Snel leg ik mijn hand op de pagina. Ik wil de woorden van ons telefoongesprek van vorige week niet kwijtraken. Sommige gesprekken verdienen namelijk een plek op papier. Terwijl de wind onder de parasol door jaagt, blader ik terug door mijn aantekeningen.
Ze belde me omdat ze een besluit had genomen. Ze zei volmondig ja tegen Bloei! in je Business. En terwijl ze vertelde waarom, dwaalden mijn gedachten af naar ons eerste gesprek vorig jaar. “Ik wil de opleiding Kleuren van Geluk volgen.” Even bleef het stil en zag ik haar slikken. “En ik wil daarvoor de erfenis van mijn vader gebruiken.”
Hoe mooi en bijzonder – en verdrietig tegelijk
Ik hoor het vaker bij de intake van de opleiding; dat iemand een erfenis gebruikt om te investeren in zichzelf. In groei, in bloei, in levensgeluk, in de opleiding Kleuren van Geluk. Mooi én verdrietig, want als iets zó waardevol voor je is… Waarom wachten totdat er genoeg geld is, totdat de tijd rijp is? Totdat… wat? Ondertussen wacht het en wacht het, en de tijd gaat voorbij.
Als de ene erfenis de andere erfenis transformeert
Vorige week, tijdens ons gesprek, viel me ineens iets op. Ze gebruikte haar financiële erfenis niet alleen om een opleiding te betalen, maar ze gebruikte de financiële erfenis van haar vader om haar emotionele erfenis te transformeren. Haar vader gaf haar, zonder dat ooit te kunnen vermoeden, de mogelijkheid om los te komen van overtuigingen die ze óók uit haar familiesysteem had meegekregen. Ik vind dat ze dat zo mooi doet.
Je erft ook overtuigingen. Je erft verhalen. Je erft loyaliteit. Dingen die nooit hardop zijn uitgesproken, maar die ongemerkt hun weg vinden naar een volgende generatie. In haar geval betekende dat jarenlang voelen dat spiritualiteit, intuïtie en alles wat niet direct zichtbaar is beter verborgen kon blijven. Als grietje wist ze dat eigenlijk al. En tegelijkertijd leerde ze dat je zulke dingen beter voor jezelf kon houden.
De opleiding gaf haar de mogelijkheden
Hoe pijnlijk is het wanneer juist datgene waarvoor je hier bent geen plek lijkt te mogen krijgen? De opleiding gaf haar de mogelijkheden en liet haar voelen wat er altijd al in haar leefde. Ze hoefde niet iemand anders te worden, maar langzaam loslaten wat nooit echt van haar is geweest. Ineens zag ze wat er al die tijd al klaarlag om de wereld in te zetten en dat gaat ze doen in Bloei! in je Business. Ik ben trots op haar en vind het een mooi inzicht.
Wat als er geen ‘als’ meer is?
Ik sla mijn notitieboekje dicht en kijk uit over de zee. De wind is inmiddels gaan liggen. Ik denk aan een blog dat ik jaren geleden schreef: Wat als er geen ‘als’ meer is? De als van…
- Als ik genoeg geld heb.
- Als ik meer zelfvertrouwen voel.
- Als de kinderen groter zijn.
- Als de tijd rijp is.
Bagage die ooit van iemand anders was
Op vakantie nemen we vaak meer bagage mee dan nodig is. Misschien doen we dat in het dagelijks leven ook. En dan niet in koffers of reistassen, maar in overtuigingen, in oude verhalen, in bagage die ooit van iemand anders was. Misschien is groeien wel helemaal niet steeds meer worden. Misschien is groeien juist loslaten wat nooit echt van jou is geweest.
Wat als jouw ‘als’ vandaag blijkt te zijn?
Op 28 augustus gaan we samen aan zee een dag aan de slag om kleurpsychologie te ontdekken en te ervaren. Wie weet wat er tevoorschijn komt als je eens met andere ogen naar jezelf kijkt, en naar je omgeving. Heb je zin om erbij te zijn? Reserveer hier je plek.
