De lente is alweer een paar weken oud. We zijn zelfs al op de helft van dit seizoen. En dan denk ik zomaar dat velen van ons nog niet echt een lentegevoel hebben gehad als we naar het weer kijken. Dat onderwerp waarover we zo graag klagen in Nederland. Toegegeven, april was bijzonder nat en kil. Toch zaten er mooie dagen tussen. Alleen vergeten we dat snel als het daarna dagen achter elkaar regent. Nu lijkt het beter te worden.
Ontwaken uit een winterslaap
Veel mensen hebben, denk ik zo, op een gegeven moment genoeg van de winter. Na de feestdagen gebeurt er niets speciaals meer en is het wachten op hogere temperaturen en vooral meer licht. Zodra de dagen langer worden, hebben we het idee dat we ontwaken uit een diepe winterslaap. Ik heb dat gevoel in ieder geval. En ik krijg dan meer energie. Toch kan de winter ook een positief effect hebben op ons gestel. We hebben dan meer tijd om tot rust te komen, het is immers eerder donker en activiteiten buiten worden dan al snel lastiger om te doen. Bovendien kunnen we in deze hectische maatschappij de nodige rust goed gebruiken. Of we die rust ook nemen, is onze eigen keuze.
Mijn foto’s volgen de seizoenen
Ik zit een beetje door mijn foto’s te scrollen op mijn mobiel en zie dat de foto’s steeds kleurrijker worden. Van kale bomen en struiken naar prachtige bollenvelden, lichtgroene struiken, het bos met de uitbottende bomen. Het is mooi om te zien dat ook op mijn foto’s de seizoenen te volgen zijn. Maar mijn favoriete seizoen is toch echt de lente. Ik heb dat eigenlijk altijd gehad. Niet dat de andere seizoenen mij tegenstaan, maar de lente heeft toch iets speciaals. Het frisse groen van de blaadjes aan de struiken en bomen, het gras dat weer groener wordt, de kleine en grote bloemen, de activiteiten van de dieren. Opeens mag je bijvoorbeeld ergens niet wandelen omdat het broedseizoen is begonnen. En dat zijn dan nog maar een paar voorbeelden waarvan ik zo blij word. Een nieuw begin voor flora en fauna.
Het voelt als een nieuwe start
Maar er is nog iets anders wat ik zo bijzonder vind aan de lente. Het voelt voor mij als een nieuwe start. Het begin van nieuwe plannen maken. Niet meteen helemaal uitwerken, maar stap voor stap kijken wat mogelijk of niet mogelijk is. Dromen over dat wat gaat komen. Ik weet immers niet zeker wat de rest van het jaar voor mij in petto heeft. Misschien moet ik mijn plannen of dromen wel aanpassen of gaan ze helemaal niet door. Maar dat is niet erg. In de lente kan ik de voorpret hebben die je ook kunt hebben bij het maken van vakantieplannen. Soms is dat zelfs bijna nog leuker omdat je erbij weg kunt dromen: ik zou bijvoorbeeld een meerdaagse wandeltocht kunnen doen of een treinreis kunnen maken. Telkens kan ik mijn plannen aanpassen in het tempo van de lente Niet te snel, maar wanneer de tijd rijp is. Soms is dat lastig en wil ik te snel. Maar dan word ik op de een of andere manier wel teruggefloten. In de lente gaat ook alles op zijn of haar manier. En komt er een keer een storm tussendoor dan is de natuur prima in staat om alles te herstellen.
De mogelijkheid om aan nieuwe dingen te beginnen
Ik probeer mijn ritme aan te passen omdat het rust en balans geeft. Niet makkelijk, wel helpend. Mijn energie is beter verdeeld over de dag en dat geeft weer de mogelijkheid om aan nieuwe dingen te beginnen. Dingen die ik nog nooit gedaan heb. Dat is dan een uitdaging die ik ’s winters minder snel aan zou gaan. Het lijkt vaak alsof alles in de lente wat makkelijker gaat. En ik ben daarin niet de enige; ik hoor vaak dat mensen moe de winter uitkomen. En eerlijk is eerlijk, ik ben dan ook niet topfit. Dan ga ik nieuwe wandelroutes lopen waardoor ik meteen in een positieve stemming kom. Ik vind het dan ook jammer dat we over een aantal weken aan de zomer beginnen. De lente mag voor mij nog wel een poosje langer duren, al denk ik niet dat iedereen het daarmee eens is. Maar dat mag. Ieder heeft waarschijnlijk zijn eigen favoriete seizoen.
