Sinds een paar weken werk ik vrijwillig als assistent peuterjuf één ochtend in de week op een VE kinderopvang in mijn woonplaats Amstelveen. Omdat het bekend is dat ook zij een tekort aan personeel hebben, ben ik er gewoon op afgestapt en na de nodige formaliteiten kon ik aan de slag. Het is voor de leidsters fijn als er een paar extra handjes zijn. En op de eerste ochtend al zag ik dat dat geen overbodige luxe is.
Wat wordt bedoeld met Voorschoolse Educatie?
VE staat voor Voorschoolse Educatie. Het is met name gericht op kinderen die extra ondersteuning nodig hebben bij hun ontwikkeling. Het is een onderdeel van het onderwijsachterstandenbeleid en is er vooral om alle kinderen een kansrijke start te geven in het onderwijs. Er wordt hier gewerkt met het programma Piramide. Iedere zes weken is er een thema dat aansluit op de belevingswereld van de kinderen. Wij werken nu met het thema verkeer.
Spelenderwijs wordt leren bevorderd door middel van taalspelletjes, voorlezen, zingen, bewegen, tekenen, schilderen en nog veel meer. De ontwikkeling van de kinderen wordt goed in de gaten gehouden. En mocht er extra aandacht nodig zijn, dan kan dat ook gegeven worden.
Kinderen met verschillende behoeftes
In de groep waar ik help zijn kinderen met verschillende achtergronden: autisme, Downsyndroom, vluchtelingenkindje, kinderen met achterstand in de Nederlandse taal omdat er bijvoorbeeld thuis een andere taal wordt gesproken, gedragsproblematiek. De kinderen worden doorverwezen door de GGD en kunnen vanaf de leeftijd van 2,5 jaar terecht. Ze kunnen vier ochtenden van half 9 tot half 1 komen. Daarover worden afspraken gemaakt met de ouders. Als ze bijna 4 jaar zijn, volgt een intake bij de basisschool om te kijken of ze er klaar voor zijn. Voor sommige kinderen zal het misschien wat langer duren, maar het is de bedoeling dat ze dan naar groep 1 kunnen.
Wie is dat nou weer?
De eerste ochtend dat ik er was, werd ik nauwlettend in de gaten gehouden door een aantal kinderen. Je zag ze denken: wie is dat en wat komt ze doen? Een aantal kwam meteen naar me toe en wilde een knuffel. Eén van de jongetjes stond een stukje achteraf en keek me aan zonder met zijn ogen te knipperen. Nou weet ik dat kleine kinderen dat goed kunnen, maar dit was wel heel speciaal. Ik probeerde iets te vragen, maar hij gaf geen antwoord en ging uiteindelijk verder met zijn spel. Aan het eind van de ochtend, toen hij werd opgehaald, vroeg hij wel drie keer achter elkaar wat mijn naam was.
Een vast ochtendritme
Er is een vast ochtendritme. Dat is fijn voor de kinderen omdat ze dan een beetje weten wat er gaat gebeuren.
- Tot half 10 is er inloop. Zolang nog niet iedereen er is, kunnen ze vrij spelen.
- Als alle kinderen er zijn, gaan we in een kring zitten en zingen we een liedje waarbij de vraag wordt gesteld wie er naast je zit.
- Als iedereen aan de beurt is geweest, gaan we het aantal kinderen tellen. Al er bijvoorbeeld 9 kinderen zijn, laat de leidster ook het cijfer 9 zien. Ieder kind krijgt de gelegenheid om de vorm te voelen en daarna gaat hij op het prikbord.
- Ook worden er plaatjes opgehangen waarop ze kunnen zien wat de volgende activiteit is. In dit geval wordt het fruit eten. Eerst een bekertje water en daarna fruit dat al is klaargemaakt. Samen aan tafel is belangrijk om het contact met elkaar te ervaren.
- Daarna een activiteit rondom het thema. Ik sprak met enkele kinderen over een boekje en praatplaten over verkeer. Dat is kortdurend omdat de aandacht er niet lang bijgehouden kan worden.
- En natuurlijk buiten spelen.
- Rond half 12 weer aan tafel om brood te eten. Ze mogen zelf hun boterham smeren en drinken melk of water. Een prachtig gezicht en natuurlijk liggen de korstjes nog op het bordje als ze klaar zijn. Soms lukt het een kind om ook die op te eten. Maar bij de meesten lukt dat niet.
- Wie klaar is gaat weer naar buiten.
- Daar worden ze ook opgehaald om half 1. De ouders krijgen te horen hoe de ochtend is verlopen. Moe maar tevreden gaan de kinderen weer naar huis.
Door mee te werken in en een inkijkje te krijgen van een VE kinderopvang heb ik diep respect voor de leidsters, die met liefde proberen de kinderen de aandacht te geven die ze nodig hebben.
