De meest gestelde vraag over coaching en therapie met paarden is, waarom het specifiek met paarden is. Op die vraag kan ik wel tien antwoorden geven, allemaal vanuit een verschillend therapeutisch licht. Om je een boekwerk aan antwoorden te besparen, zal ik me beperken tot het aspect dat als eerste naar voren komt in een traject. De reden waarom coaching en therapie met juist paarden relatief snel tot diepgang leidt.
Een meisje van 11 zei het van de week heel treffend: “Ik voel mij het veiligst als ik bij paarden ben, dan kan ik vrijuit mezelf zijn omdat ze nooit asociaal doen.” Toen ik daarop doorvroeg, gaf ze als voorbeeld dat ze nooit roddelen. Wij, volwassenen, zouden zeggen: ze oordelen niet.
Zo vinden we overtuigingen over anderen of onszelf
De dingen waar we tegenaan lopen in het leven ontstaan over het algemeen in contact met anderen. Ze doen iets wel of juist niet, wat ons ‘raakt’. We merken irritatie op bij onszelf. We ervaren afwijzing, een gebrek aan erkenning, voelen ons niet gehoord of gezien. Als we daar dan vervolgens over nadenken, concluderen we dat het aan hen ligt of aan onszelf en vinden zo bevestiging van overtuigingen over anderen of onszelf. We vinden onszelf niet goed genoeg of anderen asociaal. We maken ons druk over hoe we op anderen overkomen of hoe we anderen kunnen beïnvloeden of veranderen (meestal door met ze te praten), in de hoop dat het contact fijner wordt.
Wat gebeurt er in het contact met paarden?
De dingen waar we tegenaan lopen in het leven ontstaan dus over het algemeen in contact met anderen, ook met paarden. Als je iets van een paard gedaan wilt krijgen binnen een coach- of therapietraject, komen binnen no time precies diezelfde patronen en overtuigingen aan het licht als in het contact met mensen. Ze doen iets wel of juist niet, dat ons ‘raakt’. We ervaren afwijzing, een gebrek aan erkenning, voelen ons niet gehoord of gezien.
Vele malen scherper
Maar contact met paarden is op een bepaalde manier ook wezenlijk anders dan met mensen. Paarden hebben vanuit hun oorsprong als vlucht-, prooi- en kuddedieren zintuigen die vele malen scherper zijn dan die van ons. Hun oren kunnen draaien, waardoor zij hun gehoor kunnen richten en hun ogen zitten aan de zijkant van hun hoofd, waardoor hun blikveld bijna 360 graden is. Je kunt er dus vrij zeker van zijn dat ze jou allang hebben opgemerkt. Wij mensen zijn ten slotte van oorsprong roofdieren, dus in het wild zou ons niet opmerken leiden tot de dood voor paarden. Ons opmerken, zien én horen, is een overlevingsinstinct voor hen.
Contact met paarden maakt je bewust
van waar je in het dagelijks leven
in contact met anderen last van hebt.
Ze accepteren mensen altijd zoals ze zijn
Interactie met een paard verheldert wat van jou is en wat van de ander. Het paard hoort en ziet jou. Paarden zijn kuddedieren en streven daardoor altijd naar een samenzijn in harmonie. Afwijzing puur op basis van je aanwezigheid kan vanuit hen daardoor niet aan de orde zijn. En als er één wezen op aarde is dat goed is in erkenning, zijn het paarden wel. Zonder oordeel accepteren zij mensen altijd zoals ze zijn. Ze hebben geen mening over of je goed genoeg bent of niet, of hoe je eruitziet. Al die ideeën en overtuigingen zitten in jou. En alleen als jij je daarvan bewust bent, kun je ermee aan de slag.
Rustig bespreken
Wat een heerlijke bijkomstigheid is in het contact met paarden, is dat we hetgeen gebeurt rustig kunnen bespreken, zonder dat het ongemakkelijk wordt. Stel je voor dat je irritatie opmerkt in het contact met de buurvrouw, en dit vervolgens uitvoerig bespreekt met iemand anders terwijl zij er naast staat. Dat is een vrij belachelijk idee. Maar met paarden kan dat prima. Zij doen hun ding, terwijl het gesprek over de interactie van zojuist ook over hen gaat. Dat voelt nergens ongemakkelijk. Je kunt vrijuit vertellen wat je hebt ervaren, wat er gebeurde en het paard voelt zich nergens aangesproken, afgewezen of aangevallen.
Waarom ik dus specifiek met paarden coach, is nu wel duidelijk toch? Ik zou niet anders meer willen.
