signeren van boeken en het luisteren naar de verhalen die mensen mij toevertrouwen. De enorme warmte en liefde die voelbaar is. Ik leef de weken erna op een roze wolk.

In juni hebben we een XXL familiedag, met een deel van de familie uit Amerika. Hoe mooi het is om de sterke familieband te voelen, ook met neven en nichten die ik maar een paar keer in mijn leven heb ontmoet.

Dan wordt het zomer
De zomer is voor ons een periode van doorwerken, omdat we altijd gasten hebben in het vakantiehuis. En het is de tijd van de overvloedige oogst uit de boomgaard. We plukken pruimen, peren en appels en maken eindeloos jam. Dit hoort bij het landleven waar ik zo naar verlangde toen ik nog in de Randstad woonde. Behalve romantisch is het ook gewoon een stevige klus.
In september gaan we zelf op vakantie, naar de Veluwe en Schiermonnikoog.

Het wordt al herfst
In oktober en november studeren twee van onze kinderen af en komt onze tweede adoptiehond naar Nederland. Ik ga op gitaarles en mag van mezelf een beginner zijn. Het toeval wil dat mijn gitaardocente ook flamenco speelt, laat ik dat nou net het allerliefste willen leren!

Wat een bijzonder jaar
Het schrijven van een terugblik helpt me om te zien hoe bijzonder het afgelopen jaar was. En dat de fijnste herinneringen verbonden zijn met samenzijn met vrienden of familie en mijn persoonlijke en zakelijke ontwikkeling. Dat ik steeds meer word wie ik ben en dat met de wereld mag delen.

Workshop Hartmama
In 2020 wil ik workshops geven aan lezers van Hartmama. Daarin gaan we aan de slag met schrijfoefeningen om zo jouw eigen verhaal over verlies lichter te maken. Als je Hartmama al hebt gekocht kun je je aanmelden voor de workshop via susan@susanvanderbeek.nl. Deelname is voor jou kosteloos. Heb je Hartmama nog niet gelezen en wil je ook graag meedoen? Als je het boek bestelt via www.susanvanderbeek.nl/boek dan stuur ik je een exemplaar van Hartmama met een cadeaubon voor deelname aan de workshop.

9 thoughts on “2019 was vooral het jaar van Hartmama”
      1. Ieve Susan, wat een mooi en intens jaar. Op naar verdere groei in 2020. Als het qua agenda past doe ik graag mee aan je workshop. Ik heb alleen geleerd dat als iets waarde heeft (en dat heeft jouw workshop want ik ken je 🙂 dan moet je het niet ‘waarde-loos’, lees gratis maken dus hoor graag wat het kost 🙂

  1. Wat mooi om terugkijkend van jouw leven mee te mogen genieten. Het boek Hartmama is zo mooi. Het heeft mij, die jouw ervaring niet deelt, laten zien wat jong ouderverlies doet. Wat gaaf om te lezen dat je in 2020 je daar nog meer voor gaat inzetten. Wat zullen mensen daar blij van worden.

  2. Mooi Susan om zo terug te kunnen blikken. Wat een bijzonder jaar, met zulk een pracht resultaat. Ik beveel je boek vaak aan bij mijn cliënten die met dit thema te maken hebben.

    Fijn dat je een workshop gaat geven! Veel succes.

    1. Ooooh, Elma! Ik ben meteen gaan checken: in mijn handgeschreven versie staat de retreat er wel in! Samen met nieuwe coachees en een dagworkshop coachen met honden, ook in november. Ik weet nu waarom ik het weggelaten heb – het voelde als te veel, te mooi. En dan steekt mijn oude bescheidenheid weer de kop op. Dank je wel dat je het ‘gewoon’ benoemt, want JA het was prachtig om samen te doen met jou <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: