Waar liggen jouw wensen en grenzen?

Al sinds ze acht jaar was, heeft ze gezorgd voor het gezin: haar moeder was ziek, haar zusje verstandelijk beperkt en vader werkte veel. Zij regelde afspraken met artsen en verzorgde haar zusje. Druk was ze ermee, heel druk. Soms was er zelfs geen tijd voor school en verzuimde ze. Ze is – al zorgend voor anderen – opgegroeid. Tijd en aandacht voor haarzelf waren er niet. Ze is eraan gewend geraakt. Ze wist niet beter.

Burn-out
Nog steeds is ze bereid om iedereen te helpen die haar hulp inroept. Oppassen op een nichtje? Geen probleem. Voor de buurvrouw die slecht ter been is de boodschappen doen? Natuurlijk! Lunchen met een vriendin die haar hart wil luchten? Vanzelfsprekend, een vriendin laat je niet in de steek. Ze vindt altijd wel een plekje in haar agenda, ze propt het er gewoon tussen. Maar de grens is bereikt, een paar maanden geleden is ze burn-out geraakt. Haar lichaam heeft haar stil gezet, wilde niet meer. Doodmoe was ze.

Grenzen
Gelukkig heeft ze hulp gezocht en al snel is duidelijk geworden dat grenzen trekken een grote uitdaging voor haar is. “Ik wil dat zó graag leren” formuleert ze haar hulpvraag. Soms hoort nee zeggen daarbij; ook zoiets moeilijks voor haar. Bijzonder eigenlijk, want als twee-jarige kon ze dat heel goed, nee zeggen. Peuterpubertijd wordt het wel genoemd, of ‘twee is nee’. Op die leeftijd laat je je toch niet tegenhouden door anderen? Je volgt je gevoel en zet het op een schreeuwen als iets je niet zint. Heerlijk! Geen rekening houden met anderen, alleen met jezelf. Maar gedurende je opvoeding wordt je dat vakkundig afgeleerd en leer je ‘hoe het hoort’ en pas je je aan. Je zet je eigen gevoel opzij. Tegen de tijd dat je volwassen bent, weet je niet meer wat je zelf wil. Zo is het haar ook vergaan, maar inmiddels zijn we een poosje verder en is er veel ten goede veranderd in haar leven.

Perfectionisme
Ze ziet er goed uit, besef ik, als ik naar haar opgetogen gezicht kijk. Ze heeft nu een energieke uitstraling, blije ogen en ze is goedlachs. Heel anders dan de vrouw die enkele maanden geleden binnenkwam. Ze heeft geweldige stappen gezet. Ze heeft ontdekt dat ze niet perfect hoeft te zijn om goed te zijn. Perfectionisme is als bladgoud: de glanzende buitenkant verbergt de tere binnenkant. Ze heeft ook ontdekt dat ze bang is voor afwijzing en dat ze dat koste wat kost wil voorkomen. Wat als de ander haar niet meer aardig vindt als ze nee zegt? Inmiddels weet ze dat als ze op een respectvolle manier grenzen trekt, anderen juist rekening met haar houden. Dan wordt ze serieus genomen en dat is fijn. En ze heeft geleerd om op een betere manier te communiceren: respectvol en niet-beschuldigend, maar wel duidelijk. Met oog voor haar wensen en grenzen.

Ruimte
Als je op een vriendelijke manier grenzen trekt en nee kunt zeggen, creëer je ruimte voor jezelf zonder dat je een ander tekort doet. Let er wel op dat je niet alleen benoemt waar je last van hebt, maar dat je ook duidelijk zegt wat je van de ander verwacht. Ga er niet vanuit dat de ander dat wel snapt. Maar al te vaak hangt het verzoek ‘in de lucht’ en is het niet concreet. ‘Hij begrijpt vast wel wat ik bedoel.’ Dat is riskant. Een misverstand is snel ontstaan, maar moeilijker uit de wereld te helpen.

Hoe is dat bij jou?
Vind je het lastig om grenzen te trekken en nee te zeggen? Wil je ook meer ruimte voor jezelf zonder een ander tekort te doen? Mail me dan naar jolanda@jolandamocking.nl en maak een afspraak voor een gratis telefoongesprek waarin ik je enkele tips geef die je direct kunt toepassen. 

Vind je deze blogs leuk om te lezen, meld je dan aan met onderstaande link, zodat je zeker weet dat je er geen één meer mist. Je ontvangt dan tevens mijn e-book met drie gratis tips die je gelijk kunt toepassen. www.jolandamocking.nl

0 thoughts on “Waar liggen jouw wensen en grenzen?”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: