In deze tijd ben ik dankbaar voor de Zijnsgeoriënteerde zienswijze van kijken naar het huidige moment. Het lukt me daardoor om me minder uit het lood te laten slaan. Ik zie daarbij het beeld van de oceaan, met daarin de golven en de zeebodem. Aan de oppervlakte van de zee zijn er de golven, maar tegelijkertijd is er de roerloosheid van de diepte van de oceaan. Daar ervaar ik een gronding, een gemak en een stille ruimte waar alles in thuiskomt.
Zorgeloos gevoel
Dit beeld herinner ik me wanneer ik merk dat ik te veel meega met de bewegingen aan de oppervlakte. Ik visualiseer de zee en zie voor me hoe ik de zeebodem kan voelen. Het is een peilloze diepte en tegelijkertijd heel prettig. Het effect ervan is dat ik ontspan en me zorgeloos ga voelen, lichter. Het is alsof ik rust in tijdloosheid. In een ruimte waar geen tijd bestaat en die onbegrensd is, net als de oceaan. Het is niet een zwembad, met kaders, maar een uitgestrektheid die ik niet kan omvatten. En precies dat brengt me bij overgave, bij Zijn.
Start bij zorgeloosheid, leer te rusten in Zijn
Wil je ook leren om te rusten in Zijn, doe dan mee aan mijn Retraitedag Rusten in Zijn. Hierin leer ik je te starten bij zorgeloosheid, gemak en lichtheid. Op 19 februari vindt deze stadsretraite plaats in onze meditatiestudio in Amsterdam. Je bent van harte welkom.
2 reacties
Wat een fijn beeld, die diepte van de oceaan. Ga ik s opzoeken, Marlies.
Beste Barbara,
Dank je wel voor je reactie op mijn blog. Het mooie is dat je het beeld op kunt roepen, door het je
voor te stellen. Door het beeld voor je te zien van een zee en contact te maken met hoe jij
je voor kan stellen wat er voor stilte en rust is als je afdaalt naar de zeebodem. Onze geest
heeft dit visualisatie vermogen en het bijzondere daarbij is dat je het ook kunt voelen in je lichaam.