Toen bruin niet meer bij mij paste

“Oh nee, niet bruin” zeg ik tegen de mevrouw die mij een bruin shirt laat zien. Plotseling dringt het tot mij door: ik heb een bloedhekel aan bruin gekregen. Maar waarom eigenlijk? Ooit vond ik het een heerlijke kleur; lekker aards en veilig. Ik voelde mij gedragen en gesteund door bruin, als een warme omhelzing. Bruin is ook als comfortfood: de geur van vers brood, chocolade, bakkie koffie of thee met goudbruine appeltaart. En nu zegt mijn hele lijf: ‘Nee, echt niet.’

Wat gebeurde er?
Onbewust is bruin uit mijn leven verdwenen. Nieuwsgierig onderzoek ik de weerstand op bruin. Welke verandering was er waardoor er geen ruimte meer was voor bruin? Want als de kleur in je leven verandert, verander jij mee. En als het leven jou verandert, veranderen sommige kleuren met je mee.     

Achteraf gezien kan ik wel zeggen dat ik een workaholic was. Het werk was mijn leven, ik schaam mij daar nu zelfs een beetje voor. Het enige excuus is dat het werk in het onderwijs nooit klaar is. In de elf jaar dat ik daar met hart en ziel werkte, voelde ik mij ook heel verantwoordelijk en begaan. Allemaal heel bruin. 

Wanneer heb ik bruin de deur uitgezet?
Terwijl ik mijzelf afvraag wanneer ik dan gestopt ben met bruin, valt alles op zijn plek. Net als dat digitale spelletje Tetris, waarbij je de vallende blokjes op het scherm zoveel mogelijk in elkaar laat passen. Bruin deed een stapje terug toen mijn leven op alle gebieden en tot in mijn diepste wezen werd geraakt en veranderde. Bruin houdt niet van veranderen en dus paste het niet meer bij mij.

Mijn gevoel van richting en betekenis was weg
Ik verloor niet alleen plotseling mijn baan, maar vooral de vaste grond onder mijn voeten en mijn gevoel van richting en betekenis. Een lastige periode van afscheid nemen van datgene wat ik toen het liefste deed. Oh, en in die tijd ging mijn dochter het huis uit en woonde ik na meer dan dertig jaar weer alleen. Dat raakt mij dieper dan ik had verwacht. Niet alleen mijn werkende leven veranderde, ook het gezellige, familiegerichte en huiselijke bruin werd geraakt.

Geen plek voor bruin
Maar de genadeklap voor mijn bruin was mijn noodzaak en hunkering naar iets anders, naar het gevoel weer in al mijn botjes te leven. Vrijheid met onbekende paden, avonturen en mogelijkheden. Niet saai kniezend thuiszitten over wat geweest is en wat niet meer is of zal zijn. Niet iedere dag stilstaan bij meer van hetzelfde. 

Op weg naar geen idee waar
Nee, het leven vroeg en verlangde iets anders van mij en dat was geen bruin. Het roer omgooien, met lef en durf. Ver weg van mijn comfortzone en op weg naar geen idee waar. Vrijheid en de wijde wereld in. Met knikkende knietjes en ondanks de huiver zette ik toch de stap. Ik wilde tenslotte anders.

Diepgeworteld, geaard en stevig
Je raadt het vast al: daar past het diepgewortelde, voorspelbare bruin minder goed bij. Bruin zorgt juist voor stabiliteit en veiligheid. Geen gekkigheid, maar betrouwbaar zijn, verantwoordelijkheid nemen, voorspelbaarheid bieden. Bruin is als een prachtige eikenboom: diepgeworteld, geaard en stevig. Hij beweegt hoogstens mee met de wind, maar blijft stevig verankerd op zijn plek. Niet heel veranderingsgezind dus. Het is de kleur van praktisch handelen en van werken, stap voor stap met ritme, routines, verantwoordelijkheden en discipline. 

Bruin staat ook voor gezelligheid, familiewaarden, tradities en een thuis creëren waar zowel de voedende en verzorgende energie als de beschermende kant aanwezig is. Bruin kan ook het gevoel oproepen: ‘Doe maar gewoon, dan ben je al gek genoeg.’ 

Bruin was precies wat ik zo lang nodig had, ja, hád.

Zeg maar dag tegen mijn comfortzone  
Er groeide een verlangen naar vrijheid. Geen hokjes, procedures of richtlijnen, maar creativiteit, mijn hart volgen en losbreken van hoe ik denk dat het hoort. Losbreken van mijn eigen beperkende gedachten. Bruin vertrok uit mijn leven, maar ik kreeg er andere kleuren voor terug die mij ondersteunden bij deze nieuwe fase en dit nieuwe verlangen. Wat zegt mijn hart? Geen idee, dat zoeken we gaandeweg uit. Het niet weten en toch het avontuur met open ogen en een open hart aangaan, daar maakte bruin ruimte voor.
 
Reken maar dat mijn botjes zich levend voelen tijdens alles wat zich heeft ontvouwen en nog mag ontvouwen. 

Durf jij te luisteren naar al het gefluister?
Soms voelt het alsof je moet kiezen tussen je talenten, dromen of verlangens, maar door te luisteren naar het gefluister van mijn hart ontdekte ik dat ik niet altijd hoefde te kiezen. Verschillende dromen en kanten van mij mochten naast elkaar bestaan. 

Bruin mag er weer zijn
“Verrek, de jurk is bruin” mompel ik verbaasd als ik naar mijn spiegelbeeld kijk. Hoewel ik weet waar kleuren voor staan, kies ik ze nog steeds intuïtief en lang niet altijd bewust. Dat blijkt maar weer. 

Het is ook niet gek dat bruin weer terug is in mijn leven. Bruin brengt je terug naar de basis, dat wat echt van waarde is, zoals de verbinding met familie. Bruin ondersteunt en biedt troost wanneer er gerouwd wordt. Een aantal maanden geleden nam ik afscheid van een enorme lieverd. Misschien las je het al in mijn blog Love Will Hold On, toen verdriet woorden zocht. Bruin dus. Bruin mag er weer zijn als een geruststellende omarming die troost brengt. 

Zo magisch mooi vind ik het hoe kleur komt en gaat in je leven. Nooit voor niets, maar altijd in samenspel met jou en met wat er in jouw leven gebeurt. 

Wat veranderde er in jouw leven?
Welke kleur ben jij ongemerkt minder gaan dragen, of juist weer gaan dragen? En wat veranderde er in die periode in jouw leven? 

Wil je verder ontdekken?
Wil je ontdekken wat jouw kleuren vertellen over wat er in je leven beweegt? Of voel je een verlangen dat steeds iets harder begint te fluisteren? Op Droom Durf Doe vind je meer over de taal van kleur én over het serieus nemen en realiseren van je dromen. Kijk gerust rond en ontdek wat op dit moment bij jou past.