Je loopt er weer tegenaan. Uit schaamte en toch ook angst wil je er niet aan beginnen. Je probeert er niet mee bezig te zijn en je aandacht ergens anders op te richten. Weg van waar je focus naar terugkeert. De drempel waar je keer op keer tegenaan loopt. Er zijn dagen dat je doet of het er niet is, het uit de weg gaat of uit het zicht houdt wat er speelt. Net of je krampachtig een ijsschots onder water houdt. Je duwt en duwt. Elke keer moet je aandacht er weer naar terug om te zorgen dat de schots niet wegschiet en je er geen controle meer over hebt. Om te zorgen dat deze niet zichtbaar is en onder water blijft. Want… want wat eigenlijk?
Voor de ander, uit schaamte, angst, omdat het niet zo hoort? Wat je beweegreden ook is, voor wie je het doet, opschieten doet het niet. Niet voor jezelf en al helemaal niet voor de ander. Als het al wordt opgemerkt en niet over het hoofd gezien. Ja, je houdt rekening met de ander en doet wat de ander wil. Tenminste, dat denk je. Het mocht toch eens zo zijn dat wat je doet niet geaccepteerd wordt door de mensen om je heen. Afwijkend, niet normaal, zo wil je niet gezien worden. Je wilt erbij horen. Niet anders zijn dan de ander.
Er blijft steeds minder ruimte over
In je hoofd groeit het. Je zegt er niets over tegen de ander. Dat durf je niet. Groter en groter wordt het. Terwijl de gedachtes je hoofd steeds verder vullen. Er blijft steeds minder ruimte over voor wat jou een positief gevoel geeft. Wat je bezighoudt, durf je niet uit te spreken. Dat voelt zo kwetsbaar. Uiteindelijk is het zo groot dat je er geen overzicht meer over hebt en al helemaal geen grip meer. Je draait rond in dezelfde cirkel. Zonder verdieping of in staat om een verandering in gang te zetten. Af en toe doe je een poging en verwacht je dat het nu wel lukt. Alleen doe je hetzelfde als dat je al deed, dus krijg je wat je eerder kreeg.
Eerst voor jezelf zorgen
Er gebeurt pas wat als jij de stap durft te zetten om het anders te willen. Dit levert resultaat op. Zolang je die stap maar zet die gezet moet worden en dat doet met volle overtuiging. Jij bent zelf degene waar je je hele leven mee doet. Zet jezelf op de eerste plaats, kies voor jezelf en hou van jezelf. Leer dat je eerst voor jezelf moet zorgen en daarna pas voor de ander. Om zo het leven voluit te leven, om te genieten en te verbinden met andere prachtige mensen die belangrijk voor je zijn en je energie geven.
Kennis zodat je weet met wie je te maken hebt
Leer geven maar zeker ook ontvangen. Dat kan heel lastig zijn, want wie ben jij dat je mag ontvangen? Juist daar heb je kennis voor nodig. Zelfkennis. Zodat je weet met wie je te maken hebt. Jezelf steeds beter leert kennen en begrijpen. Dit geeft je inzicht in je eigen macht en dat deze ongelofelijk groot is. Een blik vooruit in de tijd zodat je weet wat je wilt doen en kan bereiken. Dus:
Doe wat je hart je ingeeft.
Je hart liegt nooit.
(Marcelle Sla, oprichter New Leadership Academy)
Zo heeft een positieve stimulans een doorslaggevend effect om een verandering in gang te zetten. Een liefdevolle manier om jezelf om te vormen naar wat je graag wilt zien. Hoewel er vaak een andere weg nodig is om veranderingen in gang te zetten. Je zet jezelf voor het blok en dan is er geen weg meer terug. Met je hakken in het zand verzet je je met hand en tand tegen deze transformatie. Waarna je denkt op de oude voet door te lopen en weer je tenen stoot tegen de drempel waar jij mee in gevecht bent. Wanhopig vastklemmen en vasthouden wat je bekend en vertrouwd is lijkt een oplossing.
Is dat ook zo voor jou?
Of is het nu eindelijk tijd om te ontspannen en je drempel los te laten? Richt je blik op wat daarna komt. Op wat je wil en waarvan je droomt, zodat je een stuk lichter verder kan. Ontdek dat er altijd meer mogelijk is dan je denkt. Neem contact op voor een gratis intake gesprek: kailosinzichten@gmail.com.







3 reacties
Mooi geschreven lieve Natasia.
Zo herkenbaar! En wat ben ik blij dat ik over de drempel ben gestapt en de verandering in gang heb gezet. Mede door jouw hulp. Liefs, Elke
Dank je wel lieverd Margaret.