Urenlang mensen observeren, ik geniet ervan

In mijn mailbox zit een mailtje van de bieb. Het boek dat ik gereserveerd heb, is er al. Ik ga er meteen heen, het is maar een half uurtje lopen en het weer is goed. De bieb hier in Amstelveen is behoorlijk groot en zit boven de grote boekhandel van Venstra. Twee vliegen in een klap dus. Mijn boek is snel gevonden en via de brede trap, loop ik naar beneden. Zal ik nog even kijken of er een fijn boek is om zelf te kopen? Nee, vandaag niet. Maar ik ga wel in het bijbehorende café een kop cappuccino drinken.

Lezen en observeren
Ik neem plaats in een hoekje waar ik goed kan rondkijken. Dat vind ik leuk, omdat ik dan lekker kan observeren. Maar eerst pak ik mijn zojuist opgehaalde boek en beging te lezen. Meestal kan ik na de eerste bladzijden wel zien of een boek de goede keuze was. Het leest lekker weg en even later wordt mijn koffie gebracht. Het meisje vraagt nog of ik er niks lekkers bij wil hebben. “Vandaag niet”, zeg ik en ze verdwijnt weer. Ik kijk rond en zie dat er al behoorlijk wat mensen zitten. Oudere echtparen, gezinnen met kleine kinderen, studenten en vriendinnen – dat neem ik tenminste aan – die geshopt hebben.

Handtas op schoot en gezicht op onweer
Aan een tafeltje bij het raam zit een echtpaar met een leeg kopje koffie. Ze praten niet en kijken een beetje rond. De man heeft een nors gezicht en de vrouw oogt ook niet bepaald vrolijk. Zouden ze ruzie hebben, vraag ik me af. Hij tikt met het lepeltje op de tafel en het lijkt erop dat hij steeds geïrriteerder wordt. “We gaan”, zegt hij. Maar zij is dat duidelijk niet van plan en kijkt demonstratief de andere kant op. Hij staat op en gaat tussen de tafeltjes door naar buiten. Misschien denkt hij wel dat ze hem achterna komt, maar ze blijft zitten. Handtas op schoot en gezicht op onweer. Buiten drentelt hij wat heen en weer en kijkt naar binnen. Hij probeert haar aandacht te trekken en zwaait. Stoïcijns kijkt ze de andere kant op. Wat zou er door haar hoofd gaan? De andere gasten aanschouwen haar ook, maar het lijkt haar niets te interesseren. Ze blijft gewoon zitten.

Waarschijnlijk gemiste berichten checken
Drie vriendinnen hebben hun volle papieren tassen op de grond gezet en hun mobieltje tevoorschijn gehaald. Eén van de drie vraagt wat de anderen willen drinken. Ze moet het twee keer vragen, omdat de anderen zo druk met scrollen zijn, dat ze niet in de gaten hebben dat een van hen is opgestaan. Maar dan geven ze toch door wat ze willen drinken en het derde meisje verdwijnt. Als ze terugkomt, gaat ze ook zitten en pakt haar telefoon. Het is stil aan hun tafeltje en ik vraag me af waarom ze eigenlijk hier komen. Waarschijnlijk om hun gemiste berichten te checken. Dat vul ik dan maar even in. Misschien zijn er wel belangrijke berichten.

De koffie wordt gebracht en dan leggen ze hun mobieltje toch neer. Ze beginnen te praten over hun gekochte items. Eén voor een komen er luxe kledingstukken uit de tassen en een paar schoenen met hoge hakken. Ze lijken tevreden met hun aankopen en pakken hun telefoon weer.

Er begint er een te schreeuwen
Het wordt steeds drukker en sommige mensen lijken geïrriteerd door het lawaai dat een paar kinderen maken. Ze gooien met suikerzakjes en er valt een glas frisdrank om. De ouders, je raadt het al, zitten ook met hun mobiel. Dan begint een van de kinderen vanuit het niets te schreeuwen. Er blijkt niks aan de hand te zijn, maar het is alleen om aandacht te krijgen. Moeder kijkt verstoord op en zegt dat ze stil moeten zijn. Maar de kinderen geven aan dat ze zich vervelen. Ze krijgen allebei een tablet in de handen gedrukt en even later keert de rust terug.

Waarom gedragen ze zich zoals ze zich gedragen?
Ik doe dit graag: het observeren van mensen. Waarom gedragen ze zich zoals ze zich gedragen? Dat kan ik urenlang volhouden en in gedachten verzinnen waarom ze zo doen. Maar ik ga nu toch naar huis, lekker lezen in mijn nieuwe boek.