Afgelopen jaar heb ik heel veel rouw, verdriet en gemis ervaren. Telkens dacht ik dat de stapel hoger was dan ik kon dragen. Telkens bleef het groeien. Steeds hoger, steeds een beetje erbij. De rouw die ik leerde kennen omdat ik mijn lief mis, na zijn overlijden eind 2024, is van een onmetelijke diepte. En tegelijkertijd vormt het een hele hoge berg waar ik tegenop kijk. Daar bovenop kwamen verschillende andere soorten van rouw. Toch besloot ik ergens dat ik er op een dieper niveau mee om wilde gaan, het om te buigen, want radicaal, alles in één keer behappen, dat gaat niet. Ik heb ook geen toverstafje om al het verdriet en gemis weg te toveren. Wat ik wél kan, is om mijn systeem elke dag opnieuw iets te leren. Mijn nieuwe waarheid.
Een andere intentie
Mijzelf een andere waarheid meegeven is een proces waar ik heel veel stappen in heb gezet. Het gaat over het aanleren van een andere intentie. Een intentie heeft namelijk een diepere, meer grondige uitwerking dan iets op papier zetten, het een paar keer herhalen en er dan vanuit gaan dat het goed komt, zonder er zelf voor in beweging te komen. Ik maak contact op een dieper niveau, met mijn lichaam en geest. Dit is iets dat ik op verschillende manieren heb leren toepassen.
Vormen van ontspanning, verdieping en trance
In de afgelopen jaren heb ik verschillende werkvormen geleerd via opleidingen en cursussen. Naast dat ik iets nieuws leerde, gaf het mij ook inhoudelijke voordelen. Voor 2024 ging ik er mee aan de slag en ruimde ik heel wat belemmeringen, pijn en trauma’s bij mezelf op. Vooral de vormen van ontspanning, verdieping en trance leverden daarin het meeste op. Niet omdat ik toevallig Boogschutter ben met een sterke Neptunus-invloed, maar omdat ik leerde luisteren naar mijn lichaam en mijn binnenwereld.
Het mag er zijn
Tijdens mijn rouwproces heb ik gekeken waarmee ik mezelf het meeste kon helpen. Niet om mijn verdriet en gemis weg te poetsen of weg te stoppen. Het is er, mag er zijn. Door het te erkennen, woekert het niet stiekem onderhuids door. Als de emotie zich aandient, geef ik er gehoor aan. En ja, soms ga ik kopje onder, deze momenten zijn er nog steeds. Dat is helemaal prima. Maar ik blijf er niet in verdrinken.
Blijven bewegen
Met een zoon van zestien, inmiddels bijna achttien, heb ik geen andere keuze dan verantwoordelijkheid te nemen. Voor mezelf. Maar vooral voor hem. Want ondanks alle rouw en gemis, die ook hij ervaart, gaat zijn ontwikkeling door: school, werk, vrienden. Hij staat niet stil.
Beweging is leven. En ook ik beweeg. Ik leef. En met een beetje geluk heb ik nog zeventig zomers te gaan. Dat besef maakte dat ik mijn dagen anders wilde starten.
Mijn dagelijkse positieve besmetting
Door mijn diepe, emotionele proces met me mee te nemen mijn dag in, ben ik gaan bekijken hoe ik dat op een zo prettig mogelijke manier kon gaan doen. Met structuur, regelmaat in mijn ene hand en mijn kennis, kunde en ervaring in de andere hand is er iets opgaan groeien.
Aan het begin van de dag richt ik me op dankbaarheid. Zo geef ik mezelf een goede, positieve zet de dag in. Nee, ik stap niet direct zingend uit bed, maar wel met structuur. Het geeft me houvast, op een fijne manier. In het begin kostte het me soms een halve dag om uit mijn bed te komen en aan mijn dag te beginnen. Nu ben ik binnen een half uur zo ver.
Wat voor mij werkt:
- Schrijven en lezen
- Naar beneden lopen
- Een kaarsje aansteken
- Een kaart trekken
- Een paar minuten gericht ademen en mijn aandacht naar binnen richten
- Mijn intenties hardop zeggen
- Yoga
- Daarna de dag beginnen
Een diep geworteld gevoel
Door mijn intenties hardop uit te spreken, spreek ik mijn lichaam aan. Mijn cellen ‘horen’ de boodschap. Wat positief, gezond en bekrachtigend is, geven ze gemakkelijk door. Zoals negativiteit zich kan verspreiden, kan ook positiviteit zich verspreiden. Doordat ik dat gericht doe, is er dagelijks een positieve besmetting die door het overgrote gedeelte van al mijn cellen wordt geïnternaliseerd.
Het effect is, zo merk ik zelf, is dat het een diep geworteld gevoel geeft van geaard zijn en positiviteit. Hierdoor heb ik minder last van stress en ervaar dat ik mezelf staande blijf houden. Dat dit lukt. Ik voel me gedragen door mijn cellen, mijn lichaam, mijn omgeving en de aarde. Nog nooit heb ik zo’n diep geworteld gevoel ervaren. Gecombineerd met zelfvertrouwen en veerkracht geeft het mij de basis die ik nodig heb in deze periode van mijn leven.
Heb jij je dagelijkse positieve besmetting al gehad?
Ben je nieuwsgierig of dit voor jou ook werkt en hoe dit dan uitpakt? Mail me, dan vertel ik je er meer over: kailosinzichten@gmail.com








Eén reactie
Ik herken de rouw, de fases en processen waar je doorheen gaat. Alles is gelaagd. Mooi dat je erover schrijft, dat alleen is al helend. Ik voel met je mee. 🩷🩷🩷