Zijn we het verleerd om ècht te luisteren?

Er moet me even iets van het hart. Ik voel me soms zo verdrietig als ik merk hoe slecht mensen naar elkaar luisteren. Niet alleen politici en opiniemakers. Ook journalisten, interviewers, managers, verkopers, ondernemers, therapeuten, coaches en trainers luisteren te vaak niet ècht naar de ander. 

Oordelen als bron van strijd
Wat word ik er verdrietig van als er geen ruimte is voor een ander perspectief, een afwijkende mening, of erger nog, dat er oordelen worden uitgesproken. We gaan in ons land prat op de vrijheid van meningsuiting, maar hoe vrij zijn we als een gedachte, een opmerking of een mening wordt veroordeeld? Als er een ‘goed’ of ‘fout’ stempel op gedrukt wordt omdat het perspectief van de ander niet overeenkomt met je eigen waarheid. Die oordelen zijn wat mij betreft de bron van angst, boosheid, weerstand en strijd.

Het verbindende gesprek is de smeerolie 
Wat ik in mijn werk als coach en trainer het allerliefste doe, is het verbindende gesprek aangaan. Trouwens, dat doe ik het liefste ook als ik niet aan het werk ben. Het verbindende gesprek is wat mij betreft de smeerolie in elke relatie. Het is de ruimte tussen mensen waar ideeën, meningen en gedachten de vrije loop kunnen gaan om diepere lagen te raken. Om andere perspectieven te vinden. Om nieuwe ideeën en oplossingen te verzamelen. Om vrijer in je hoofd, je hart en in je leven te kunnen bewegen. 

Samen spelen en verbinden
Wat ik dan het allerliefste doe, is samen spelen en verbinden. Onderzoeken en nieuwsgierig zijn wat er nog meer is in de onderlaag. Ik wil de emoties voelen, de echtheid van de mens achter het gedrag, ik wil raken en geraakt worden door de ander en door het leven. Door wat er is. En dat verbindende gesprek, dat spelen en verbinden, start allemaal bij het ècht luisteren. 

Ben jij ook een coach, trainer of therapeut? Of werk jij met mensen? Of heb jij ook vrienden, kinderen of een relatie? Merk eens op hoe jij eigenlijk luistert. Hoe doe jij dat bij mensen die je makkelijk begrijpt? Maar nog interessanter is hoe je dat doet bij mensen die een ander perspectief hebben.

Ben jij soms expert van andermans leven?
Hoe luister jij naar een ander? Luister jij om antwoord te geven? Om je mening uit te spreken of om je kennis te delen? Luister jij naar de vraag van de ander om de juiste tips en adviezen te kunnen geven? Om een oplossing te geven en acties af te spreken? 

Maar voor wie zijn dat eigenlijk de beste tips en adviezen, oplossingen en acties? Hoe kun jij expert zijn van het leven van de ander, zonder een inkijkje in zijn of haar binnenwereld te nemen? Over wat wel of niet handig is voor de ander. Hoe luister jij als je in gesprek bent met je klanten, je collega’s, je kinderen of je geliefde? Ben je aan het overtuigen, aan het beïnvloeden, ben je bezig met je eigen belangen en verlangens?

Luisteren om te voelen
Of luister jij om de ander te begrijpen, om een stukje in zijn of haar beleving en gedachtengangen te stappen? Luister jij om bedding te geven aan wat er nog meer is? Luister jij om te horen wat er (nog) niet gezegd wordt? Luister jij om verbinding te maken met de ander op een andere, diepere en interessantere laag? Luister jij om nog meer in verbinding met de ander te gaan, zodat je samen kunt ontdekken wat de volgende vraag zou kunnen zijn die nog meer licht laat schijnen op wat er nu nog in de schaduw is?

Echt luisteren gaat wat mij betreft om insluiten, omarmen, nieuwsgierig zijn, spelen, ruimte geven en je best doen om de ander echt te horen, echt te zien, echt te voelen. 

Luisteren om te groeien
Och, wat kan ik me verdrietig voelen over wat ik op dit vlak allemaal om me heen zie gebeuren. Kunnen we terug naar het echt luisteren naar elkaar? Misschien kan ik de wereld, de politiek en de uit elkaar gedreven meningen niet bij elkaar brengen. Misschien kan ik de oordelen en veroordelen niet oplossen. Maar wat ik wèl kan, is luisteren. Je mag me een dromer of een idealist noemen. Maar dit is waar ik voor ga, wat ik zal blijven doen omdat ik niet anders kan of wil. Ik zal blijven streven naar oordoelloosheid, verbinding en groei. En ik zal me in blijven zetten om ook anderen te leren om ècht te luisteren. Tenminste, als je dat wilt. Als je wilt spelen en verbinden, ontdekken en groeien door te luisteren, dan ben ik er.

Luister ook eens naar de stilte
Luister dan ook eens naar de stilte die er soms valt. In de stilte hoor je vaak het meeste. Je hoort de aarzeling, je ziet de worsteling, de innerlijke zoektocht. Je voelt de spanning en de tegenstellingen. In de stilte van de ander is zo veel waar je naar kunt luisteren. In de stilte kun je ook gaan naar je eigen stem van binnen. Die hoor je als het even stil is. Als je even de tijd en de ruimte neemt. Je wijze, mooie, verbindende hart fluistert als het stil is. Het laat je horen wat de diepste verlangens daadwerkelijk zijn. Luister ook eens naar de stilte. 

P.s: Vandaag verschijnt er een quote op mijn Facebook tijdlijn (met dank aan Wilbert Molenaar) die me zo raakt. Op allerlei vlakken. Het is een uitspraak van Carl Jung.

“Know all the theories
Master all the techniques
But as you touch a human soul
Be just another human soul”

8 thoughts on “Zijn we het verleerd om ècht te luisteren?”
  1. Je verdriet is voelbaar, lieve Ingrid. En ik voel me een beetje aangesproken, want…

    Ik luister matig , omdat ik ook zo matig naar mezelf luister.
    Ik oefen invloed uit op een ander, omdat ik te weinig invloed heb op mezef.
    Ik doe het allemaal in de buitenwereld, omdat ik het te weinig doe ik mijn innerlijke wereld.
    Ik durf te weinig te luisteren naar de ander, omdat ik te weinig weet  hoe een ander te helpen.
    Ik verlang via een ander, omdat ik te weinig echt durf te verlangen wat mijn hart verlangt.

    Maar gelukkig ben ik wel wie ik ben en laat ik mijn pad verder ontplooien en neem hier 100% verantwoording voor; ik zal nog beter luisteren;-)

    1. Oh, jeetje Elma, wat verwoord je dit ook weer mooi. Je neemt 100% verantwoordelijkheid en daarmee ben je al zo zuiver in contact met dat wat je hart verlangt. Luisteren doe je namelijk echt met je hart. Dank je wel voor je kwetsbare en zo herkenbare reactie.

  2. Prachtig, het echte gesprek. Ik houd er zo van om op zielsniveau te verbinden en realiseer me tegelijkertijd dat het niet altijd lukt. De stilte tussen de woorden. Daar waar het echte gesprek plaats vindt. Mooi!

  3. Wauw Ingrid dat omschrijf je prachtig. Juist wat ik dag in dag uit probeer te doen, als vaak eerste vraagbaak in het ziekenhuis waar ik nog steeds part time werk. Daarnaast pas ik het toe in mijn praktijk.Zo wordt ik door dit hier toe te passen ook steeds beter in het in alle andere situaties in het leven toe te passen.
    Dank voor deze mooie inzicht gevende blog

  4. Hallo lieve Ingrid, Ik heb pas vandaag de tijd genomen om je blog te lezen maar dat is precies op het goede moment. Ik heb morgen namelijk een lastig gesprek waarvan ik weet dat ik alleen maar verder kom wanneer ik mijn ego even aan de kant zet en echt ga luisteren. Vanuit liefde en respect voor die ander. Zonder oordeel. zonder mezelf te gaan verdedigen of te verantwoorden. Mijn eigen pijn even aan de kant zet maar die ander de ruimte geven. Dat is voor mij behoorlijk moeilijk maar met dit mooie blog van jouw als rugge – en geheugensteun hoop ik dat het gaat lukken. Dankjewel mooi mens!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: