Een indrukwekkende groeichallenge van de Ishaya’s

Als kind wilde ik niet opgroeien, maar altijd kind blijven om te kunnen spelen en vrij te ontdekken – alle dagen buiten. Maar hoe houd je groei tegen als je zeven bent? Niet dus. Later heb ik de 180 graden omdraai gemaakt en sinds mijn 25e is (persoonlijke) groei een rode draad in mijn leven. Misschien wil ik ook nooit echt groot worden. Maar zonder groei gaat mijn lichtje uit en is er niemand meer thuis.

Groei, transformatie, ontwikkeling en leren
Vier woorden voor een levenslang proces. We groeien als kind, ontwikkelen ons persoonlijk en professioneel, transformeren ons tot wijzere wezens en zijn nooit te oud om te leren. Liefst leer ik alle dagen iets nieuws en als het niet op mijn pad komt, zoek ik het zelf wel op. Groei heb ik gezien als iets wat ik leer, waar ik in verander of een andere perspectief in ontdek. Groeien is soms ook pijnlijk, leren door fouten en toegeven iets niet slim, goed of handig te hebben aangepakt. En dat betekent soms actief werken, soms acceptatie, soms kunnen ontvangen – of zelfs durven leunen.

Volle maan
Afgelopen week was het volle maan in de Boogschutter en ik voel dat mijn behoefte om ergens doorheen te breken alleen sterker wordt. Ik kom steeds dichter bij mijn missie, die de synthese is van mijn groei, ontwikkeling en transformatie tot nu toe. Er valt veel op zijn plek. Terwijl ik me niet in astrologie heb verdiept, is de boodschap van de volle maan van afgelopen week zo passend in mijn fase, dat ik er niet omheen kan. Ik ben begin van de week ook begonnen aan de ‘embrace expansion’ – groeichallenge van de Ishaya’s (The bright path), die mijn spirituele pad al sinds 2016 aanwijzen. Samen met meer dan 1000 ascenders wereldwijd zijn we deze week bezig geweest met expansion en groei. 

Een zaad moet eerst breken
Eerst moet er iets stuk om geboren te worden, net als een zaad moet breken voordat de plant eruit kan groeien. We ervaren ook groeipijn in verschillende fases van ons leven. We kiezen niet altijd bewust voor groei en ontwikkeling, maar we kunnen leren en transformeren van onszelf ook niet tegenhouden. Alles is en blijft altijd in beweging; in het zaad of de pit, in ons en onder de oppervlakte… het moment van bloei vraagt soms veel tijd en geduld, maar ook optimale omstandigheden. Ik associeer groei persoonlijk als een bewuste keuze – uit vrijheid geboren, uit mijn explorerende natuur, open houding, enthousiasme en nieuwsgierigheid voor het onbekende. 

Er is altijd ook schaduw
Op dag één van de ‘Embrace expansion’ -challenge leer ik al dat er vier benaderingswijzen zijn voor groei: angst, frustratie, vermoeidheid en vrijheid. En hoewel voor mij groei in het licht staat van vrijheid – ook een kernwaarde en een diepgeworteld verlangen – is de schaduw van angst en frustratie soms ook zichtbaar en voelbaar. Angst klopt bij mij aan als ik wil groeien en tegelijk me heel kwetsbaar, zichtbaar en exposed voel – of juist uit angst voor de (online) onzichtbaarheid. Wanneer ik bang ben voor het oordeel van anderen in wat ik doe of uitdraag, of om in het volle licht te falen. Frustratie trekt aan mijn been als ik niet snel genoeg groei, waardoor ik altijd een zijpad ontdek; een ingang voor iets nieuws waar ik wel naartoe kan bewegen en het gevoel heb om vooruit te komen. Dat is ook een slimme truc van mijn mind en ego, die mij op die manier van de echte groei afleidt… Deze week besefte ik dat juist de angst en frustratie in mijn groei mij tegenhouden, als een glazen plafond dat ik zelf gecreëerd heb.

Je kunt niet aan een boom trekken
Als ik onbeantwoorde of genegeerde groeipotentieel waarneem in mensen die ik spreek, word ik geconfronteerd met mijn ongeduld en uitgedaagd in het ‘laten zijn’. Iedereen groeit in zijn eigen tempo, plek, tijd en omstandigheden. Je kunt de groei nooit forceren. Je kunt niet aan de rijstplant of boom trekken of die iedere dag verplaatsen in de hoop voor betere grond of meer zon. Vermoeidheid in groeiprocessen ervaar ik alleen wanneer er overwhelm is, als ik het gevoel heb om in negen richtingen tegelijk te moeten stretchen. Dan vertoef ik liever in mijn comfortzone, ook al is het voor even, om uit te rusten, het ruis weg te filteren en helderheid te creëren. 

En glazen dak
Net zoals ik een avontuur buiten niet kan controleren, geldt dat ook voor groei. Wat ik wél kan is een uitdaging aangaan, ook al zie ik alle bochten nog niet. Ik weet dat mijn inspanningen en groeipijn uiteindelijk worden beloond. Mijn enthousiasme en vertrouwen groeien boven mijn angst, frustratie of overwhelm. Het inzicht van deze week is dat juist het ‘expansie’-aspect van groei mij tegenhoudt om te durven bloeien, en dat houdt me klein. Ik groei wel in regelmatige sprintjes vanbinnen, maar ik duw steeds tegen een glazen dak aan. Van de week voelde dat ineens anders. 

Ontvangen en leunen
Een sessie met een onbekende vrouw, met een onbekende methode, alleen mogen ontvangen en niet per se begrijpen of ergens in geloven heeft barsten gebracht in mijn glazen dak. Het zaad was al lang stuk, de takken stevig, wortels diep in de grond. Genoeg bladeren om het licht te synthetiseren in zuurstof. Nu is de veiligheid van de kas overbodig, het glazen dak mag eraf. Ik wil de lucht ruiken, voelen en de hoogte in! Het is tijd voor expansie.

NatuurCoaching
Heb jij misschien het gevoel om ook tegen een glazen dak te duwen? Of zit je al een tijdje ergens op te broeden? Wil je graag helderheid in je gedachtenspinsels en met een heldere wens of doel aan de slag? NatuurCoaching is een uitstekende, organische manier om samen aandacht te geven aan je persoonlijke vraag of wens. Er zijn verschillende mogelijkheden om je richting te verhelderen, soms al in één dag. Hier kun je meer over de kracht van NatuurCoaching lezen en ook een verkennend gesprek reserveren. Ik ga graag samen met jou op pad!

0 thoughts on “Een indrukwekkende groeichallenge van de Ishaya’s”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: