Terwijl ik in de plaatselijke schoenenwinkel naar een nieuw paar schoenen zoek, hoor ik achter mij een moeder zeggen: “We kopen wel schoenen met ritsen voor jou, dan ben je sneller klaar en hoef ik niet steeds jouw veters te strikken.” Deze opmerking triggert mij waardoor ik mij omdraai om te zien hoe oud haar zoon is. Daar zit een jongen van rond de 10 jaar. Zijn moeder op haar knieën ervoor om zijn schoenen aan te trekken. Zoonlief zit passief om zich heen te kijken en lijkt niet te horen wat zijn moeder allemaal zegt.
Je kind beschermen tegen moeilijkheden
Er kunnen verschillende achterliggende oorzaken zijn waardoor deze jongen zijn veters niet kan strikken. Daar wil ik niet over oordelen. Maar het is wel iets dat mij steeds vaker opvalt; ouders die kiezen voor de makkelijkste weg, die alle obstakels voor hun kind wegnemen.
Ik kwam in een artikel het woord ‘sneeuwploegouder’ tegen.
De ouder die de weg voor zijn of haar kind plaveit,
zodat het kind geen moeilijkheden tegenkomt.
Andere termen die hiervoor worden gebruikt zijn curlingouder, pamperouder of helikopterouder. Deze laatste hangt zoveel mogelijk beschermend boven zijn of haar kind. Er mag de kinderen tenslotte niets overkomen.
De oorzaken
Gedurende de dag ben jij je steeds aan het afvragen waar je wel en niet een strijd van gaat maken. Of wat jij wel en niet belangrijk vindt om tijd aan te besteden. Strik jij altijd de veters van jouw kind of laat je het ook zelf doen? Breng jij jouw kind overal naartoe of laat je het ook zelf op de fiets gaan? Geef jij jouw kind de ruimte om zelf te ontdekken en fouten te maken? Volgens klinisch psycholoog Jan Derksen heeft het twee oorzaken wanneer jij een sneeuwploegouder bent:
- De druk om als ouder succesvol te zijn en om je kind succesvol te laten zijn. Wanneer jouw kind succesvol is, heb jij bewezen dat je een goede ouder bent.
- De snelle maatschappij en dus de haast waarmee deze ouders leven. Alles moet snel. Zoveel mogelijk doen in zo weinig mogelijk tijd.
Wat bereik je ermee?
Heb jij je weleens afgevraagd hoe jij jouw kind voorbereidt op de toekomst wanneer je continu de weg voor hem plaveit? Wanneer je alle obstakels uit de weg ruimt? Wanneer het geen tegenslagen ervaart? Hoe zal jouw kind later in de maatschappij staan? Is jouw kind dan in staat om zelf oplossingen te bedenken voor de problemen die hij ervaart? Misschien is hij onwijs goed in sport, maar kan hij nog steeds niet zijn eigen veters strikken. Of leert hij pas op latere leeftijd fietsen en vlot te reageren in het verkeer. Hij werd tenslotte altijd met de auto overal naartoe gebracht door zijn ouders.
Verwennen mag
Het is niet erg om te verwennen. En het is prima dat je eens de veters strikt of dat je de auto pakt omdat dat nu eenmaal sneller gaat of keihard regent. Het is daarnaast wel belangrijk dat jij je ervan bewust bent hoe vaak je dit doet. En ben je dan aan het opvoeden of maak je het jezelf en jouw kind alleen maar makkelijker? Wanneer jij een sneeuwploegouder bent, ben je namelijk niet aan het opvoeden; jouw kind leert niks. Behalve achteroverleunen.
Hoe dan wel?
Houd je doel voor ogen. Jij wilt dat jouw kind straks zelfstandig en verantwoordelijk kan meedoen aan de samenleving. Dat hij kan omgaan met obstakels en moeilijkheden niet uit de weg gaat. Daarom heeft jouw kind al op jonge leeftijd te leren hoe het hiermee om kan gaan. Het is jouw taak als opvoeder om te ondersteunen, voor te doen en op te vangen wanneer het niet lukt. Je vergroot het zelfvertrouwen van jouw kind wanneer het wél lukt. Jouw kind leert namelijk meer van de obstakels dan van het continue gepamper.
