Waarom vind ik kiezen op werkgebied zo moeilijk?

Laatst kreeg ik een melding dat mijn bedrijf twee jaar bestaat. Ik las het bericht met gemengde gevoelens. Op papier bestaat het bedrijf inderdaad twee jaar. Maar wat stelt mijn bedrijf eigenlijk voor?

De zekerheid van een inkomen
Het plan leek zo mooi. Mijn eigen bedrijf opbouwen naast mijn baan in loondienst. Zo zou ik de zekerheid hebben van een inkomen naast het ondernemen. Op het moment dat de inkomsten uit mijn bedrijf zouden stijgen zou ik mijn baan in loondienst afbouwen en op den duur beëindigen. Ik volgde een traject bij een business coach, maar strandde bij het definiëren van mijn ideale klant. Ik maakte het traject af, maar had aan het einde nog geen enkel plan.

Iets blokkeerde me en zorgde ervoor dat ik niet in beweging kwam
De realiteit is echt anders. Mijn baan in loondienst slokt alle energie op. Dat betekent dat ik ook geen puf heb om na mijn werk ook maar iets te doen wat mijn bedrijf vorm zou kunnen geven. Ik realiseerde me dat het anders moest. Iets blokkeerde me en zorgde ervoor dat ik niet in beweging kwam. Ik boekte een sessie bij de een coach, volgde een training bij een andere en keer op keer was de uitkomst hetzelfde. Focus. Zichtbaarheid. Plek innemen. Weg met de straalangst, ga het gewoon doen! Na elke sessie was ik geïnspireerd en gemotiveerd. Nu zou ik écht gaan beginnen. Ik wist waar ik het voor deed. Een eigen bedrijf past tenslotte perfect bij mijn kernwaarde ‘vrijheid’.

Kernwaarden fungeren als kompas
Ik leerde jaren geleden onderzoeken welke waarden mijn kernwaarden zijn. Kernwaarden geven aan wat je belangrijk vindt in je leven. Heb je deze helder dan fungeren ze als kompas, zodat ze behulpzaam zijn bij elke keuze die je maakt. Twee van mijn kernwaarden zijn ‘vrijheid’ en ‘verbinding’. Twee zaken die in mijn huidige baan ontbreken. De keuze om wat anders te gaan doen zou makkelijk moeten zijn, toch? Toch heb ik tot op de dag van vandaag niet gekozen. Waarom vind ik dat op werkgebied zo moeilijk?

Ik voelde
Op relatiegebied kan ik het namelijk wél, kiezen. Ik zei volmondig ‘ja’ toen mijn lief me na een half jaar ten huwelijk vroeg. Dat betekende ook mijn huis verkopen. Mijn huis waar ik zó hard voor had gewerkt en dat ik echt niet zomaar zou opgeven. Wat was dan het verschil? Ik dacht er niet bij na. Ik voelde. Ik koos puur op intuïtie en ik wist dat het een goede keuze zou zijn, dat het klopte. Er was, en is nog steeds, een blind vertrouwen. Waarom kan ik die intuïtie dan niet inzetten op werkgebied? Copy-paste, hoe moeilijk kan het zijn?

Niet kiezen is eigenlijk ook kiezen
En nu is alles anders. Niet kiezen is eigenlijk ook kiezen. Met als gevaar dat een ander voor je kiest. Precies dat is er gebeurd. Mijn eigen werk kan ik niet meer uitvoeren vanwege pijnklachten. Dat betekent dat ik in de ziektewet zit en op zoek dien te gaan naar ander werk. Opnieuw botst dit met mijn kernwaarde ‘vrijheid’. Ik ben uiteraard vrij om te gaan, dat zou echter betekenen dat ook mijn inkomen wegvalt. Die stap is voor mij, in ieder geval op dit moment, te groot. Het is natuurlijk wel dé ultieme manier om noodzaak te creëren. Helaas behoort ‘avontuur’ niet tot mijn kernwaarde. Ik krijg het Spaans benauwd van het idee dat ik de controle helemaal loslaat op werkgebied.

Niet kiezen betekent geen verantwoordelijkheid nemen
Ik herinner me dat ik ooit een training volgde over de kracht van keuzes maken. Ik vind het werkboek en stuit op de quote: “de kwaliteit van je leven wordt bepaald door de kwaliteit van je keuzes.” Au, die is raak! Ik lees mijn aantekeningen van een aantal jaren geleden. “Als je geen keuze maakt, lever je je autonomie in.” Ook deze is raak. Niet kiezen betekent geen verantwoordelijkheid nemen, het levert wel veiligheid en voorspelbaarheid op. Ik herken alles en weet dat het waar is. En wat is de prijs die ik betaal hoog! 

Uit mijn hoofd in mijn lijf
Kiezen met je hoofd of kiezen met je hart, dat is waar het over gaat. Dat is me nu glashelder! Op werkgebied neemt mijn hoofd het over en die weerhoudt me ervan om stappen te zetten. Ik weet wat ik heb te doen: uit mijn hoofd, in mijn lijf. Ik was al begonnen met mediteren in de avond, ik besluit dit uit te breiden met mediteren in de ochtend. Wellicht maak ik komend weekend ook een stap: ik ga deelnemen aan een event waarbij ik de controle totaal ga loslaten. Volgende week meer!