Vandaag deel ik een bijzonder verhaal met je, een verhaal dat mij diep raakt en waar ik telkens weer door geïnspireerd word. Het gaat over iemand die mij dierbaar is, een stille kracht in het dagelijks leven. Iemand die je, als je haar beter leert kennen, net als ik zult bewonderen…
Een stralende persoonlijkheid
Ze is altijd een feest geweest om in de buurt te hebben. Een bron van sprankelende energie die elke ruimte verlicht zodra ze binnenkomt. Er hangt een jeugdige, frisse sfeer om haar heen en haar vreugdevolle uitstraling werkt aanstekelijk. In haar ogen lees je plezier en ze draagt een gevoel van onbevangenheid als een warme jas. Mensen om haar heen worden vanzelf door haar energie opgeladen, alsof de dagelijkse zorgen verdwijnen zodra zij verschijnt. Ze is geliefd, een graag geziene gast, met een overvloed aan positieve energie.
Onder het dekbed, zelfs in de zomer
Maar achter die stralende buitenkant schuilt iets anders. Ondanks haar positieve uitstraling voelt ze zich vaak moe en overweldigd. De laatste tijd trekt ze zich steeds meer terug, niet alleen in haar eigen huis, maar ook diep onder haar dekbed. Zelfs op warme zomerdagen voelt ze de behoefte om zich af te zonderen. Juist in de zomer, wanneer ze zichzelf dwingt om naar buiten te gaan en extravert te zijn, wordt het moeilijk. Ze houdt van de vreugdevolle energie om haar heen, maar als ze eerlijk is, voelt het niet meer vanzelfsprekend, zoals het vroeger wel was.
“Ik had het goed met mezelf”
Wanneer ik haar vraag wanneer ze zich voor het laatst helemaal in balans voelde, gaat ze terug naar haar jeugd. “Ik denk dat ik 12 was,” zegt ze. “Toen ik net op de middelbare school zat, leefde ik in mijn eigen wereld. Ik was speels, vrij, en misschien een beetje anders. Maar ik had het goed met mezelf. Ik vond gezelschap fijn, maar ik kon ook uitstekend alleen zijn. Wat een prachtige, zorgeloze tijd was dat.”
Leven binnen de lijntjes
Die zorgeloosheid verdween toen ze naar de middelbare school ging. De ruimte om te dromen maakte plaats voor regels en structuren. Ze paste zich aan omdat dat van haar verwacht werd, niet omdat het in haar natuur lag. “Ik begreep het allemaal niet, dus ik ben maar gaan leven volgens de regels en schema’s. Dat was de manier om te overleven.” Hoewel het haar door die jaren heen hielp, had ze liever in de speelse vrijheid van haar jongere jaren willen blijven hangen.
De weg naar persoonlijke groei
Ondanks de uitdagingen in haar leven bleef ze vechten voor haar eigen ontwikkeling. Ze schreef zich in voor een jaarprogramma gericht op persoonlijke groei. Elke dag een stap vooruit, dat was haar nieuwe mantra. Ze leerde dat ze verantwoordelijk is voor haar eigen energie en ontdekte nieuwe manieren om zichzelf weer vorm te geven. Toch was het geen makkelijke weg, vooral omdat ze besefte dat zelfs buiten de lijntjes kleuren soms nieuwe kaders vereist. Het verschil nu was dat ze zelf mocht bepalen welke kaders haar verder zouden helpen.
Het grijze schoolkostuum achterlaten
Gaandeweg realiseerde ze zich dat ze, zonder het te beseffen, haar vrijheid en fantasie had ingeruild voor de structuren van een grijs schoolkostuum. Toen ze gevraagd werd om haar kernwaarden te benoemen, raakte ze in paniek. Woorden leken te dansen, ongrijpbaar. Het voelde alsof ze opnieuw moest aanpassen, en dat wilde ze niet meer.
Kleuren als taal
Toen kwam het inzicht: in plaats van woorden koos ze kleuren om haar kernwaarden uit te drukken. Lila voor haar gevoeligheid, oranje voor avontuur, en turkoois voor haar eigenzinnigheid. Deze kleuren brachten haar dichter bij haar ware zelf, zonder de noodzaak om zich opnieuw aan te passen. In plaats van woorden te gebruiken die moeilijk te vinden waren, liet ze haar waarden spreken door kleur. Dit gaf haar de vrijheid om zichzelf te herontdekken, zonder de druk van conformiteit.
Elke dag iets kleins
Nu kiest ze elke dag bewust iets wat haar blij maakt. Geen groot visionboard vol dromen, maar kleine, concrete stappen die haar verbinden met wat echt belangrijk is. Ze verzamelt deze momenten, bouwend aan een schatkist vol ervaringen die haar energie en vreugde brengen. Het is een proces van geduld, waarin ze weer leert vertrouwen op haar eigen kracht. Deze kleine overwinningen inspireren haar om door te gaan.
Lila: symbool voor fijngevoeligheid en fantasie
Langzaam maar zeker staat ze weer in haar kracht. Met haar lila kledingstukken, die symbool staan voor haar gevoeligheid, haalt ze dat deel van zichzelf terug dat ze ooit kwijtraakte. Stap voor stap leert ze weer te leven op haar eigen voorwaarden, in plaats van volgens de regels van anderen. Zo herontdekt ze, elke dag opnieuw, haar eigen unieke manier van zijn. Uiteindelijk zal ze de wereld weer laten zien wie ze werkelijk is, met haar fantasie en fijngevoeligheid als leidraad.
Voor wie wil jij het verschil maken in je werk?
Wil je ook dat mensen jou aan je jasje trekken voor meer inzicht en groei? Met de opleiding Kleuren van Geluk leer je hoe je kleurpsychologie kunt inzetten om anderen te begeleiden op hun pad naar welzijn en persoonlijke ontwikkeling. Meld je nu aan en maak een blijvende impact!
