5 Tips hoe jij jouw eigen keuzes kan maken

Er staat een afspraak in de planning, of er ligt een vraag te wachten op jouw antwoord. Ergens in je onderbuik knaagt het. Maar je wacht af. Dat gevoel gaat vanzelf wel weg, denk je. Of je denkt: ‘misschien zegt de ander wel af’. Of je bent achteraf ontzettend blij dat de ander niet kon, of de vraag niet meer relevant bleek ineens, hoefde jij in ieder geval geen nee te zeggen. En zo komt het altijd weer goed. Lijkt het.

Afhankelijkheid van de ander
Wanneer je afwacht wat een ander doet, zegt, kiest of beslist, geef je jouw invloed in feite weg aan de ander, je laat de ander voor je kiezen, beslissen. En dat zijn niet altijd de keuzes die je zelf graag had genomen. Of waarvan je voelt ‘ik wilde dat ik het zelf had kunnen beslissen’. Wanneer je jouw keuzes laat afhangen van de ander stel je jezelf afhankelijk op. Je wacht af en laat de ander over jouw welzijn beslissen. Weet je voor jezelf wat daaronder zit, waarom jij je afhankelijk opstelt? Voor de hand liggend is vaak geen nee durven zeggen. Iets afzeggen, nee zeggen en kiezen voor jezelf (ja zeggen dus tegen jezelf in plaats van de ander) betekent dat je de ander afwijst.

Angst voor afwijzing 
Nee zeggen tegen een ander raakt aan gevoelens van afhankelijkheid voor erkenning van de ander. Wat zegt de ander als ik nee zeg, wordt diegene niet boos? Angst voor de negatieve reactie van de ander houdt je op een plek waar je eigenlijk niet wilt zijn. Je raakt klem tussen angst en verlangen. Verlangen om voor jezelf te kiezen. Vaak vind je je weg er wel in, je manoeuvreert je wel in de afspraak, stuurt een beetje links en rechts tot het ook enigszins voor jou past. Waarna je van anderen steeds vaker te horen krijgt dat het niet gezellig is als je er bent, want je bent altijd zo vroeg weg. Ergens hebben ze nog gelijk ook, want als je ja zegt terwijl je nee voelt, ben je nooit vol liefde en overgave aanwezig. Het gaat wringen. En daaruit ontstaan ruzies. Met als gevolg toch die afwijzing, terwijl je voelt: ‘ik doe toch steeds wat ze vragen, is het nu nog niet goed?’

Controle is een antwoord op angst
Dat sturen en manoeuvreren om toch aan de verwachting van de ander te kunnen voldoen is in feite hetzelfde als manipuleren en controleren. Een ingewikkeld mechanisme, want voor jouw gevoel ben je juist steeds aan het aanpassen. Aanpassen om de ander tegemoet te komen terwijl je zelf een nee voelt. De angst die je voelt om nee te zeggen wordt dus als een mechanisme, een overlevingsstrategie omgezet. Controle of juist nog meer aanpassen, tot je je er akelig door voelt, je continu teveel hooi op je vork neemt, je er voor iedereen bent en voor jouw gevoel niemand voor jou.

5 Tips om te kiezen voor jezelf

1. Luisteren naar je innerlijke stem

Wanneer je beseft dat je inderdaad de ander jouw keuzes laat maken omdat je geen nee durft te zeggen, niet durft te kiezen voor jezelf, is het belangrijk dat je gaat luisteren naar jouw innerlijke stem. Wat zegt deze, durf je ernaar te luisteren? Vaak is je stem nog helemaal niet zo helder, maar krijg je wel een knoop in je maag, een onrustig gevoel, buikpijn. Allemaal signalen waarmee jouw lichaam aandacht vraagt voor jouzelf. Daarnaar gaan luisteren is de eerste stap.

2. Zelfonderzoek

Alleen luisteren is niet voldoende en meteen naar je gevoel handelen zou wel erg veel van jezelf gevraagd zijn. Daar zit zelfonderzoek tussen. Onderzoek hoe lang je die angst al kent, waar deze vandaan komt. Dan komt je terug bij jezelf als klein kind. Wat maakte dat je daar toen ook al bang voor was?

3. Innerlijk kind omarmen

Het is dus jouw kleine ik die bang is voor afwijzing omdat je dat als kind meemaakte, omdat je gepest werd, een dominante vader of moeder had, niet gezien of gehoord werd. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom jij je bent gaan aanpassen om ervoor te zorgen dat je de liefde kreeg die je nodig had. Vaak werkte het alleen niet en kreeg je dus niet wat je nodig had. Sommigen stoppen dan ook met het zichzelf geven wat ze nodig hebben, zichzelf liefhebben. En daarom ga je dus zo over je eigen grens heen, stel je je afhankelijk op van de ander. Je innerlijke kind omarmen en lief hebben is wat je nodig hebt als je deze stukken tegenkomt. Deze oefening en meditatie helpt je hierbij.

4. Jouw lijf geeft je eigen antwoord

Naast innerlijk transformerend werk wat je kunt doen om deze patronen te doorbreken, is het ook mooi om te beseffen dat het antwoord echt in jouw lijf zit. Je hoeft jezelf alleen maar de vraag te stellen en te voelen. Ga rustig zitten waar je niet gestoord kan worden en kom eerst even tot jezelf, even in stilte landen in je lijf, ademen en tot rust komen.

• Dan stel je jezelf de vraag: ‘Wat als ik…..wel of niet doe?’ Bijvoorbeeld: ‘Wat als ik ja zeg tegen het etentje bij mijn ouders, nee zeg tegen de vraag van mijn vriendin om te helpen klussen?’ Ga voelen, luisteren naar je lijf.
• Daarna stel je dezelfde vraag maar dan anders: ’Wat als ik nee zeg tegen…..’. Ook dan ga je voelen.

Er zal altijd een verschil zijn tussen de twee, ze zijn anders en voelen dus niet hetzelfde. Dit brengt je bij jouw eigen kern, jouw antwoorden en jouw eigen wijsheid. Mijn lijf reageert altijd meteen heel duidelijk, dat heb ik moeten oefenen, maar ik ervaar meteen een naar gevoel, mijn adem die me wordt ontnomen, tranen die over mijn wangen stromen wanneer iets niet goed voor me zou zijn.

5. Zet jezelf op nummer één

Door te gaan voelen, diep in je lijf wat voor jou het juiste antwoord is, kom je bij de antwoorden en keuzes die voor jou belangrijk zijn. Je maakt ze uiteindelijk door jezelf op nummer één te zetten. Te beseffen dat jij van invloed bent, dat je niet steeds de ander voorop hoeft te stellen, maar dat jij jezelf voorop mag stellen. Daarvoor is stap drie ook erg belangrijk: wat heb jij nodig? Ga je wachten tot je het krijgt of ga jij het jezelf geven, ga je zelf zorgen dat het gebeurt?

Ik ben niet lief!

Er was eens een kind.
Een ster in lief zijn,
goed in opruimen, gehoorzamen
Niemand tot last
Het liefste kind van de klas

Er was eens een kind
Een ster in verdwijnen
Lief van buiten
leeg van binnen

Er was eens een man, een vrouw
Een ster in grenzen stellen
zich niet meer aanpassen

Er was eens een man, een vrouw
Niet meer zo geliefd,
maar volledig zichzelf

Uit: Dansen met je schaduw