Zo, lekker eropuit, fijn een stukje rijden. Jij zit achter het stuur, dus jij bepaalt waar je heen gaat. Dat je bij de rotonde de derde rechts gaat. Met een flinke gang van een kilometertje of 60 richting snelweg rijdt, richting het zuiden van Europa. Maar in plaats van achter het stuur blijk je op een andere plek in de auto te zitten. Vaak is dit de bijrijdersplek. Waar je gewapend met routekaart of navigatiesysteem de route aangeeft. Een andere mogelijkheid is dat je op de achterbank zit of in de achterbak ligt.
Het bewust denkende brein
Ons brein is op te delen in verschillende delen. Een gedeelte dat voelt en van daaruit reageert en handelt. Hier merk je bewust vaak niet zoveel van. Daarnaast is er een denkend gedeelte. Dit ‘denkende brein’ maakt onderdeel uit van je bewustzijn en beïnvloedt je. Dit wordt door jezelf en je omgeving opgemerkt en ervaren. Het is een gangbaar idee dat dit ‘denkende’ deel van je brein bepaalt waar je heen gaat en op welke manier je dit doet.
Het voelende brein
Hoewel er heel lang is gedacht dat het een bewuste keuze is om achter het stuur te gaan zitten, dat jij zelf bepaalt, blijkt het toch niet zo te werken. Het onbewuste is degene die achter het stuur zit. Je emoties en gevoelens sturen wat je doet, dat geeft al aan dat het voelende brein bepaalt. Het werkt snel, grotendeels op basis van ervaringen die je eerder hebt opgedaan of herkent. Je zintuiglijke waarneming is niet te stoppen, stil te leggen of tegen te houden. Het is grotendeels onbewust en internaliseert alle ervaringen. Je voelende brein gaat aan de slag met de aanwijzingen die het krijgt. Op die basis wordt er een specifieke route afgelegd.
“Bewust geef jij de route aan.
Het ligt echter aan je ervaringen wat je onbewuste daarvan maakt.”
De drie mogelijkheden:
– In de achterklep beland je niet zomaar. Van daaruit heb je totaal geen zicht op waar je je bevindt. Je hebt ook geen invloed op de route. Je kan weinig anders doen dan meebewegen met wat er komt en aan de hand is.
– Op de achterbank heb je best wel wat uitzicht en beslis je geregeld mee. Maar je kan bij lange na niet alles overzien en laat je veelal sturen door het ‘voelende brein’’ Deze heeft immers de beste kijk op wat er gebeurt.
– Op de bijrijdersplek is er sprake van een goede samenwerking tussen de verschillende stukken brein. Ze vullen elkaar aan en zijn vaak in staat een goede balans te bereiken tussen wat de route is en op welke wijze deze wordt afgelegd.
Voelend versus denkend brein
Het ‘voelende brein’ rijdt mee en moet worden bijgestuurd en ervan worden weerhouden dat het ‘domme‘ dingen doet. Dat het zo niet werkt is iets dat we pas circa twintig jaar weten. Het ‘denkende brein’ geeft aanwijzingen die veelal bekend zijn, herhaald worden. Hierdoor heeft het invloed op de route die wordt afgelegd. Maar het heeft niets in te brengen op de snelheid, rijstijl of het reiscomfort. Als iets niet oké, onveilig of onprettig aanvoelt trapt het voelende brein op de rem. Onbewust heeft je gevoel allang de juiste afslag genomen. Een beslissing die vrijwel altijd gebaseerd is op ervaringen die je hebt opgedaan.
Waarom je reageert zoals je reageert
De ervaringen van je zintuigen zijn niet uit te zetten. Ze worden altijd alle vijf opgeslagen. Zo reizen ze mee door de tijd naar het moment dat jij deze ervaring weer hebt, getriggerd wordt of deze hernieuwd wordt. Hierdoor beleef je het alsof het op dit moment, nu opnieuw gebeurt. Jij neemt dan waar dat de tijd lijkt stil te staan. Als het een diepe, ingrijpende ervaring is, met heel veel impact, is dit zelfs op een hersenscan te zien. Zeker als er sprake is van heftige, pijnlijke ervaringen, dan vind je dat terug via sporen, aanknopingspunten in je hersenen. Zo wordt duidelijk waardoor je reageert zoals je reageert.
Je hebt altijd een keuze
Ervaringen uit het verleden bieden nooit garantie voor de toekomst. Je hebt hierin altijd een keuze te maken en bepaalt zo de invloed die je daarop hebt. Jij hebt de ervaring waardoor je op een bepaalde manier reageert. Wil je dit zo wil blijven doen? Wil je het aanpassen, veranderen? Vind je het prettig om het, ondanks het trauma, te laten zoals het is? Dat is wat je kent toch? Of durf jij in beweging te komen? Durf jij een verandering, beweging in gang te zetten?
Iets nieuws, een verandering is altijd spannend, lastig en moeilijk. Vooral omdat je dan ontdekt dat je los moet laten wat bekend is. Het stuk dat zekerheid geeft, ook al is het pijnlijk en weet je dat het nodig is. Kom in beweging en gun het jezelf. Maak bewust wat onbewust is en haal eruit wat erin zit voor jou.
Wil je hier meer van weten of ben je nieuwsgierig geworden? Neem dan contact op: kailosinzichten@gmail.com. Ik maak graag tijd voor je om de mogelijkheden te verkennen.
