Op het display van mijn mobiele telefoon zie ik een voor mij onbekend nummer staan. Ik twijfel of ik dit gesprek aanneem. Ik heb geen zin in energiebedrijven of andere marketinggesprekken. Toch druk ik op de groene knop en ik hoor de opgewekte stem van een vrouw, werkzaam bij het SBB. Zij heeft de functie van contactpersoon overgenomen en wil een kennismakings- en voortgangsgesprek plannen om te beoordelen of mijn bedrijf nog voldoet als erkend leerbedrijf.
Samenwerkingsorganisatie Beroepsonderwijs Bedrijfsleven
SBB staat voor Samenwerkingsorganisatie Beroepsonderwijs Bedrijfsleven en werkt nauw samen met het middelbaar beroepsonderwijs en bedrijfsleven om studenten de beste praktijkopleidingsplek te bieden met uitzicht op een vaste baan.
Sinds de start is mijn bedrijf een erkend leerbedrijf voor studenten van het mbo. Voor zowel de student als voor mij is het leerzaam om samen te werken. De student leert de praktijk en mij houdt het scherp om te blijven werken aan de kwaliteitseisen voor de erkenning als leerbedrijf. Bovendien blijf ik op deze manier betrokken bij het onderwijs, waar mijn loopbaan ooit begon.
Ruimte om fouten te maken
Ik open de bevestigingsmail, ondertussen bedenkend of ik in de afgelopen jaren meer inzet had moeten tonen om aan de erkenning te voldoen. Door de pandemie is de werving en selectie van stagiaires en het up to date houden van het bedrijfsprofiel wat op de achtergrond geraakt.
Tijdens dit gesprek evalueren we uw erkenning als leerbedrijf. Ik zal tijdens dit gesprek beoordelen of uw bedrijf nog voldoet aan de voorwaarden. U biedt de student een goede en veilige werkplek, waar die ervaring opdoet met de werkprocessen en werkzaamheden die horen bij het beroep. Ook moet er een praktijkopleider zijn die de student op de werkvloer begeleidt.
In de bijlage met gespreksonderwerpen valt mijn oog op de vraag: ‘Is er voor de leerling ruimte om fouten te maken?’ Ik schiet in de lach. Mijn medewerkster kijkt me niet begrijpend aan. Ik vertel in korte bewoordingen dat er binnenkort iemand van het SBB op bezoek komt en onder andere de vraag gaat stellen of de leerling fouten mag maken. Ook zij schiet in de lach. ‘Nou, die ruimte is er zeker. Dat hebben we vanochtend wel gemerkt.’
Waarom zou het misgaan?
‘Ik heb iets op te lossen voor volgende week woensdag’, zei ik vorige week tegen haar. Sinds september is ze als BBL student werkzaam in mijn team van medewerksters. Zij staat nooit alleen, maar altijd samen met mij of één van de andere teamleden in de winkel. ‘Om 9:10 uur heb ik een afspraak, ik ben rond 10:30 uur terug. Wat zullen we doen, de winkel een uur later openen of start jij op?’ ‘Dat doe ik graag en ik kan dat’ zegt ze zelfverzekerd. ‘Weet je het zeker?’ vraag ik niet geheel overtuigd. Ik bedenk me dat ze vaker de dag heeft opgestart, met als enige verschil dat ik toen wel aanwezig was. Maar ach, het ging toen goed, dus waarom zou het nu misgaan?
Winkelzaken voor even vergeten
Op woensdagochtend parkeer ik mijn auto, kijk nog één keer op mijn mobiel, zet hem resoluut op ‘niet storen’ en stap het gebouw binnen. Ergens in mijn achterhoofd zeurt een stemmetje dat ik bereikbaar moet blijven en dat ik haar niet alleen mag laten, maar ik duw het geïrriteerd aan de kant. ‘Laat die controle nou eens los’ maan ik mezelf in gedachten toe. ‘Vertrouw er gewoon op dat ze het kan. Wat kan er precies misgaan?’ Tien minuten later focus ik me op het gesprek en ben ik de winkelzaken voor even vergeten.
Vijf gemiste oproepen
Eenmaal terug in de auto vis ik mijn mobiel uit mijn tas. Ik zie vijf gemiste oproepen. Twee van de meldkamer van het alarmsysteem, twee van het beveiligingsbedrijf en één oproep van mijn medewerkster. Ook zie ik verschillende apps van haar en de aankondiging van een voicemailbericht. Ik luister het bericht van de beveiliging af. ‘Ingrid, ik krijg een alarmmelding binnen van de achterkant van de winkel. Een poging tot inlopen met een foutmelding. Ik stuur iemand met een auto naar het pand, want ik kan niemand bereiken.’
De adrenaline giert door haar lijf
Ik stel me voor hoe het alarm ongenadig loeit als je de afmeldcode bij binnenkomst onjuist gebruikt en hoe zenuwachtig je wordt als je met al dat lawaai niet goed weet hoe je moet handelen. Ik herken de situatie maar al te goed. Vlug bel ik naar de winkel om te vragen of alles goed is. Ze steekt meteen van wal. ‘Tien minuten heeft het geduurd! Wat een herrie maakt dat ding! Ik had de code wel goed, maar ik wist niet dat ik daarna ook nog op OK moest drukken!’ De adrenaline giert nog door haar lijf. Haar stem en ademhaling heeft ze nog niet helemaal onder controle. Het blijft even stil tussen ons. Dan zucht ze eens diep. ‘Goed, vanaf nu gaat het lukken, ik zie je zo’ zegt ze.
Leerzaam voor werkgever en werknemer
Ik bel de meldkamer en het beveiligingsbedrijf om de situatie uit te leggen. Zo vlug ik kan, haast ik me naar de winkel. Bij binnenkomst slaak ik zelf een diepe zucht. Ze heeft de situatie volledig onder controle en staat klanten te woord alsof ze elke dag alleen op de winkelvloer staat. Ik ben ontzettend trots op haar. Ze gaat elke uitdaging aan en doet iedere dag nieuwe praktijkervaring op.
Voldoen aan de voorwaarden van een erkend leerbedrijf is leerzaam voor zowel werkgever als werknemer, zolang er ruimte is om fouten te maken.
