Waarom schreeuwt ze zo?

Ik hoor iemand aankomen. Ik ren naar de woonkamer, kijk om het gordijn en luister nog eens goed. Jaaaa, ik hoor echt wat hoor. Wie is daar? Wie Is daar?! Ik hoor je heus wel hoor! Hoor jij het ook? Ik kijk naar haar, maar ze reageert niet. Okay harder roepen dus. Ik hoor je nog steeds. Oh, ik zie nu niets meer. Hoe kan dat nou? Kijk nou mee! Zie jij het? “Okay, nu is het klaar! Stil jij!! Schiet op, naar je kamer!” zegt ze tegen mij. Oh jee, ze is boos. Teleurgesteld loop ik weg en laat me niet meer zien.

Ik snap er niets van, mopper ik vanuit mijn veilige plekje. Ik deed zo mijn best en toch was het niet goed. Ik wil goed voor ons zorgen, iedereen veilig houden. Alleen hij begrijpt het, hem gebeurt het ook soms dat er tegen hem wordt geschreeuwd, maar snappen doe ik het niet hoor. Ik kan eigenlijk wel huilen.

Het is veilig
Ik hoor iemand of iets. Ik ren weer naar de woonkamer om door het raam te kijken. Ja hoor er staat zeker weten iemand voor de deur. Hoor en ziet zij het ook? Ik trappel van ongeduld totdat ze naast me staat. Ze loopt langzaam naar me toe en krabbelt me achter mijn oor, daar waar ik het zo fijn vind. Ik ben gelijk afgeleid en blij dat ze aandacht voor me heeft. “Ik heb je gehoord hoor, het is goed. Het is de buurman maar. Het is veilig.” Gerustgesteld slenter ik terug naar mijn veilige plekje. Ik kijk nog even om, om te zien of er nog wat lekkers volgt, maar nee. Nou ja volgende keer beter. Gelukkig hoorde en zag ze het nu wel. Ik deed het dus gewoon goed, waken over de rest van het huis. Nu lekker chillen.

Eigenlijk luistert jouw dier wel, maar jij niet
Door eigen overprikkeldheid, drukte, stress, verdriet of ziekte kun je soms heel anders communiceren, zowel verbaal als non-verbaal. Jouw huisdier spiegelt jouw gemoedstoestand, dat is nu eenmaal zijn wijze van communicatie. Reageer je dus vanuit je emotie, dan zal dat averechts op het dier werken en ‘luistert’ jouw dier niet. Maar eigenlijk luistert jouw dier wel, maar jij niet. Het is jouw eigen gedrag en communicatie die de situatie niet bepaald verbetert.  

Hoe leer je jouw dier beter kennen?
Neem de tijd om jouw dier goed te observeren. Wanneer is het ontspannen, wanneer opgewonden of gestresst. Hoe staan de oren, wat gebeurt er met de vacht en de staart? Loopt het dier op zijn tenen of slentert het dier lekker met je mee? Houd eens een maand lang een dagboekje bij hoe het dier zich heeft gedragen en wat er allemaal rondom het dier heeft plaatsgevonden in huis, bij het uitlaten en spelen. Je zult dan heel snel gedragspatronen herkennen waar jij op in kunt spelen door het dier verbaal en non-verbaal bij te sturen. Het allerbelangrijkst is dat je altijd eerst zorgt dat jijzelf ontspannen bent voordat je reageert op gedrag. Stel het dier gerust, stuur bij en je zult zien dat er veel meer rust komt bij het dier en in huis. Jij blij, dier blij!

Als communicatiespecialist ben ik me meer aan het verdiepen in de wereld van communicatie met dieren. En dat deel ik graag met iedereen die het leuk vindt om te lezen wat er allemaal op mijn pad komt.